...........................
Μακάρι να μην υπήρχαν τα φροντιστήρια για να μας κλέβουν τα λεφτά όπως λέτε,μακάρι να μην ήταν χαλβάδες οι περισσότεροι καθηγητές στα σχολεία και να έκαναν καλά τη δουλειά τους ή έστω τη δουλειά τους σκέτο.Δυστυχώς όμως υπάρχουν.Και σκατά σύστημα επίσης υπάρχει αλλά τι να κάνουμε αυτά έχουμε.
Με το μήνυμα αυτό δε θέλω να υπερασπιστώ τους καθηγητές που δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους. Υπάρχουν τέτοιοι και είναι αρκετοί. Όμως πιστεύω ότι οι καθηγητές αυτοί είναι η μία συνισταμένη του προβλήματος.
Άλλωστε μπορεί να αποτελέσει θέμα σοβαρής συζήτησης το πως κάποιοι καταλήγουν έτσι, ενώ πιθανόν να ξεκίνησαν με άλλα όνειρα.
Μια άλλη συνισταμένη είναι η δομή του συστήματος της παιδείας, ο τρόπος διδασκαλίας και μάθησης, η συσσώρευση γνώσεων και όχι ο τρόπος παραγωγής της γνώσης.
Η τρίτη συνισταμένη είναι η νοοτροπία των μαθητών και των γονέων, η απαξίωση του σχολείου και η αποθέωση του φροντιστηρίου, που "κτίστηκε" κατά τη διάρκεια κάποιων γενεών.
Έτσι έχει δημιουργηθεί ένας φαύλος κύκλος στην εκπαίδευση.
Θα βάλω στη συζήτηση την τρίτη συνισταμένη, την ευθύνη των ίδιων των μαθητών για την απαξίωση του σχολείου και των μαθημάτων.
Είχα την τύχη να είμαι στις δυο τελευταίες τάξεις του Λυκείου σε ένα καλό ιδιωτικό σχολείο, με υποτροφία.
Εκεί είδα το εξής.
Εγώ, και κάποια άλλα παιδιά που είχαν υποτροφία, εκμεταλευτήκαμε το καλό σχολείο και κάποιους εξαιρετικούς καθηγητές (προσωπικά έκανα μόνο στη Γ' Λυκείου πέντε ώρες φροντιστήριο τη βδομάδα, μάλλον από ανασφάλεια των γονιών μου).
Στο σχολείο γίνονταν πραγματικά πολύ καλό μάθημα. Δεν ήταν όμως για όλα τα παιδιά ώρες παραγωγικής δουλειάς.
Αρκετά παιδιά, που οι γονείς τους πλήρωναν πολλά χρήματα για δίδακτρα, αδιαφορούσαν την ώρα του μαθήματος.
Να σας πω το τραγελαφικό; Οι μαθητές αυτοί, μετά το σχολείο, έκαναν ιδιαίτερα μαθήματα με τους ίδιους καθηγητές και μάλιστα πολύ ακριβά.
Επαναλαμβάνω, αν δεν έγινε κατανοητό. Οι καθηγητές έκαναν εξαιρετική δουλειά στο σχολείο.
Συμπέρασμα; Η νοοτροπία του φροντιστηρίου, η άποψη ότι μόνο με το φροντιστήριο μαθαίνεις, είναι βαθειά ριζωμένη στην Ελληνική κοινωνία. Το σχολείο είναι για να πάρεις το χαρτί. Το φροντιστήριο είναι για να μάθεις.
Έχουμε φθάσει στην έσχατη ντροπή, να υπάρχουν φοιτητικά φροντιστήρια.