Εσύ χαλάρωσες δηλαδή; Οι περισσότεροι πάντως απ' ότι θυμάμαι μέσα στην αίθουσα είχα τσιτώσει παραπάνω...
Θα σου περιγράψω ένα πραγματικό γεγονός... Και πες μου εσύ τι είναι... Λοιπόν... Κάθεται ένας αραχτός και λάιτ την προηγούμενη των εξετάσεων στα Μαθηματικά Κατεύθυνσης και κάνει την επανάληψη της τελευταίας στιγμής... Εκείνη την ώρα μιλάει στο τηλέφωνο με έναν φίλο που λύνουν παρέα μία άσκηση κι ο φίλος του έχει κολλήσει σ' ένα σημείο... Ο ήρωας μας, που έχει δει την λύση, είναι άρτια προετοιμασμένος, έχει λύσει τόνους θέματων και ασκήσεων(μιας και δεν το ανέφερα στην αρχή), λέει στον φίλο του... Να τα προσέχεις αυτά, πέφτουν συχνά, αφού του έχει δείξει την λύση... Την επόμενη μέρα, στις εξετάσεις, πέφτει ένα θέμα που χρειάζεται να κάνεις κάτι σχεδόν ίδιο με την άσκηση που αναφέρθηκε παραπάνω... Αλλά ο φίλος μας δεν το βλέπει, αντιθέτως παιδεύεται επί αρκετή ώρα με το συγκεκριμένο υποερώτημα και τελικώς δεν το λύνει, χάνοντας ελάχιστα μεν, αλλά κάποια μόρια... Αυτά τα μόρια θα μπορούσαν να του κοστίσουν την σχολή της επιθυμίας του, οριακά...
Τι είναι; Κακή προετοιμασία; Κακή ψυχολογία; Ή μήπως παίζει έστω κι έναν tiny ρόλο η μαμημένη η τύχη; Μπορώ να φέρω χιλιάδες άλλα παραδείγματα, αλλά αν δεν καταλαβαίνεις τα πιο απλά δεν έχει νόημα η όποια κουβέντα...
Έστω ότι δεν χάνουν ρυθμό... Χρόνο δεν χάνουν;