Φοιτητική ζωή - Γονείς

[Vold]

Αλλαγή κλειδαριάς

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 545651]

Αλλαγή κλειδαριάς

λιτος και απερριτος

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[konstantinab199]

παιδιά έχω θέμα....οι γονείς μου και ιδίως η μάνα μου έχουν μια τάση να έρχονται ΔΙΑΡΚΩΣ Θεσσαλονίκη, με διάφορες ''αφορμές''- προφάσεις.....τη μία έχουν να πάρουν κάποια πράγματα για τη δουλειά, την άλλη θέλουν να βγουν αγορά, την άλλη έχουν κανονίσει να δουν φίλους τους -να σημειώσω ότι κατάγομαι από επαρχιακή πόλη πολύ κοντά στη Θεσσαλονίκη-

θα μου πείτε '' και τι σε νοιάζει? αφού δεν έρχονται για σένα?'' όπως είπα και πριν, όλα τα παραπάνω είναι απλά προθέσεις, γιατί κάθε φορά που εγώ κι η αδερφή μου έχουμε καιρό να γυρίσουμε στο πατρικό μας, έρχονται αυτοί...έχουμε φτάσει σε σημείο να έρχονται ΚΑΘΕ ΒΔΟΜΑΔΑ, χωρίς καμία υπερβολή! και καλά να φέρουν φαγητό, να πάνε σούπερ μάρκετ...γενικά είναι φανερό ότι μας έχουν άγχος. Να πω ότι ουτε εγώ ούτε η αδερφή μου είμαστε ''εξαρτημένες'' από τους δικούς μας, πέρσι πχ εγώ δε μιλούσα με τη μάνα μου κάθε μέρα, το μαξ που μιλούσαμε ήταν 2 φορές τη βδομάδα, φέτος λόγω της αδερφής μου που μιλάει κάθε μέρα, μιλάω συχνότερα, αναγκαστικά...επίσης να πω ότι κατά κοινή ομολογία, μια χαρά τα καταφέρνουμε με το σπίτι κλπ...θέλω να πω, δεν υπάρχει αντικειμενικά λόγος άγχους.

ΑΠΕΙΡΕΣ φορές τους έχω εξηγήσει ήρεμα και λογικά ότι δεν υπάρχει λόγος να αφήνουν τη δουλειά τους και να έρχονται...αλλά ισχυρίζονται ότι είμαι υπερβολική, ότι δεν έρχονται δα και τόσο συχνά κλπ...αλλά από την άλλη δε θέλω να τους το ξεκόψω και να τους απαγορεύσω να έρχονται στο σπίτι που οι ίδιοι με χρήματά τους νοικιάζουν στο όνομά τους..

πείτε κάτι ρε παιδιά, γιατί πολύ προβληματίζομαι και χαλιέμαι!

Να μην χαλιεσαι για πραγματα που δεν αξιζουν.
Εφοσον δεν επεμβαινουν στην προσωπικη σου ζωη ειναι ολα ενταξει.Φυγατε και τα δυο αδερφια και τους λειπετε αυτο ειναι ολο .
Αμα πεις κατι και υπαρξει καβγας θα το μετανιωσεις και θα νιωσεις τύψεις... πολυ αργοτερα.
Καταλαβαινω πως ειναι θεμα αλλα εφοσον δεν θελουν να αλλαξουν σταση και δεν επεμβενουν μην τους λες πραγματα και τους στεναχωρεις.Σιγα σιγα θα αραιωσουν επισκεψεις και οι ιδιοι μη φοβαστε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[akikos]

Ναι το ότι σε χρηματοδοτούν όμως δε πάει να πει πως είναι υποχρεωμένη να τα ανέχεται όλα. Γονείς σου είναι υποτίθεται πως υπάρχει ένας δίαυλος επικοινωνίας. Αν κάτι σε ενοχλεί το συζητάς δε λες "οκ μάνα είναι, λογικό". Μεθαύριο μπορεί να σου κάνουν τη ζωή δύσκολη με κάποιον που θα γνωρίσεις κι εκεί τα ίδια θα λες;

Δεν έχει επιλογές από τη στιγμή που τη χρηματοδοτούν αναγκάζεται να υπακούει με τον εύκολο ή με το δύσκολο τρόπο. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να τους εκπαιδεύσει όπως είπε η Ερινύς. Εμένα ερχόντουσαν και απροειδοποιητα....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vassilis498]

