Εγώ πάλι τους γειώνω πριν με γειώσουν
Και έτσι μετά προσπαθούν να με ανεβάσουν το ηθικό
Όπου Ε εγώ, και όπου Χ ο άγνωστος
Έχουμε και λέμε λοιπόν:
Σκηνή 1:
Χ: Αγάπη μου τι κάνεις μωρέ, πόσο καιρό έχω να σε δω, πως τα πήγες τελικά την πιάσαμε τη διακόσμηση;
Ε: Να από δω κι από κει ξες, όχι δεν την πιάσαμε, έκανα και μακακία στο μηχανογραφικό..
Χ: Α, και τελικά που μπήκες;
Ε: Ξυλουργός!
Χ: ΤΙ? ΥΠΆΡΧΕΙ ΚΆΤΙ ΤΈΤΟΙΟ;
Ε:Περίπου μωρέ, τεχνολογία ξύλου και σχεδιασμό επίπλου πέρασα
Χ: Μια χαρά ρε συ, τουλάχιστον θα σχεδιάσεις πράγματα που σε αρέσει, κάτι είναι κι αυτό
Ε: Μα δεν θα πάω, ξανά δίνω
Χ: Γιατί ρε συ, δοκ-
Ε: ΘΈΛΩ ΝΑ ΞΑΝΆ ΔΏΣΩ!
X:
Σκηνή 2:
Χ: Κοριτσάρα μου όμορφη τι έγινε μπήκες τελικά;
Ε: Όχι γιαγιά δε μπήκα.
Χ: ΠΟΥΘΕΝΆ;
Ε: Ε, μπήκα σε μια σχολή εκεί πέρα.
X: Τότε καλά είσαι, μη μιλάς καθόλου κακομοίρα μου, φαντάσου να μην έμπαινες πουθενά.
Σκηνή 3:
Χ: Καλημέρα Ζωή
Ε: Καλημέρα τι κάνετε;
Χ: Καλά μωρέ να γυρνάω από την αγορά, εσύ έδινες φέτος ε; πως τα πήγες;
Ε: Όχι αυτό που περίμενα, ξανά δίνω του χρόνου
Χ: Που πέρασες;
E: Τεχνολογία και επεξεργασία ξύλου και σχεδιασμός επίπλου
X: Και τι ακριβώς είναι αυτό;
E: (εξηγώ μπλα μπλα) δηλαδή ξυλουργός
X: Έλα ωραίο ακούγεται μη κάνεις έτσι, μπορείς να φτιάχνεις και έπιπλα μετά για την ΙΚΕΑ
Ε:
Αυτά θυμάμαι προς το παρόν, πλέον τα σκέφτομαι απλά σκάω στα γέλια
