ας το παρουμε απ'τη ν αρχη. πολυ σωστα μιλησε καποιος απο πανω, οτι δλδ πρεπει πρωτα να ορισουμε και να πουμε τι ειναι η αγαπαη και μετα να δουμε τα σταδια της, τα μερη και να σκεφτουμε επειτα και να εξετασουμε το μερος της αγαπης που ονομαζουμε "πραγματικη". ας κανω πρωτος μια προσπαθεια και συγχωρεστε με αν βγει μεγαλο το ποστ.
λοιπον θα με ρωτουσε καποιος ισως "γιωργο τι νομιζεις εσυ πως ειναι η αγαπη, τι θεωρεις αγαπη??? ειναι σιγουρα απρσοδιοριστη ομως κανε μια ταπεινη προσπαθεια" εκει λοιπον εγω θα ελεγα πως αγαπη ονομαζω τη παθιασμενη συμπαθεια, αφοσιωση με μεγαλο ενδιαφερον, τρυφεροτητα και φροντιδα. ωστοσο βεβαια ειναι ενα πανισχυρο πραγματικα συναισθημα ανωτερο καθε λογικης και σκεψης τοσο δυνατο που δν ξερω αν αξιζει να το αναλυουμε.
και αυτη βεβαια ειναι η αγαπη ως γενικα, ομως εμεις ψαχνουμε τι ειναι η πραγματικη οποτε μετα ισως με ρωτουσαν, αφου ειχαν το ιδιο θελημα με εμας -να μαθουν δλδ για την πραγματικη αγαπη-, "και αυτη η αγαπη βεβαια διαφερει και ειναι μοναδικη για τον καθενα και αν και απροσδιοριστη εσυ ποια θα ελεγες πως ειναι μερη της???" εδω λοιπον νομιζω τα εξης θα ηταν τα λογια μου. αγαπη τρεφει ο λυκος για το προβατο κι αυτο με τη σειρα του για το χορταρι. αγαπη επισης τρεφει και ο ανθρωπος για ενα ωραιο τραγουδι, μια καλη και διασκεδαστικη ταινια, μια ομορφη κοπελα. αγαπη τρεφει ομως και η μητερα για το παιδι, ο πατριωτης για την πατριδα, ο φιλος για τον φιλο(κολλητο κι αληθινο), ο ανθρωπος για την ζωη.
η πρωτη αγαπη ειναι αγαπη μανιας, διψας, πεινας....πολλους ερωτες μας τους αγαπησαμε ετσι, ομως καποτε ξεδιψασαμε, καποτε χορτασαμε, καποτε η μανια ηρεμησε...προσωρινη λοιπον αγαπη.
η δευτερη αγαπη δν ξοδευει τοση ενεργεια οσο η πρωτη(η οποια ειναι μανια και κατα συνεπεια ειναι ισχυρη) κρατα πολυ. ομως ειναι στιριγμενη στην αξια αυτου που αγαπαμε. δλδ αγαπαμε την κοπελα επειδη ειναι ομορφη, αν ασχημηνει η αγαπη μας θα σβησει. αυτη η αγαπη μπορει να κρατησει μια ζωη, αφου καποιος μπορει να κρατα την αξια του ως το θανατο...πχ μπορει να ειναι εξυπνος μια ζωη. παρα πολλες αγαπες ειναι ετσι, πολλοι ομως χανουν την αξια και ετσι χανεται και η μπαλα.
η τριτη αγαπη μοιαζει με ορκο, με μια αρρηκτη πανισχυρη ανωτερη συνδεση που δν σπαει με τπτ και στεκεται σπατριατης σε ολες τις δυσκολιες.αυτη η αγαπη ειναι αιωνια, δν πεθαινει ποτε, διαρκει για παντα και οταν τα αστερια πεθαινουν το φως μενει... και νομιζω ειναι το σημαντικοτερο και το σπουδεοτερο πραγμα στη ζωη, πιο σπουδαιο και απ'την απολυτη ευτυχια ακομα....ειναι οτι πιο εξαιρετικα σημαντικο και αξια ανεκτιμιτη σας ευχομαι ολοι να αγαπησετε και να αγαπηθειτε παρα πολυ σε αυτη την ζωη και να κυνηγατε την αγαπη με μανια σαν να προκειτε να σας ξεφυγει.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