Μα δεν είπα να τους το απαιτήσει αλλά το πολύ απλό: έχεις ένα πρόβλημα κάνεις κάτι για αυτό, το συζητάς. Στην τελική αλλάζει κλειδαριά πιάνει μια δουλειά και άντε γεια. Εσύ τι λες οι γονείς δε τα σκέφτονται αυτά;

Με την ίδια λογική κι αυτος που μένει με τους γονείς του δεν έχει λόγο στο πώς θα ζει γιατί είναι οι γονείς του και τον φιλοξενούν. Και πες στα 18 πάει στο διάολο στα 25; στα 30; τι να πω ο καθένας κάνει τις επιλογές του.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[akikos]

Με την ίδια λογική κι αυτος που μένει με τους γονείς του δεν έχει λόγο στο πώς θα ζει γιατί είναι οι γονείς του και τον φιλοξενούν. Και πες στα 18 πάει στο διάολο στα 25; στα 30; τι να πω ο καθένας κάνει τις επιλογές του.

Έτσι πάει. Όταν οικονομίκα δεν είσαι ανεξάρτητος αυτόματα δεν είσαι και κοινωνικά και 40 χρονών να είσαι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[meetmeinmontauk]

Έτσι πάει. Όταν οικονομίκα δεν είσαι ανεξάρτητος αυτόματα δεν είσαι και κοινωνικά και 40 χρονών να είσαι.

δε συμφωνώ. οκ, σε συντηρούν οικονομικά αλλά τι θα πει αυτό? ότι σε κάνουν ό,τι θέλουν? δεν πάει έτσι. όταν κάτι σ' ενοχλεί δεν το ανέχεσαι, το συζητάς και βρίσκεις μια λύση. είτε με το καλό είτε με το κακό (σε τραβηγμένες περιπτώσεις)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gate4]

Αυτό το με συντηρούν τι νόημα έχει; Δηλαδή και οι γονείς δεν το κάνουν με το ζόρι αυτό απλώς θέλουν να προσφέρουν. Αν θέλεις περισσότερη ελευθερία ειδικά αν πλέον δεν μένεις μαζί τους ούτε παράλογο είναι ούτε κακό. Όταν δεν σε αφήνουν χώρο από την άλλη είναι κακό και είναι σαν να μη σε εμπιστεύονται. Δηλαδή αν πάει εκβιαστικά σε πληρώνω το σπίτι άρα βουλωνε και κάνε ότι λέω είναι υγιής σχέση γονιού - παιδιού τι να πω..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[akikos]

δε συμφωνώ. οκ, σε συντηρούν οικονομικά αλλά τι θα πει αυτό? ότι σε κάνουν ό,τι θέλουν? δεν πάει έτσι. όταν κάτι σ' ενοχλεί δεν το ανέχεσαι, το συζητάς και βρίσκεις μια λύση. είτε με το καλό είτε με το κακό (σε τραβηγμένες περιπτώσεις)

Αυτό το με συντηρούν τι νόημα έχει; Δηλαδή και οι γονείς δεν το κάνουν με το ζόρι αυτό απλώς θέλουν να προσφέρουν. Αν θέλεις περισσότερη ελευθερία ειδικά αν πλέον δεν μένεις μαζί τους ούτε παράλογο είναι ούτε κακό. Όταν δεν σε αφήνουν χώρο από την άλλη είναι κακό και είναι σαν να μη σε εμπιστεύονται. Δηλαδή αν πάει εκβιαστικά σε πληρώνω το σπίτι άρα βουλωνε και κάνε ότι λέω είναι υγιής σχέση γονιού - παιδιού τι να πω..

Είστε φοιτητές. Αυτά που ξέρετε ξεχάστε τα όταν αποφοιτήσετε και αναγκαστείτε να μένετε μαζί τους. Μην περιμένετε ότι με πρόφαση την ανεργία ότι θα σας αφήνουν να πηγαίνετε συνέχεια εκδρομές, να βγαίνετε τα βράδια και να ξυπνάτε 3 το μεσημέρι. Θα υπάρχει μια ανεκτή περίοδο μετά θα αρχίσει η γκρίνια. Θα βρίσουν γονείς φίλων σας θα τους λένε τα επιτεύγματά τους (με μπόλικες σάλτσες), λες και δεν τα ξέρετε για να σας επηρεάσουν ψυχολογικά να βρείτε δουλειά.

