Τα ιταλικά δεν είναι σε καμία περίπτωση εύκολη γλώσσα. Αυτά τα διακινούν άτομα που δεν έχουν εμπλακεί με τη γλώσσα. Η φήμες για την ευκολία της είναι ένας παλιός αστικός μύθος, γιατί δίνει την αίσθηση της οικείας γλώσσας στους Έλληνες από πλευράς φωνολογίας Διαθέτει πλήρη γραμματική δομή (όλες οι εγκλίσεις παρούσες και οι ονοματικοί τύποι του ρήματος επίσης). Είναι πιο πλούσια και δύσκολη από την Αγγλική και στο ίδιο επίπεδο με τα γαλλικά. Εκείνος που στοχεύει σε επίπεδο C2 θα πρέπει να διαθέσει 3 χρόνια σίγουρα, με την προϋπόθεση ότι θα διαθέσει πολύ χρόνο για διάβασμα, διαφορετικά πάει για παραπάνω.Για C2 δίνεις αναγκαστικά CELI του Πανεπιστημίου της Perugia (καθώς δε χορηγεί ούτε το κπγ ούτε το ιταλικό ινστιτούτο Αθηνών πτυχίο αυτού του επιπέδου), που έχει αρνητική βαθμολόγηση, το οποίο με τη σειρά του σημαίνει ότι για να το πάρεις πρέπει σε όλα τα paper να είσαι σταθερά στο 18 και το χειρότερο 17 (οι περισσότεροι που παίρνουν διπλώματα σε άλλες γλώσσες από C1 και πάνω γράφουν γύρω στο 12-13 και χωρίς αρνητική βαθμολόγηση) . Οι εξετάσεις είναι πολύ δύσκολες και ιδίως τα προφορικά, στα οποία οι Ιταλίδες του CELI έχουν μια απίστευτα ειρωνική διάθεση απέναντι στον υποψήφιο. Αν κάποιος θέλει απλώς να πάει μέχρι C1 μπορεί να απευθυνθεί στο ιταλικό ινστιτούτο (diploma), το οποίο είναι αστείας ευκολίας και ως εκ τούτου αναγνωρίζεται μόνο στο ελληνικό δημόσιο και πουθενά αλλού στον κόσμο ή κπγ, το οποίο όμως από φέτος το δυσκόλεψαν αρκέτα. Το κπγ δεν έχει λάβει ακόμα αναγνώριση σε επίπεδο ΕΕ, γιατί πολύ απλά δεν έχουν ξεκινήσει τις διαδικασίες ισοτιμίας τα δικά μας τα παλικαρούπουλα. Ακολουθεί βέβαια τη διαβάθμιση του ευρωπαϊκού πλαισίου πιστοποίησης προσόντων, αλλά όχι το επίπεδο δυσκολίας που μπορεί να το νομιμοποιήσει διεθνώς.
