Απλά κι αυτή η κατηγοριοποίηση μυαλών μωρέ φαίνεται ηλίθια κάπως, μαθηματικό μυαλό, συντακτικό, καλλιτεχνικό, whatever. Ψιλομαλακίες ειδικά όταν γίνεται στο λύκειο/γυμνάσιο αυτό, σε κάνει να πιστεύεις ότι είσαι γι' αυτά μόνο ή τέλος πάντων αρχίζει να σε σπρώχνει προς αυτό το τσουβάλιασμα "είμαι καλός εδώ άρα κι εδώ κι εδώ κι εδώ αλλά όχι εκεί ή εκεί" κι αφού δεν υπάρχει χώρος/χρόνος (στο λύκειο/γυμνάσιο) ε, μάλλον δε θα δεις και το εκεί μέχρι να σπουδάσεις, κατά πάσα πιθανότητα, κάτι σχετικό με το εδώ.
Fuck, the hell was I saying?
Και μετά έχεις και τη βλακεία του θέματος/ερώτησης per se ας πούμε, που τα τεντώνει όλα για να ταιριάξουν με αυτό που θέλει να πει. Εννοώ εντάξει, μπορείς να βρεις άπειρα κοινά μεταξύ
κομματιών φαινομενικά άσχετων πεδίων (ούτε τ' αρχαία τα βλέπεις όλα στο λύκειο, ούτε τα μαθηματικά). Και είναι τόσο αόριστες αυτές οι περιγραφές,
μηχανιστική σκέψη, puzzles, λογική και δεν ξέρω γω τι άλλο, λες και όλοι όσοι ασχολούνται με τα μαθηματικά ή τα αρχαία τα προσεγγίζουν με τον ίδιο τρόπο.
Απ' την πρόταση "είμαι καλός στα μαθηματικά" μπορώ να βγάλω μόνο αυτό
γι' αυτή τη σύγκριση εδώ: είμαι καλός στα μαθηματικά. Για τ' αρχαία το ίδιο: είμαι καλός στ' αρχαία. Από εκεί και πέρα όποια πιθανή σύνδεση πιστεύεις ότι μπορεί να υπάρχει την ψάχνεις, καλύτερα, στο άτομο που φαίνεται να την έχει όχι στο αντικείμενο και πίσω μετά. Εσείς πάτε ανάποδα, απ' τα μαθήματα να βγάλετε γενικό κανόνα που, ναι,
μπα.
