Όταν ήμουν Β' και Γ΄ Λυκείου, οι φιλόλογοί μου, είχαν εξηγήσει το γεγονός ότι ήμουν η καλύτερη στην τάξη (της Θεωρητικής), επειδή έχω θετικό/πρακτικό μυαλό. Για το λόγο, όπως αναφέρθηκε και προηγουμένως, ότι το συντακτικό απαιτεί περισσότερο τέτοιες δυνατότητες, παρά θεωρητικές-παπαγαλία. Προσωπικά, δεν το έχω καθόλου με την αποστήθιση και την παπαγαλία, και αυτό φαινόταν πάντα στους βαθμούς του γνωστού, που ήταν πάντα χαμηλότεροι από του αγνώστου. Το άγνωστο ήταν το φόρτε μου. Και οι καθηγητές μου το είχαν αποδώσει εκεί, στο πρακτικό μου μυαλό.
Και όσον αφορά αυτά που λέτε για το ότι οι άριστοι μαθητές σχεδόν ποτέ δεν επιλέγουν θεωρητική, νομίζω πως δεν έχει να κάνει με θέμα το πόσο καλός είναι κάποιος, αλλά με το τι στόχους έχει. Αν ένας άριστος μαθητής σε όλα θέλει να γίνει δικηγόρος (ή δάσκαλος), δεν θα επιλέξει θετική, κι όμως θα είναι άριστος.
Η άποψη ότι οι σκράπες πάνε θεωρητική δεν ισχύει σε όλα τα σχολεία. Στο δικό μου οι κακοί μαθητές είχαν μαζευτεί όλοι στην τεχνολογική. Εξαρτάται αυτό.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.