Υπάρχουν και εξαιρέσεις αλλά μην ελπίζετε ότι θα ανήκετε σε αυτές.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ερινύς]

Είστε φοιτητές. Αυτά που ξέρετε ξεχάστε τα όταν αποφοιτήσετε και αναγκαστείτε να μένετε μαζί τους. Μην περιμένετε ότι με πρόφαση την ανεργία ότι θα σας αφήνουν να πηγαίνετε συνέχεια εκδρομές, να βγαίνετε τα βράδια και να ξυπνάτε 3 το μεσημέρι. Θα υπάρχει μια ανεκτή περίοδο μετά θα αρχίσει η γκρίνια. Θα βρίσουν γονείς φίλων σας θα τους λένε τα επιτεύγματά τους (με μπόλικες σάλτσες), λες και δεν τα ξέρετε για να σας επηρεάσουν ψυχολογικά να βρείτε δουλειά.

Υπάρχουν και εξαιρέσεις αλλά μην ελπίζετε ότι θα ανήκετε σε αυτές.

Δεν υπάρχει καμία "πρόφαση". Αποφοιτώντας, αν δεν συνεχίσεις ακαδημαϊκά με κάποιο μεταπτυχιακό/διδακτορικό, ακόμα και μια κενή περίοδο να θέλεις να έχεις, στόχος είναι η δουλειά. Αν από την μία εσύ ξοδεύεις τα λεφτά των γονιών σου για διασκέδαση, ταξίδια κλπ με μηδενική προσπάθεια να πιάσεις έστω και ένα part-time job, και από την άλλη οι γονείς σου συμπεριφέρονται λες και μόλις ανακάλυψαν ότι άνθρωπος 25-30 χρονών δεν πηγαίνει με τα νερά τους επειδή είναι γονείς, το λάθος είναι και στις 2 πλευρές.

Στην τελική, ακόμα και η γκρίνια να αρχίσει (και δέχομαι ότι μπορεί να αρχίσει αν έχεις πτυχίο από τον Χ κλάδο και δουλεύεις delivery boy γιατί δεν σε παίρνουν προς το παρόν πουθενά αλλού -είναι δύσκολο για την ελληνική οικογένεια να βλέπει τον πτυχιούχο να "ξεπέφτει"), είναι στο χέρι του καθενός να την διαχειριστεί και να πει πόσο αφήνει να τον/την επηρεάσει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Cody]

Είσαι σε μία μεγάλη πόλη, με νέα παιδιά, (και κακά παιδιά :O ) και φοβούντε οι άνθρωποι
Πιστεύω εάν τους μιλήσεις σοβαρά να σε αφήσουν λίγο, να "φας τις σφαλιάρες της ζωής", θα το καταλάβουν!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gate4]

Είστε φοιτητές. Αυτά που ξέρετε ξεχάστε τα όταν αποφοιτήσετε και αναγκαστείτε να μένετε μαζί τους. Μην περιμένετε ότι με πρόφαση την ανεργία ότι θα σας αφήνουν να πηγαίνετε συνέχεια εκδρομές, να βγαίνετε τα βράδια και να ξυπνάτε 3 το μεσημέρι. Θα υπάρχει μια ανεκτή περίοδο μετά θα αρχίσει η γκρίνια. Θα βρίσουν γονείς φίλων σας θα τους λένε τα επιτεύγματά τους (με μπόλικες σάλτσες), λες και δεν τα ξέρετε για να σας επηρεάσουν ψυχολογικά να βρείτε δουλειά.

Υπάρχουν και εξαιρέσεις αλλά μην ελπίζετε ότι θα ανήκετε σε αυτές.

Δεν καταλαβαίνω για ποιο πράγμα μιλάς. Εγώ είπα ότι δεν πάει εκβιαστικά ότι τώρα που σπουδάζεις σε πληρώνω το σπίτι (ή γενικά κάνω τα έξοδα σου) άρα θα κάνεις ότι λέω. Δεν είναι σχέση γονιού-παιδιού αυτή. Τώρα αν είσαι σε μια κατάσταση δεν πατάω σχολή, είμαι όλη μέρα έξω και ξοδεύω λεφτά αβέρτα ναι οκ εκεί και εγώ θα πατούσα πόδι, λογικό είναι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[VeeM]

