Ρε παιδιά, έλεος, πρώτον, τα θέματα τα βάζει επιτροπή επιστημόνων, όχι το Υπουργείο και πολύ που χέστηκε το Υπουργείο για το "πρόβλημα". Τα συναισθήματά του ο καθένας τα εκφράζει όπως θέλει, το μάθημα της Έκθεσης, όπως και όλα τα άλλα μαθήματα, εξετάζει δεξιότητες, δεν ψάχνει λύσεις σε προβλήματα. Αν ήταν έτσι, με 90 χιλιάδες εκθέσεις το χρόνο θα είχαμε λύσει όλα τα προβλήματα στον κόσμο, άσχετα που οι φιλόλογοι θα έπρεπε να πάρουν όλοι από ένα υπουργείο. Μην το πάτε μακριά, εξετάσεις είναι, δεν είναι Βουλή των Εφήβων.
Κι αν είναι καλή η Έκθεση ξαναλέω, και 150 λέξεις παραπάνω να γράψετε, δεν τους ενδιαφέρει. Η συνήθης έκταση είναι 2,5 με 4 σελίδες, θα του φανεί κάπως αν έχεις γράψει πολύ παραπάνω αλλά στην παραγωγή λόγου αυτό δεν είναι μειονέκτημα, δεν έχει κανένα λόγο να κόψει βαθμούς και δεν θα κόψει. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι μπορούμε να γράφουμε 1500 λέξεις.
Ναι, είναι λάθος γενικά να κάτσεις στο δια ταύτα, δηλαδή στην καταστροφή των βιβλίων. Το πρόβλημα που έπρεπε ν'αναλυθεί, το οποίο συσχετιζόταν με το κείμενο, είχε να κάνει γενικά με τη σχέση των νέων με το βιβλίο σε διαστάσεις όπως σχολείο, εκπαίδευση, οικογένεια, κοινωνικά γενικά κλπ., η καταστροφή των βιβλίων ήταν αφόρμηση απ'την επικαιρότητα γιατί ήταν άρθρο, δεν ήταν το ζητούμενο. Άλλωστε αν δεν ανέλυες γενικά, φτάνοντας και στο αίτιο της προσκόλλησης των νέων στα media, ήταν αδύνατο να περάσεις στο δεύτερο ερώτημα. Και ξαναλέω ότι ίσως με την πρώτη ματιά φαινόταν πολύ εύκολο θέμα, αλλά αν δεν κάτσεις να δεις τι ζητάει, άντε γεια. Δεν ξέρω αν όταν διαβάζεις Τερζάκη πρέπει να μπαίνεις κάτω από τις λέξεις, όταν όμως διαβάζεις την εκφώνηση του σημερινού θέματος ασφαλώς και πρέπει να το κάνεις.
