Ωραία λέτε ο καθένας σας ότι θα κάνεις και πάλι φοιτητική ζωή όταν σπουδάζεις στην πόλη σου...αλλά αυτό ισχύει για τα μεγάλα αστικά κέντρα,που οι δυνατότητες διασκέδασης και ψυχαγωγίας είναι αμέτρητες.
Θα σας μιλήσω απο προσωπική μου εμπειρία.
Μένω σε επαρχία.Έχω βαρεθεί τόσο πολύ αυτό το μέρος,αλήθεια.Τα ίδια μέρη,οι ίδιοι άνθρωποι,τα ίδια μαγαζιά.Δεν υπάρχει κάτι εναλλακτικό εδώ πέρα.Και οι άνθρωποι..είναι τόσο κλειστόμυαλοι και τελείως στον κόσμο τους!
Και ναι στις πανελλήνιες κυρίως πάλεψα για τον στόχο μου,για να περάσω εκεί που ονειρεύομαι εδώ και δύο χρόνια!Θέλω τόσο πολύ να ξεφύγω απο την νοοτροπία του έλληνα φοιτητή που διαβάζει μόνο για να περάσει το μάθημα.Εγώ θέλω αυτή την επιστήμη να την κάνω κτήμα μου.Καταλάβατε.
Όμως αυτό που επιζητώ επίσης είναι να ζήσω έναν διαφορετικό τρόπο ζωής,να γνωρίσω νέους ανθρώπους.Να ξεφύγω από αυτή την ντόπια,επαρχιακή νοοτροπία.Να μάθω για νέα πράγματα,να διευρύνω τους όριζοντες μου.
Οπότε εγώ νομίζω πως για έναν που μένει σε επαρχία είναι κατά εμένα μια "καταδίκη" (ακούγεται λίιγο άσχημο ;p) για τον εαυτό του να σπουδάζει εκεί που μεγάλωσε.Είναι σαν να βάζει ένα τοίχος μπροστά του και μένει πίσω.
Τα παραπάνω που είπα προφάνως ίσχυουν όταν οι γονείς σου μπορούν να ανταπεξέλθουν οικονομικά σε τέτοιες απαιτήσεις.
Θα αναφέρω την περίπτωση μιας φίλης μου.Δυστυχώς η οικογένεια της είναι σε άθλια οικονομική κατάσταση.Μας βλέπει όλους μας που θα φύγουμε και θα είναι μόνη της και έχει ακόμη στο μυαλό της την επιλογή της άλλης πόλης.Όμως εγώ την προτρέπω να επιλέξει τον τόπο μας.Γιατί σε αυτή την περίπτωση η οικονομική κατάσταση είναι αυτή που αποτελεί προτεραιότητα.
Και το θεωρώ πολυ σωστό,για τον κόπο και την κούραση των γονιών της, να μείνει εδώ.Το θεωρώ αρκετά εγωιστικό να σπαταλά χρήματα τους σε ενοίκια κλπ ,ενώ εκείνοι να παλεύουν για να εξασφαλίσουν τα απαραίτητα για την οικογένεια τους.
Οπότε κάθε περίπτωση είναι διαφορετική και απαιτεί διαφορετική αντιμετώπιση.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.