εχω τεράστιο πρόβλημα με τους γονείς μου . Μένω εκτος Αθηνών ομως οχι τοςο μακριά ώστε να νοικιάσω κοντα στην σχολη μου . Θέλω 1,5 ωρα να πάω με τα μμμ . κι αλλη τόση φυσικά να γυρίσω καθε μερα . Οι γονείς μου δεν κάνουν πυτε λόγο για αυτοκίνητο , φοβούνται . Αν θέλω να μείνω σε κάποιο συμφοιτητρια ή φίλη , δεν με αφήνουν . Νομίζουν οτι θα με κανει θυσία στον σατανα την ωρα μου κοιμάμαι ξερω γω . Για μα βγω νύχτα σε ενα κλαμπ δεν γινεται λόγω απόστασης , η μόνη λύση που δέχονται ειναι να με πάνε και να με φέρουν . Οταν ειχαν απεργία τα μμμ προτίμησαν να παρουν άδεια απο την δουλειά τους για να με πάνε και να με φέρουν παρα να μείνω εκτος . Για τοςο κόλλημα μιλάμε . Τους ανακοίνωσα οτι θέλω να πιάσω δουλειά και επειδή τα επιχειρήματα μπυ ηταν τελείως λογικά και δεν μπορούσαν μα αντικρούσουν άρχιζαν να φωνάζουν και να λένε διαφορα του στυλ ειμαι άπληστη και το μόνο που σκέφτομαι ειναι τα λεφτά και κατι τέτοια. Που στην πραγματικότητα ο μόνος λόγος που ήθελα να πιάσω μια δουλειά ειναι για να κάνω εμα βήμα προς την ανεξαρτησία μου . Τους λεω πως αν ειχα περαςει εξω δεν θα μπορούσαν να επέμβουν. Η απάντηση τους σε αυτο ; δεν πέρασες ομως εξω όποτε δεν εχει νοημα να το συζηταμε. θέλω να πάω σε κατι κολλητούς φίλους που σπουδάζουν εκτος που τους ξέρω απο το γυμνάσιο και αρνούνται γιατι ειναι λέει αγόρια . Επίσης το οτι μένω τοςο μακριά απο την σχολη μου δεν βοηθάει στο να ξεφεύγω γιατι θέλω πολυ χρόνο να πηγαίνω , για να βγω για ένα απλό καφέ πρεπει να το εχω προγραμματίσει διακοσες μέρες πριν γιατι τα μμμ δεν βολεύουν Ετςι ουτε τις γνωριμίες μου μπορω ν διατηρώ στην σχολη αφου μια απλή έξοδος γινεται βασανο και οι γονείς το κάνουν χειρότερο. Τους εχω μιλήσει πολλές φορές και δεν δέχονται κουβέντα . Δεν ξερω το άλλο ν κάνω . Μέχρι που σκέφτομαι να τους φερθώ πολυ άσχημα , να τους δημιουργώ τύψεις και να τους φωνάζω όλη μεσα γιατι απο διάλογο δεν παίρνουν . Εχω μιλήσει άπειρες φορές μαζί τους για την πίεση που δέχομαι και απλα καταλήγουμε στο να φωνάζουμε . Δεν ξερω τι άλλο να κάνω . Τα φοιτητικά μου χρονια απλα περνάνε στον καναπέ με τους γονείς Ειναι θλιβερό . .

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Anonyme]

Δεν χρειάζεσαι την άδειά τους για να βρεις δουλειά. Δεν χρειάζεσαι καν τη γνώμη τους. Ψάχνεις, βρίσκεις και το ανακοινώνεις. Δεν είναι θέμα προς συζήτηση. Βρες δουλειά, βρες συγκάτοικο, φύγε από το σπίτι. Είναι ο δύσκολος δρόμος, το ξέρω, αλλά είναι ο μόνος σίγουρος τρόπος να αποδείξεις οτι μπορείς να είσαι ανεξάρτητη. Θα σε πάει πίσω στις σπουδές σου, αλλά αυτά που θα έχεις κερδίσει αξίζουν πολύ περισσότερο από ένα πτυχίο στα πέντε χρόνια. Η εναλλακτική που προτείνεις (φωνές κτλ) θα δούλευε αν ήσουν 16, που όμως δεν είσαι. Μπορεί και τώρα δηλαδή να δουλέψει, αλλά μου φαίνεται πολύ πιο ψυχοφθόρα διαδικασία (για αυτό συνήθως γίνεται όταν είμαστε έφηβοι, που δεν υπολογίζουμε πολλά).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[VeeM]

