προσωπικα οσο αφορα το αγνωστο, οσο τουλαχιστον το κανω εγω με τον καθηγητη μου, θελει σκεψη, οπως ακριβως και σε ενα θετικο μαθημα. Θελει να την παλεψεις φραση φραση να βρεις τι θελει να πει ο συγγραφεας, να βαλεις τις λεξεις στην σωστη σειρα, γιατι μια λεξη να ειναι αλλου βγαινει διαφορετικο νοημα. Το τελευταια εγω το εχω παθει. Ετσι και σε μια ασκηση μαθηματικων για παραδειγμα, ενα λαθος να κανεις μπορει να σου βγει κατι διαφορετικο. Αυτο ομως εξαρταται απο το πως κανει ο καθηγητης του αγνωστου το μαθημα. Ακουω απο συμμαθητες μου που μαθαινουν παπαγαλια ερμηνειες ρηματων, κατηροριες ρηματων παπαγαλια (π.χ. Ποιες κατηγοριες ρηματων παιρνουν κατηγορηματικη μετοχη), και αλλα παρεμφερη. Εγω προσωπικα δεν κανω κατι τετοιο, γιατι ειναι ανωφελο στο αγνωστο, αφου τιποτα δεν ειναι σιγουρο, το καθε ρημα εχει την δικη του ερμηνεια. Και το συντακτικο δεν μπορει να το μαθει καποιος εντελως παπαγαλια κατ'εμε, γιατι μπορει στο κειμενο να υπαρχει η εξαιρεση και να μην ειναι το συνηθισμενο που εχει μαθει.