Παιδιά είμαστε επιτέλους ένα βήμα πριν να κόψουμε την κορδέλα και παρόλο που νιώθω λίγο άγχος (όπως όλοι μας φαντάζομαι), έχω ενδόμυχα ένα αίσθημα ανακούφισης που έφτασα αισίως στο τέλος μιας δωδεκάχρονης σχολικής πορείας και μπροστά στις πύλες του ονείρου μου. Όπως έχω ακούσει πολλούς από το περιβάλλον μου να λένε, έκλεισε μια πόρτα και ανοίγει μια άλλη. Αυτό που ξεχνάνε, όμως, είναι πως κάθε πόρτα έχει και ένα κλειδί, και χωρίς αυτό, υπάρχει ο κίνδυνος να κλειδωθούμε στο μεσοδιάστημα. Αυτό το κλειδί είναι που διεκδικούμε αύριο και την Παρασκευή... και τη Δευτέρα. Πάμε, λοιπόν, με πείσμα και αποφασιστικότητα να κερδίσουμε το εισιτήριο στη σχολή των ονείρων μας! Καλή τύχη σε όλους και καλά αποτελέσματα