Δεν χρειάζεσαι την άδειά τους για να βρεις δουλειά. Δεν χρειάζεσαι καν τη γνώμη τους. Ψάχνεις, βρίσκεις και το ανακοινώνεις. Δεν είναι θέμα προς συζήτηση. Βρες δουλειά, βρες συγκάτοικο, φύγε από το σπίτι. Είναι ο δύσκολος δρόμος, το ξέρω, αλλά είναι ο μόνος σίγουρος τρόπος να αποδείξεις οτι μπορείς να είσαι ανεξάρτητη. Θα σε πάει πίσω στις σπουδές σου, αλλά αυτά που θα έχεις κερδίσει αξίζουν πολύ περισσότερο από ένα πτυχίο στα πέντε χρόνια. Η εναλλακτική που προτείνεις (φωνές κτλ) θα δούλευε αν ήσουν 16, που όμως δεν είσαι. Μπορεί και τώρα δηλαδή να δουλέψει, αλλά μου φαίνεται πολύ πιο ψυχοφθόρα διαδικασία (για αυτό συνήθως γίνεται όταν είμαστε έφηβοι, που δεν υπολογίζουμε πολλά).

Δεν θέλω να φτάσω τα πράγματα στα άκρα . το να σηκωθώ και να φύγω απο το σπίτι θα μου δημιπυργηςει αλλα προβλήματα . Κι αν όντως το κάνω , ειμαι αρκετά περήφανη και αν μου συμβεί το οτιδήποτε και θα εχω την ανάγκη τους δεν θέλω να τους ζητήσω τίποτα .Απλα θέλω να υπάρξει μια ιισορροπία αναμεςα μας . Οπως συμβιβάζομαι εγω γιατι κατανοώ τους φόβους τους ετςι θέλω και εκείνοι να κάνουν δυο βήματα πίσω . Δεν θα τραβάω και εγω το σκοινί αλλα ομως πρεπει να το αφήσουν και εκείνοι λιγο πιο χαλαρό . Αν μπω μια μερα μεσα στο σπίτι και απλα ανακοινώσω οτι έπιασα δουλειά απλα θα γινει ο 3ος παγκόσμιος μέσα . Ίσως τι να πω , εχω συνηθίσει να υπομένω και τωρα μου φαίνεται δύσκολο να πατήσω πόδι . Και φαντάσου μου λένε οτι εχω παρει και αέρα . Σέβομαι το οτι με φροντίζουν και μου παρέχουν τα πάντα αλλα ειναι υπερπροστατευτικοί και με πνίγουν, ομως δεν μπορούν να το καταλάβουν . Οταν τους το λεω απλα κάνουν πως θίγονται και μπυ απαντάνε του στυλ " ε τοτε να μην νοιαζόμαστε καθόλου" . Δυστυχώς πατανε σε συναισθηματικούς εκβιασμούς λες και ειναι εκείνοι τα 16χρονα αφου καθε φορα καταλήγουν να μου λένε πως του στεναχωρώ με αυτα που τοτς λεω και οτι δεν τους νοιάζομαι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ερινύς]

