Βλεπω σε κατι γιορτες εδω ολο γεροντια και παιδια στην εκκλησια. Δε μπορω να καταλαβω αφου δεν εχουμε στοιχεια που να συνηγορουν στην υπαρξη του θεου πως τοσοι ανθρωποι πιστευουν σε κατι τετοιο. Και δε δεχονται και κουβεντα να προβληματιστουν! Αμεσως πεταγονται στο ταβανι αμα τους πεις κατι. Και δυστυχως αυτο περναει και στα παιδια. Ειναι ευχαριστο βεβαια που δε βλεπεις νεολαια.
placebo είναι. Λογικό είναι να μη θέλει κανείς να αμφισβητίσει τον εαυτό του, είναι θέμα ανασφάλειας.
τα παιδιά πάνε στην εκκλησία γιατί δεν έχουν επιλογή
( σωστά δικαίωμα στην ανεξιθρησκεία κλπ )
Δεν σε ανάγκασε κανένας να πιστέψεις σε Αυτόν. Δικαίωμα σου να είναι να μην πιστεύεις όπως και δικαίωμα των συνανθρώπων σου είναι να πιστεύουν γιατί το αισθάνονται μέσα τους. Δεν υπάρχει λόγος να προβληματιστεί κάποιος για κάτι που το πιστεύει, το έχει μέσα στην ψυχή του και προπορεύεται με αυτό. Είναι ευχάριστο που η νοεολαία δεν πιστεύει στο θεό ; Μμμμάλιστα...
Ναι δε καταλαβαίνεις κάτι όμως. Το να πιστεύει κάποιος σε μια θρησκεία επειδή το επέλεξε το δεχομαι, προφανώς εγώ δε θα πω στον καθένα τι να κάνει. Η πλειονότητα των ανθρώπων όμως δεν καταλήγει έτσι. Δε γίνεται να έχεις μια βαθιά θρησκευόμενη κοινωνία ( παλιότερα κυρίως, πλέον ευτυχώς όχι τόσο ), στην οποία το κάθε παιδί που γεννιέται μπαίνει σε ένα καλούπι νέου χριστιανού με τη μορφή της βάφτισης, το να το σέρνεις στην εκκλησία κάθε 3 και λίγο, και το να το βάζεις και σε έναν τρόπο ζωής που συμβαδίζει τέλεια με το χριστιανισμό. Κάπου εκεί ξεφεύγουμε από ζήτημα καθαρά πίστης και πάμε και σε θέμα κουλτούρας. Το παιδί μαθαίνει να ζει σαν χριστιανός μαθαίνει για τη μόνη αληθινή θρησκεία ( γιατί θα δει και καμιά άλλη; ), και αυτό όλο συνεχίζει και πέρα από την οικογένεια με την πλήρη στήριξη δυστυχώς του κράτους.
Και κάπου εκεί φτάνεις σε μια ηλικία και λες είμαι χριστιανός γιατί το πιστεύω κλπ κλπ και επικαλούμαι το δικαίωμα του καθενός να πιστεύει σε ότι θέλει. Όχι φιλε μεγάλωσες στην Ελλάδα και όχι στο Βιετνάμ υπάρχει κάποιος λόγος που είσαι χριστιανός και όχι Ινδουιστής, Βουδιστής ή w/e και είναι ο ίδιος λόγος με κάτι εκατομμύρια άλλους. Πιστεύεις σε κάμποσα εκατομμύρια συμπτώσεις; εγώ όχι.
Είναι το ίδιο ακριβώς με την πολιτική. Όπου έχεις ένα κράτος χωρίς παιδεία, με πολίτες βυθισμένους στη φτώχεια εύκολα χειραγωγήσιμους οι οποίοι βομβαρδίζονται από το πρωί μέχρι το βράδυ από στρατευμένη πληροφορία και είναι έτοιμοι να καταπιούν το κάθε ψευτοδίλημμα και την κάθε υπόσχεση και όλα τα μεγάλα λόγια. Ε και εδώ όταν αυτοί που βγαίνουν πάντα πρόκειται να ξανά βγουν έρχονται και επικαλούνται τη δημοκρατία και το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι. Όχι φίλε δε πάει έτσι.
Και πάω παρακάτω. Εφόσον κάποιος πιστεύει κάπου επειδή έχει κάποιο καλό λόγο και το επέλεξε ( κι όχι επειδή κάποιος του το επέβαλε ), τότε δε θα έχει κανένα πρόβλημα απέναντι σε κανενός είδους κριτική. Το δικαίωμα στην έκφραση μιας άποψης είναι αδιαμφιφβήτητο, το δικαίωμα στην υιοθέτηση μιας άποψης επίσης. Η ίδια η άποψη όμως μια χαρά αμφισβητείται και με κάθε τρόπο. Και αυτό είναι που μας κάνει να διαφέρουμε από εποχές μεσαίωνα.
Έτσι όπως δε θα έλεγες σε έναν ναζί πως δεν υπάρχει λόγος να προβληματιστεί για κάτι που "το πιστεύει, το έχει μέσα στην ψυχή του και προπορεύεται με αυτό" το ίδιο θα κάνεις και με κάθε άλλη ιδεολογία. Θα μου πεις συγκρίνεις το ένα με το άλλο; βεβαίως, γιατί δολοφονίες δεν έγιναν στο όνομα του χριστιανισμού κάμποσους αιώνες πριν; Αλλά αυτό δεν είναι το θέμα μου. Δε μπορείς κάθε φορά να εφεύρεις νέα μέτρα και νέα σταθμά για να φέρεις την κριτική στα μέτρα σου. Καταλαβαίνω πως οι ιδεολογίες δεν αλλάζουν εύκολα καθως επηρεάζουν τη ζωή μας σε τόσο μεγάλο βαθμό, αλλά αν δε μπορούμε να δεχτούμε την κριτική σε κάτι τέτοιο από κάποιον άλλον μήπως θα έπρεπε κάποια στιγμή να το κάνουμε στον εαυτό μας οι ίδιοι;
