Άσχετο αλλά θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μια εμπειρία μου από σημερα....Επισκέφτηκα (λόγω της μαμάς μου) δύο γιατρούς έναν ωριλά και έναν γυναικολόγο...Ο πρώτος με συμβούλευσε να μην πατήσω στην Ιατρική και χίλιες φορές Βιολογία να γίνω Γενετιστής ή κάτι τέτοιο στο εξωτερικό.Μου φάνηκε περίεργο γιατί είναι πρώτο όνομα και έχει τρελή δουλειά ...Άρα δεν του αρέσει η δουλειά του και πιθανότατα ποτέ δεν του άρεσε η Ιατρική(συνεπώς δεν είναι απαραίτητο να αγαπάς αυτό που κάνεις με τρέλα για να γίνεις καλός)
Ο δεύτερος διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μου είπε να πάω Ιατρική και να μη λέω κουταμάρες!Λέει ότι είναι φοβερό επάγγελμα και η κόρη του σπουδάζει επίσης Ιατρική και οτι ο ίδιος θα το ξανάκανε χίλιες φορές.

Ο άνθρωπος αυτός είναι συνέχεια ευδιάθετος και φαίνεται ότι αγαπά τη δουλειά του...
Νομίζω ότι κατέληξα σε ένα συμπέρασμα.Η επιλογή επαγγέλματος δεν γίνεται να στηριχτεί ούτε σε γνώμες γνωστών,ούτε ειδικών,ούτε σε στατιστικές,ούτε σε προβλέψεις ούτε σε εδραιωμένες αντιλήψεις και γενικές αλήθειες...Είναι μια προσωπική παράλογη διαισθητική απόφαση που μπορεί να τη μετανοιώσεις ,μπορεί και όχι, μπορεί να μη καταλάβεις και ποτέ αν τη μετάνοιωσες....Θα δούμε................