Τα θέματα σήμερα νομίζω ήταν στο επίπεδο που πρέπει να είναι, δηλαδή ούτε πολύ εύκολα και ούτε ακατόρθωτα. Μου κάνει εντύπωση που κάποιοι εκφράζουν με κατηγορηματικό τρόπο την απόρριψη τους ως κατάλληλα για πανελλήνιες εξετάσεις. Και επίσης το θέμα είναι και επίκαιρο και διαχρονικό πολύ και μάλιστα μου άρεσε που έβαλαν τις εννοιες της μνήμης και της ιστορίας διότι έτσι όπως πάμε οδηγούμαστε σε ιστορικό αφανισμό και τα παραδείγματα πλείστα. Εν τω μεταξύ όποιος έχει διαβάσει Κική Δημουλά γενικώς έχει μια ροπή προς το μακάβριο και το μελαγχολικό και στην αρχή χωρίς να δω τον συγγραφέα του πρώτου κειμένου νόμιζα ότι και αυτό ήταν της Δημουλά (αναφέρεται στους νεκρούς και την κληρονομιά τους και τι έχουν να μας διδάξουν κτλ)!! Βέβαια το δεύτερο ήταν αρκετά στο ύφος της, εισάγει κάποια κάπως αρχαιοπρεπή στοιχεία στο κείμενο της, δίνοντας του μια αίσθηση από το παρελθόν, που εν προκειμένω παίζει και αυτό τον ρόλο του σε ένα ιστορικό θέμα. Το τελευταίο κείμενο με προσγείωσε κάπως καθώς θεωρώ ότι δεν ήταν στο ίδιο επίπεδο με τα άλλα δύο, πιο πολύ εφηβικό-νεανικό, κάπως αδιάφορο... Κατά τα άλλα τα ερωτήματα Α1, Β3 θεωρώ ότι ήθελαν προσοχή και για να συμπυκνώσει κάποιος το νόημα αλλά και να βρει τα ζητούμενα που ζητούσε η ερώτηση και επειδή το κείμενο της Δημουλά να προσθέσω είχε μια διακοπτόμενη μορφή αν δείτε δεν ξέρω αν αυτό εξυπηρετούσε και τα ζητούμενα του Β3 (μαλλον). Και τέλος είναι πιστεύω καιρός να διαβάζουν οι νέοι και σοβαρά βιβλία και εξωσχολικά για να ανοίγουν οι ορίζοντες και η σκέψη τους. Πιστεύω θα ξεχωρίσουν οι υποψήφιοι που πέραν της προετοιμασίας τους έχουν γενικότερα μια καλλιέργεια και έχουν διαβάσει κάτι παραπάνω.