εχω τεράστιο πρόβλημα με τους γονείς μου . Μένω εκτος Αθηνών ομως οχι τοςο μακριά ώστε να νοικιάσω κοντα στην σχολη μου . Θέλω 1,5 ωρα να πάω με τα μμμ . κι αλλη τόση φυσικά να γυρίσω καθε μερα . Οι γονείς μου δεν κάνουν πυτε λόγο για αυτοκίνητο , φοβούνται . Αν θέλω να μείνω σε κάποιο συμφοιτητρια ή φίλη , δεν με αφήνουν . Νομίζουν οτι θα με κανει θυσία στον σατανα την ωρα μου κοιμάμαι ξερω γω . Για μα βγω νύχτα σε ενα κλαμπ δεν γινεται λόγω απόστασης , η μόνη λύση που δέχονται ειναι να με πάνε και να με φέρουν . Οταν ειχαν απεργία τα μμμ προτίμησαν να παρουν άδεια απο την δουλειά τους για να με πάνε και να με φέρουν παρα να μείνω εκτος . Για τοςο κόλλημα μιλάμε . Τους ανακοίνωσα οτι θέλω να πιάσω δουλειά και επειδή τα επιχειρήματα μπυ ηταν τελείως λογικά και δεν μπορούσαν μα αντικρούσουν άρχιζαν να φωνάζουν και να λένε διαφορα του στυλ ειμαι άπληστη και το μόνο που σκέφτομαι ειναι τα λεφτά και κατι τέτοια. Που στην πραγματικότητα ο μόνος λόγος που ήθελα να πιάσω μια δουλειά ειναι για να κάνω εμα βήμα προς την ανεξαρτησία μου . Τους λεω πως αν ειχα περαςει εξω δεν θα μπορούσαν να επέμβουν. Η απάντηση τους σε αυτο ; δεν πέρασες ομως εξω όποτε δεν εχει νοημα να το συζηταμε. θέλω να πάω σε κατι κολλητούς φίλους που σπουδάζουν εκτος που τους ξέρω απο το γυμνάσιο και αρνούνται γιατι ειναι λέει αγόρια . Επίσης το οτι μένω τοςο μακριά απο την σχολη μου δεν βοηθάει στο να ξεφεύγω γιατι θέλω πολυ χρόνο να πηγαίνω , για να βγω για ένα απλό καφέ πρεπει να το εχω προγραμματίσει διακοσες μέρες πριν γιατι τα μμμ δεν βολεύουν Ετςι ουτε τις γνωριμίες μου μπορω ν διατηρώ στην σχολη αφου μια απλή έξοδος γινεται βασανο και οι γονείς το κάνουν χειρότερο. Τους εχω μιλήσει πολλές φορές και δεν δέχονται κουβέντα . Δεν ξερω το άλλο ν κάνω . Μέχρι που σκέφτομαι να τους φερθώ πολυ άσχημα , να τους δημιουργώ τύψεις και να τους φωνάζω όλη μεσα γιατι απο διάλογο δεν παίρνουν . Εχω μιλήσει άπειρες φορές μαζί τους για την πίεση που δέχομαι και απλα καταλήγουμε στο να φωνάζουμε . Δεν ξερω τι άλλο να κάνω . Τα φοιτητικά μου χρονια απλα περνάνε στον καναπέ με τους γονείς Ειναι θλιβερό . .

Στα 19 δεν υπάρχει πλέον το "δεν με αφήνουν να κοιμηθώ στην φίλη μου" για τον Χ ή Ζ λόγο. Το κανονίζεις από πριν, και τους παίρνεις ένα τηλέφωνο να τους το ανακοινώσεις όταν είσαι ήδη σπίτι της. Τι θα κάνουν, θα έρθουν να μπουκάρουν με το ζόρι στο ξένο σπίτι ή δεν θα σου ανοίξουν όταν επιστρέψεις στο πατρικό σου;
Δουλειά επίσης δεν χρειάζεται να τους ρωτήσεις για να πιάσεις, από την στιγμή που δεν είναι κάποιο βίτσιο αλλά έτσι όπως μας το περιγράφεις, ανάγκη. Την βρίσκεις, την ξεκινάς, και τους το λες. Επίσης δεν μπορούν να πάνε στον εργοδότη σου και να πουν να σε απολύσει ή κάτι άλλο τέτοιο extreme.
Αν έχεις λεφτά να πας στους φίλους σου που τους ξέρεις τόσα χρόνια, κλείνεις εισιτήρια, φτιάχνεις βαλίτσα, τους το ανακοινώνεις και φεύγεις. Δεν μπορούν να σε κλειδώσουν μες στο σπίτι.

Γενικά είναι κινήσεις απογαλακτισμού αρκετά απότομες, αλλά αν η μία πλευρά δεν είναι πρόθυμη να κόψει τον ομφάλιο λώρο, η άλλη πρέπει να προσπαθήσει περισσότερο. Και αυτό δεν γίνεται ούτε με φωνές ούτε με λογική παράθεση επιχειρημάτων, αλλά με πράξεις. Κορίτσι, οι πράξεις είναι με το μέρος σου εν προκειμένω γιατί αυτοί για να τις αντικρούσουν θα πρέπει να μπουν σε πολύ extreme μονοπάτια τα οποία δεν νομίζω να σκέφτονταν καν. Απλά θα θυμώσουν και θα φωνάξουν ως να συνηθίσουν. Δυστυχώς για πολλούς γονείς θα είμαστε πάντα στην ηλικία των 10 ή των 12 που μπορούν να μας συμβούν τα πάντα Όσο όμως κάθεσαι και ανέχεσαι το ότι σε πιέζουν, δεν πρόκειται να ξυπνήσουν μια μέρα και να πουν "χμμ. Μάλλον παραείναι μεγάλη για να μην την αφήνουμε να μείνει σε μια φίλη της", ίσα ίσα θα αυτοεπιβεβαιώνονται ότι δεν είσαι αρκετά ώριμη για να διεκδικήσεις την ζωή και τις ανάγκες σου. Πολύ χαζή συλλογιστική, το ξέρω, αλλά τους έχει βολέψει. Κοίτα να τους ξεβολέψεις πριν φτάσεις στην φάση να τους μισήσεις για όλα τα απωθημένα που δεν κυνήγησες.
https://ischool.e-steki.gr//www.pinterest.com/pin/create/extension/

