Καλημέρα! Είμαι τελειόφοιτος στη Νομική και μπορώ να επιβεβαιώσω ότι όλες οι παραπάνω απαντήσεις είναι πολύ κατατοπιστικές.
Πραγματικά, μικρή σχέση έχουν στην πράξη τα μαθήματα στη Νομική με το επάγγελμα του δικηγόρου. Παρ' όλα αυτά οι πιθανότητες επιτυχίας είναι γεωμετρικά ανάλογες με το διάβασμα που θα κάνει κανείς ως φοιτητής. Το λέω αυτό με κάθε επιφύλαξη με βάση παραδείγματα φίλων και γνωστών, αφού σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί τον κανόνα (πχ. ο Κ. Μπέης, ένας από τους μεγαλύτερους εν Ελλάδι καθηγητές πολιτικής δικονομίας λέγεται οτι αποφοίτησε με "καλώς"). Από την άλλη, αν κάποιος δεν έχει κατανοήσει βασικά πράγματα και κυρίως το νομικό τρόπο σκέψης (η επονομαζόμενη "υπαγωγή" ή "δικανικός συλλογισμός"), ο οποίος βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη λογική, είναι αδύνατον να γίνει καλός σ' αυτό το επάγγελμα. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν πολλοί φοιτητές, ακόμα και στα "μεγάλα έτη" είναι η δυσκολία ανάπτυξης ενός συλλογισμού: να υπαγάγουν πχ. μια ειδική περίπτωση στο γενικό κανόνα ή να ξεχωρίσουν τις σωρευτικές από τις διαζευκτικές προυποθέσεις εφαρμογής μιας διάταξης.
Κατά τα λοιπά, εκτός από ακόρεστη επιθυμία για διάβασμα τόμων έως και 1500 σελίδων, πρέπει να είσαι εφοδιασμένη με τρείς ακόμη αρετές. Η πρώτη είναι η
αεικινησία. Πρέπει, δηλαδή να "ψάχνεσαι" συνεχώς και να μην ενδίδεις στην ευκολία του ελληνικού lifestyle που επιτάσσει συνέχεια εξόδους, καφέ και πάρτι. Όλα καλά είναι, αλλά θα πρέπει να μάθεις να δομείς το πρόγραμμά σου δίνοντας έμφαση σ' αυτό που είναι πραγματικά σημαντικό. Θα πρέπει να επιδιώκεις να δημιουργείς μόνη σου τις ευκαιρίες σου και τότε μόνο θα υπάρξουν άνθρωποι που θα σε βοηθήσουν να τις πραγματώσεις. Για παράδειγμα, μολονότι οι καθηγητές μας είναι λίγο "απρόσιτοι", πάντοτε συγκινούνται από έναν επιμελή φοιτητή που δείχνει ειλικρινές ενδιαφέρον για το αντικείμενό του.
Η δεύτερη αρετή είναι η
συνεργατικότητα. Δεν υπάρχει δικηγόρος που να στέκεται μόνος του. Αν με το καλό επιλέξεις το επάγγελμα και ακολουθήσεις μια ειδίκευση, θα δεις ότι πολλές φορές θα χρειαστεί να πάρεις τηλέφωνο κάποιον άλλο για ένα θέμα που ενδεχομένως έχει μελετήσει περισσότερο από εσένα. Θα κληθείς να κάνεις ομαδική δουλειά τόσο ως φοιτήτρια (πχ. κάποια εργασία) όσο ως ασκούμενη και ως δικηγόρος. Η μεγάλη δύναμη λέγεται ότι βρίσκεται στις δικηγορικές εταιρίες και αν δεν προέρχεσαι από οικογένεια δικηγόρων (όπως πολλοί εξ ημών άλλωστε
) ίσως θα χρειαστεί να κάνεις ένα πέρασμα από εκεί αν θες να ανοίξεις το δικό σου γραφείο.
Βέβαια, ένας δικηγόρος ή έστω ένας εν δυνάμει δικηγόρος θα φανεί και ως προσωπικότητα, αν κάνει καλά τη δουλειά του. Για το λόγο αυτό, η τρίτη αρετή που χρειάζεται είναι η
ακεραιότητα του χαρακτήρα. Με τον όρο αυτό εννοώ διάφορα. Πρώτα-πρώτα, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, θα πρέπει να έχεις μια αυξημένη αίσθηση του καθήκοντος. Με τους πελάτες σου θα έχεις μια σχέση εμπιστοσύνης, την οποία πολλές φορές (παραπέμπω και πάλι παραπάνω) θα πρέπει να βάζεις πάνω και από την προσωπική σου ζωή. Φαντάζομαι ότι αυτό εννοούν όσοι λένε ότι πρόκειται για ένα δύσκολο επάγγελμα αν είσαι γυναίκα. Πλέον όμως ο μεγαλύτερος αριθμός των φοιτητών στη Νομική (Αθήνας, τουλάχιστον) ανήκουμε στο "ασθενές φύλο" και φυσικά μπορεί κανείς να αναφέρει πολλά παραδείγματα επιτυχημένων γυναικών στο χώρο. Κατά τα λοιπά, η ακεραιότητα του χαρακτήρα σημαίνει διάθεση για δουλειά. Τίποτα δεν έρχεται εύκολα και, στην περίπτωση που χρησιμοποιήσεις αθέμιτα μέσα για να ανέβεις, δύσκολα θα αποκτήσεις το σεβασμό των πελατών και των συναδέλφων σου, η οποία είναι απαραίτητη για να διατηρηθείς εκεί!
Ελπίζω να ενθάρρυνα παρά να αποθάρρυνα
Πάντως κι εγώ ουσιαστικά με "κλειστά μάτια" διάλεξα τη νομική πριν από κάποια χρόνια, κυρίως λόγω πιέσεως από καθηγητές και συγγενείς. Ευτυχώς ήμουν τυχερή και μου βγήκε σε καλό... Πιστεύω όμως πως η νομική και, αργότερα, η δικηγορία είναι αποφάσεις για τις οποίες πρέπει να είσαι σε μεγάλο βαθμό βέβαιος πριν τις πάρεις.
ΥΓ@Glaider : σου εύχομαι κάθε επιτυχία στις Πανελλαδικές... μακάρι από Οκτώβρη να βρίσκεσαι κι εσύ Σίνα και Μασσαλίας
Ο τρόπος που γράφεις βγάζει μια φοβερά αισιόδοξη διάθεση. Το τελευταίο με τον πατέρα σου μου θύμισε λίγο τα δικά μου (ως οικονομολόγος ήθελε να μπω στην ΑΣΟΕΕ και ήταν σίγουρος με τους βαθμούς μου, αλλά τελικά του χάλασα το όνειρο)
