Δηλαδή αν εσύ έμενες έγκυος σε αυτή την ηλικία θα έκανες έκτρωση μόνο και μόνο για να χαρείς τη ζωή σου? Δηλαδή το παιδί τι φταίει αν εσύ ήσουν ανεύθυνη? Σαν άνθρωπος υποτίθεται ότι πρέπει να λάβεις την ευθύνη.
Και τι εννοείς ''πιο σημαντική η δικιά μου ζωή''? Καλύτερα να μπορείς να βγαίνεις χωρίς πρέπει να φυλάξεις παιδί λογικά,γιατί δεν νομίζω όταν κάποια γυναίκα μένει έγκυος κινδυνεύει τόοοοοσο πολύ! Σκέψου λίγο τι λες!
Τώρα το είδα αυτό, γενικά είχα καιρό να μπω στο θέμα.
Για να χαρώ τη ζωή μου; ΝΑΙ. Κακό είναι να θέλω να χαρώ τη ζωή μου; Έχουμε καταλήξει πια με το παπαδαριό το οποίο σας παραμορφώνει τα μυαλά να θεωρείται θετικό να είσαι οσιομάρτυρας και αρνητικό ότιδήποτε κάνεις για τον εαυτό σου.
Ναι κοπέλα μου, θέλω να χαρώ τη ζωή μου. Θέλω να κάνω καριέρα, να πετύχω, και όταν κάνω παιδί να μην του φορτώσω όλα τα απωθημένα που θα έχω συσσωρεύσει μέχρι τότε επειδή η κοινωνία θεωρεί θετικό να είσαι οσιομάρτυρας. Όταν κάνω παιδί θέλω να με βλέπει σαν πρότυπο, κι όχι σαν κακομοίρα αμόρφωτη δουλάρα που δεν πρόλαβε να ζήσει και να μάθει τίποτα γιατί γκαστρώθηκε. Αν πάντως για σένα το να χαρείς τη ζωή σου ορίζεται ως "να βγαίνεις", τότε κάνε ένα μωρό από τώρα, περισσότερα θα προσφέρεις στην κοινωνία.
Αρχική Δημοσίευση από ZedBlue:
ΟΚ. Όμως επειδή διάβασα και το πρώτο post σου σε αυτό το topic, με το οποίο συμφωνώ ότι δεν μπορεί να λέει κάποιος ότι η γυναίκα πρέπει να κάνει έκτρωση αν την βίασαν και να το κρατήσει αν όχι, δεν μπορείς κι εσύ να λες θα τον έκανες τον φόνο αυτόν ώστε να μην καταστρέψεις την ζωή σου και ότι αν εγώ δολοφονήσω εσένα θα είμαι λάθος (εκτός κι αν θες να πεθάνεις

). Κι οι δύο φόνο κάνουμε. Εκτός κι αν είσαι υπέρ του να σκοτώνει ο ένας άνθρωπος τον άλλο προς συμφέρον του (πολύ δημοφιλές στην εποχή μας).
Για μένα πάντως, έμβρυο κάτω από 3 μηνών (διότι μετά η έκτρωση είναι παράνομη εκτός αν συντρέχουν ιατρικοί λόγοι) δεν είναι άνθρωπος, ώστε να θεωρείται φόνος. Είναι εν δυνάμει άνθρωπος. Αναρωτιέμαι, όσοι θεωρούν το έμβρυο άνθρωπο, από πότε θεωρούν ότι ισχύει αυτό; Το ζυγωτό είναι άνθρωπος;
Επίσης, έχω αηδιάσει με όλη αυτή την καταστροφολογία και τον πεσιμισμό που διακρίνει όλους "της εποχής μας" όταν αναφέρονται σε οτιδήποτε συμβαίνει "στην εποχή μας". Ειδικά όταν πρόκειται για άτομα που δεν έχουν ζήσει και στην προηγούμενη "εποχή" (δηλαδή κάτω των 35 ετών περίπου), μου φαίνεται εκτός από εκνευριστικό, και αστείο.
Από που προκύπτει ότι στην εποχή μας είναι δημοφιλές να σκοτώνει ο ένας άνθρωπος τον άλλον και να θεωρείται καλό αγαπητέ; Γιατί εγώ ήξερα ότι παλιότερα, στις προηγούμενες εποχές που τόσο φαίνεται να νοσταλγείς, και περισσότεροι πόλεμοι γίνονταν και η θανατική ποινή ήταν θεσμοθετημένη σε πολύ περισσότερες χώρες. Για πες μου λοιπόν από που προκύπτει αυτός ο ...βαθυστόχαστος αφορισμός;