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[VeeM]

Στα 19 δεν υπάρχει πλέον το "δεν με αφήνουν να κοιμηθώ στην φίλη μου" για τον Χ ή Ζ λόγο. Το κανονίζεις από πριν, και τους παίρνεις ένα τηλέφωνο να τους το ανακοινώσεις όταν είσαι ήδη σπίτι της. Τι θα κάνουν, θα έρθουν να μπουκάρουν με το ζόρι στο ξένο σπίτι ή δεν θα σου ανοίξουν όταν επιστρέψεις στο πατρικό σου;
Δουλειά επίσης δεν χρειάζεται να τους ρωτήσεις για να πιάσεις, από την στιγμή που δεν είναι κάποιο βίτσιο αλλά έτσι όπως μας το περιγράφεις, ανάγκη. Την βρίσκεις, την ξεκινάς, και τους το λες. Επίσης δεν μπορούν να πάνε στον εργοδότη σου και να πουν να σε απολύσει ή κάτι άλλο τέτοιο extreme.
Αν έχεις λεφτά να πας στους φίλους σου που τους ξέρεις τόσα χρόνια, κλείνεις εισιτήρια, φτιάχνεις βαλίτσα, τους το ανακοινώνεις και φεύγεις. Δεν μπορούν να σε κλειδώσουν μες στο σπίτι.

Γενικά είναι κινήσεις απογαλακτισμού αρκετά απότομες, αλλά αν η μία πλευρά δεν είναι πρόθυμη να κόψει τον ομφάλιο λώρο, η άλλη πρέπει να προσπαθήσει περισσότερο. Και αυτό δεν γίνεται ούτε με φωνές ούτε με λογική παράθεση επιχειρημάτων, αλλά με πράξεις. Κορίτσι, οι πράξεις είναι με το μέρος σου εν προκειμένω γιατί αυτοί για να τις αντικρούσουν θα πρέπει να μπουν σε πολύ extreme μονοπάτια τα οποία δεν νομίζω να σκέφτονταν καν. Απλά θα θυμώσουν και θα φωνάξουν ως να συνηθίσουν. Δυστυχώς για πολλούς γονείς θα είμαστε πάντα στην ηλικία των 10 ή των 12 που μπορούν να μας συμβούν τα πάντα Όσο όμως κάθεσαι και ανέχεσαι το ότι σε πιέζουν, δεν πρόκειται να ξυπνήσουν μια μέρα και να πουν "χμμ. Μάλλον παραείναι μεγάλη για να μην την αφήνουμε να μείνει σε μια φίλη της", ίσα ίσα θα αυτοεπιβεβαιώνονται ότι δεν είσαι αρκετά ώριμη για να διεκδικήσεις την ζωή και τις ανάγκες σου. Πολύ χαζή συλλογιστική, το ξέρω, αλλά τους έχει βολέψει. Κοίτα να τους ξεβολέψεις πριν φτάσεις στην φάση να τους μισήσεις για όλα τα απωθημένα που δεν κυνήγησες.
https://ischool.e-steki.gr//www.pinterest.com/pin/create/extension/

Εχεις δίκιο . Μαλλον εγω εχω γινει αρκετά ανεκτική γιατι δεν θέλω πλέον να πιέζω καταστάσεις γιατι οι φωνές και οι εντάσεις με κούρασαν αλλα πραγματικά δεν παει άλλο . Αισθάνομαι ώρες ώρες οτι δεν εχω το θάρρος να τους αντιμετωπίσω . Πχ το να κλείσω εισιτήρια και απλα να τους το ανακοινώσω μου φαντάζει τρελό . Ξερω οτι οταν το κάνω θα γινει πανικός στο σπίτι και μαλλον η ιδέα και μόνο με σταματα . Όσο για το να μείνω εκτος αν τους πάρω τηλ κι τους το πω απλα θα αρχίζουν να μου φωνάζουν να γυρίσω πίσω . Μαλλον πρώτα πρεπει να βρω το θάρρος μου για να μπορω να τοτς αντιμετωπίσω . Εχω καταλήξει να κάνω πράγματα κρυφά πράγμα που τα κανει τελείως χειρότερα τα πράγματα αν καποια στιγμή τα μαθαίνουν .

