Κάτι τέτοια τα κάνω κι εγω...Μη σου πω χειρότερα, εγω μπορώ άλλο πράγμα να σκέφτομαι και άλλο να γράφω και μετά να βγαίνω έξω και να βρίζω τον εαυτό μου και την ηλιθιότητά μου.Δεν υπάρχει κανένα μα κανένα γραπτό στο οποίο να μην έχω αφήσει τη "σφραγίδα μου". Και είναι απελπιστικά δε θα πω άδικο, αλλά στενάχωρο να ξέρεις κάτι, να το ξέρεις πραγματικά και να μη το δείχνεις. Και στις Πανελλήνιες, κανείς δε θα ξέρει ότι το κατέχεις, θα βαθμολογούν ό,τι βλέπουν. Όπως είπε και ένας καθηγητής μου, κάποια πράγματα μπορεί να μην τα έχεις κάνει ποτέ, να μην τα γνωρίζεις πραγματικά, αλλά αν τα γράψεις, θα είναι σαν να τα έχεις κάνει και αντίστροφα...
Άσε, και φέτος στη γεωμετρία παίζει να έβαλα το σχήμα της 2 με τα δεδομένα της 3 και να έλυσα με τα ζητούμενα της 2 και να μου βγήκε και το επιθυμητό αποτέλεσμα στο τέλος. Δηλαδή δεν παίζομαι, το άκρον άουτον της βλακείας προσωποποιημένο. Χάρηκα για τη γνωριμία, βλαμμένη θα πρέπει να λέω από δω και μπρος...
Πάντως είμαι κι εγω αισιόδοξη. Το "πρόβλημα" αυτό το είχα από την εισαγωγή μου στο γυμνάσιο και ύστερα, και λύση δεν είχε δοθεί ποτέ. Κι απ'ότι καταλαβαίνω, η λύση στο συγκεκριμένο πράγμα δε βρίσκεται σε ατελείωτους διαλόγους. Εσύ με τον εαυτό σου πρέπει να "τα πείτε", να δείτε τι πάει στραβά. Μπορώ να πω έχω κι εγω βελτιωθεί, αργά βέβαια σε βαθμό βασανιστικό, αλλα βελτιώθηκα. Δεν έχω εντοπίσει το κλειδί της όλης υπόθεσης, αλλά πιστεύω και ευελπιστώ πραγματικά η επόμενη χρονιά να μου δώσει τη δυνατότητα να έχω αποτελέσματα ανάλογα της αξίας μου, όποια κι αν είναι αυτή.