Εξαρτάται με ποιον τρόπο όμως παλεύεις για το μάθημα. Είναι ευχάριστος ; Εννοώ μοχθείς για να αποκτήσεις γνώσεις ; Ή μοχθείς επειδή δεν έχει καθόλου μεταδοτικότητα,είναι δύστροπος/ιδιότροπος,δεν βοηθάει κτλπ. ο καθηγητής και εσύ σκέφτεσαι ο,τι στο τέλος σε περιμένει μια εξέταση ;
Συμφωνώ απόλυτα με το ο,τι χρειάζονται πρόοδοι και εργασίες.
Προσωπικά στον κορμό είχα χαμηλούς βαθμούς σε ορισμένα μαθήματα επειδή πολλοί δεν σου έβαζαν απολύτως τίποτα. Απλά μίλαγαν όλο το εξάμηνο περί ανέμων και υδάτων, και στο τέλος έβαζαν ο,τι τους κατέβαινε.
Αργότερα που επέλεξα κατεύθυνση, οι καθηγητές ήταν σοβαροί και είχαμε απο όλα, εργασίες,προόδους, απαλλακτικές εργασίες...όλα προαιρετικά έτσι. Τέλος πάντων, η ουσία είναι πως εαν κάποιος δεν ξυνόταν και ασχολιόταν με αυτά, όχι απλά πέρναγε, αλλά πέρναγε και με βαθμό, και ακόμα καλύτερα πέρναγε έχοντας και γνώσεις

.
Τώρα δυστυχώς, η πραγματικότητα είναι αυτή που αναφέρεις. Ο κόσμος μαθαίνει ένα σετ θεμάτων, και εύχεται να πέσει το ίδιο στην εξεταστική μπας και περάσει. Καταλαβαίνω πως μερικοί είναι τεμπέληδες και θα το επιχειρούσαν αυτό ούτως η άλλως απο το να κάτσουν να διαβάσουν. Άλλοι καταφεύγουν σε αυτή την τακτική εξαιτίας της αθλιότητας του συστήματος.
Σε κάθε περίπτωση είναι πολύ στανάχωρη αυτή η προσέγγιση. Στο 6ο εξάμηνο μέσα στην καραντίνα πιέστηκα πολύ ψυχολογικά λόγω αυτής της αθλιότητας διότι έχω μάθει να διαβάζω ποιοτικά και όχι πρόχειρα για να περάσω απλώς. Όπως καταλαβαίνεις μέσα στην καραντίνα όμως, ο σκοπός ήταν να κοπεί κόσμος βάζοντας extreme θέματα και περιορίζοντας τον χρόνο εξέτασης. Οπότε σε ένα μάθημα χρειάστηκε να καταφύγω σε αυτή την τακτική. Το αποτέλεσμα ήταν όλο αυτό να με κάνει κυριολεκτικά να νιώθω αποστροφή, και όχι να θέλω να ασχοληθώ σοβαρά όπως και πολλούς άλλους φοιτητές.