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 278211]

Λογικά, αυτή η υπερπροστασία των γονιών σου, δε δημιουργήθηκε τώρα αλλά υπάρχει πολλά χρόνια τώρα. Δεν έχουν συνειδητοποιήσει πως έχεις μεγαλώσει. Χρειάζονται προσεκτικές και σταδιακές κινήσεις. Πρώτα, θα πας να μείνεις σε μια φίλη σου. Επειδή σίγουρα θα ανησυχούν, θα τους δώσεις το τηλέφωνο και τη διεύθυνσή της έτσι ώστε να νιώσουν περισσότερο ασφαλείς. Θα τους πεις, πως αν δε σηκώνεις πχ το τηλέφωνο να καλέσουν τη φίλη σου, ή αν γίνει κάτι, να ξέρουν πού να σε βρουν. Σε επόμενη φάση, εξήγησε τους πως είναι εξαιρετικά κουραστική και δεσμευτική αυτή η διαδρομή τις 1,5 ώρας με τα μέσα. Έχεις πετύχει σε μια εξαιρετική σχολή με πολύ κόπο, οπότε είναι κρίμα να τιμωρείσαι έτσι. Θέσε με έμμεσο τρόπο την αγορά αυτοκινήτου: μένεις στο σπίτι σου οπότε έχεις και λιγότερα έξοδα συνολικά. Χωρίς φωνές, όσο πιο ήρεμα γίνεται. Ζήτησέ το ως κάτι σαν επιβράβευση για τις προσπάθειές σου. Εκείνοι ενδιαφέρονται για εσένα οπότε είναι κρίμα να έρχεστε σε σύγκρουση με τέτοιον τρόπο.

ΥΓ: Για το ταξίδι, πες ότι θα είναι και κάποια φίλη σου, πες ψέματα να τελειώνεις γιατί αποκλείεται να βγάλεις άκρη. Δεν είναι η καλύτερη λύση, όμως κρίμα να μην μπορείς να πας για ένα χαζό λόγο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ερινύς]

Εχεις δίκιο . Μαλλον εγω εχω γινει αρκετά ανεκτική γιατι δεν θέλω πλέον να πιέζω καταστάσεις γιατι οι φωνές και οι εντάσεις με κούρασαν αλλα πραγματικά δεν παει άλλο . Αισθάνομαι ώρες ώρες οτι δεν εχω το θάρρος να τους αντιμετωπίσω . Πχ το να κλείσω εισιτήρια και απλα να τους το ανακοινώσω μου φαντάζει τρελό . Ξερω οτι οταν το κάνω θα γινει πανικός στο σπίτι και μαλλον η ιδέα και μόνο με σταματα . Όσο για το να μείνω εκτος αν τους πάρω τηλ κι τους το πω απλα θα αρχίζουν να μου φωνάζουν να γυρίσω πίσω . Μαλλον πρώτα πρεπει να βρω το θάρρος μου για να μπορω να τοτς αντιμετωπίσω . Εχω καταλήξει να κάνω πράγματα κρυφά πράγμα που τα κανει τελείως χειρότερα τα πράγματα αν καποια στιγμή τα μαθαίνουν .

Νομίζω ότι σε σταματάει κυρίως η ιδέα ότι μπορεί να γίνει κάτι. Αλλά οπλίσου με κουράγιο γιατί ναι θα φωνάξουν και θα τσατιστούν, αλλά ως εκεί θα πάει. Δεν είσαι και συ 14 πια, αποδέξου το. Δεν έχει "δεν θα βγεις το βράδυ γιατί είσαι τιμωρία", και ακόμα και να σου πουν ότι σου κόβουν το χαρτζιλίκι είναι δίκοπο μαχαίρι γιατί τους έχεις ήδη αναφέρει ότι θες να βρεις μια δουλειά. Οπότε φύγε από αυτή την ιδέα. Είσαι 19, εν δυνάμει ανεξάρτητη και έτοιμη να στηριχτείς στα δικά σου πόδια.

Κάνε τους και να σε εμπιστεύονται όμως. Όπως είπε και η Guest 278211, δεν θα τα κάνεις όλα μαζεμένα. Αυτό κυρίως επειδή σε νοιάζει να τα έχεις καλά μαζί τους. Αν δεν σε ένοιαζε θα σου έλεγα να τα κάνεις με όποια σειρά θες.

Τόλμησέ το και καλή τύχη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gaspar]

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.