Δε θα σου πω ότι είναι τέχνη,δε θα σου πω όμως και ότι δεν είναι τέχνη.Ποιοι είμαστε εμείς να πούμε τι είναι τέχνη και τι όχι?Δεν καταλαβαίνω γιατί θα πρέπει να δεχόμαστε ως δεδομένα τις απόψεις κριτικών τέχνης (η καταξίωση των οποίων πηγάζει απ'την προβολή τους στα mainstream μέσα,τα οποία ακολουθούν άμεσα τον συντηρητισμό της μπουρζουαζίας που ανέφερα παραπάνω),οι οποίοι αυτοχαρακτηρίζονται ως ειδικοί.Τα μόνα πράγματα που δέχομαι ως δεδομένα (και εδώ,πάλι προσεγγιστικά,δηλαδή με πολύ μειωμένη αμφιβολία,που τείνει προς αμελητέες τιμές),είναι αυτά που αποδεικνύονται.Ως δεδομένη δέχομαι την αρχή της απροσδιοριστίας,καθώς αποδεικνύεται ότι ΔpΔx>=h/2π.Έχεις να μου δώσεις κάποια ανάλογη απόδειξη,συνεπή στον μαθηματικό φορμαλισμό,ώστε να δεχτώ ως δεδομένο ότι δεν είναι τέχνη?Μέχρι να δω κάτι τέτοιο,στο "η τσόντα δεν είναι τέχνη" θα φωνάζω α λα Homer Simpson alike fat American σε γήπεδο american football "WOOOOOOOOOOOOOO!!!"
Γιατί το να φαίνεται το στρινγκ μιας μαθήτριας είναι αντιαισθητικό?Από πότε τα κριτήρια aesthetics έγιναν αντικειμενικά?
Γιατί δεν πάει?Again,what's the proof of that?