Καταλαβαίνω την λογική του να θέλετε να απομυθοποιήσετε τον βαθμό πτυχίου (δεν την συμμερίζομαι ακριβώς). Δεν καταλαβαίνω την ανάγκη του να την λέτε σε κάποιον που προσπαθεί για έναν καλό βαθμό πτυχίου (βλ.προηγούμενη κόντρα με τον Chris). Ο ένας του συγκρίνει τους βαθμούς του με τους βαθμούς στην Φυσικομαθηματική. Ο άλλος υπονοεί ότι αυτοπροβάλλεται στο θέμα με το να λέει πόσο καλά έχει γράψει. What is wrong with you people? Υπάρχει κανένα απολύτως νόημα να συγκρίνετε τις επιδόσεις σε ασυναφή πεδία και αντικείμενα, σε διαφορετικές σχολές? Να πάρω και εγώ έναν φοιτητή σχολής Κινηματογράφου (είπα να πιάσω αυτήν την σχολή γιατί δεν βλέπω πολλούς φοιτητές εδώ μέσα για να φάω φούσκο), να πω ότι γράφει συνέχεια 10άρια και εμένα το άριστα είναι το 7-8. SO WHAT? Μπροστά μου θα τον βρω να μου κορνιζάρει τον μέσο όρο του? Αντί να χαιρόμαστε που υπάρχουν άνθρωποι μέσα στις σχολές που έχουν πάρει σοβαρά τον ρόλο του φοιτητή, και δεν κοιτάνε να την βγάλουν κλέβοντας αποδώ, παρακαλώντας αποκεί, τον έχουμε δακτυλοδεικτούμενο με την κακή έννοια.
Όσον αφορά τώρα τον βαθμό πτυχίου, είναι ανάλογα με τις ανάγκες και τα σχέδια του καθενός. Το LSE απ' όσο θυμάμαι από προηγούμενη συζήτηση παίρνει μόνο αριστούχους (διαψεύστε με αν είναι, πάντως σαν παράδειγμα το έφερα). Με Μ.Ο. 7 και 7,5 του κουνάς το μαντίλι (και μπορεί το 7 και το 7,5 να σε φέρνουν στην πρώτη 10άδα του τμήματος, δεν το είπα υποτιμητικά, δεν ξέρω). Μπορεί να έχεις σχέδια να παραμείνεις στην Ελλάδα μετά το προπτυχιακό επίπεδο σε κύκλους σπουδών που μπαίνεις με εξετάσεις. Πάσο. Μπορεί να μην χρειαστείς ποτέ συστατικές, ή να σου τις δώσουν άνθρωποι που σε ξέρουν προσωπικά και δεν κοιτάνε αν στο μάθημά τους έγραψες 5,7,8 ή -20. Πάσο. Μπορεί να μην έχεις ανάγκη υποτροφίες. Πάσο. Μπορεί να διαπρέψεις τόσο πολύ ερευνητικά και επαγγελματικά που δεν θα τολμάει κανένας να σου θίξει αν το πτυχίο σου λέει Λίαν Καλώς ή Καλώς. Πάλι πάσο. Αλλά όλα αυτά είναι περιπτώσεις. Όπως υπάρχει περίπτωση να θες να κάνεις αίτηση για μεταπτυχιακό σε πανεπιστήμιο που σου ζητάει αναλυτική βαθμολογία. Ή να τρέχεις να ζητάς συστατικές επιστολές από καθηγητές που (μέσα στο κόμπλεξ τους, το αναγνωρίζω), ενώ έχεις όλα τα (+) ενός καλού φοιτητή, κοιτάνε ότι στο μάθημά τους κόπηκες 3 φορές ή πέρασες με 5. Ή μπορεί να μην είσαι καλός φοιτητής, ή να μην θες. Ή να θέλεις να κάνεις αίτηση για μια υποτροφία και να σου λένε "Μ.Ο. > 7" και εσύ να έχεις 6.9 (που μου συνέβη, προπέρσι, και σκίστηκα και τον ανέβασα, όχι τραγικά, αισθητά όμως).
Επίσης ο Μ.Ο. είναι κάτι που θα σε συνοδεύει σε όλη σου την ζωή και δεν αλλάζει. Ναι, τώρα μπορεί να μην έχει τόση σημασία. Πού ξέρετε πώς θα είναι τα πράγματα σε 15 και 20 χρόνια?
Ναι το 6ο εξάμηνο πονάει. Μετά συνηθίζεις.
