λοιπόν διάβασα τις περισσότερες σελίδες αυτού του θέματος και σκέφτηκα να μιλήσω και για την δική μου εμπειρία...
στην σχολή μου κυριαρχεί η δαπ..
βλέπω και κάποιους απο την κνε αλλά κατά κύριο λόγο έχουμε γεμίσει με ΔΑΠΙΤΟΠΑΠΑΡΕΣ
η πρώτη μου γνωριμία με αυτούς έγινε μέσω μιας φίλης μου εδω.....
η κοπέλα αυτή γνώριζε τον εν λόγω δαπίτη από την πόλη της χωρίς όμως να ξέρει ότι είναι γραμμένος στην δαπ και μάλιστα τόσο χωμένος...
βγήκαμε λοιπον μαζί του και μ έναν αλλον δαπίτη ( ο οποίος πρέπει να με γούσταρε

)
πιάσαμε κουβέντα μαζί τους για πολιτικά (δεν φταίμε εμείς,τα ζητούσε ο οργανισμός τους)...
μας είχαν φλομώσει στις ανοησίες τοτε....
και καλά ότι νοιάζονται για το καλό της σχολής., ότι το εισιτήριο για το αστικό μειώθηκε χάρη σε αυτους (σιγά ρε πρωθυπουργέ) μέχρι που ένας γύρισε και μου είπε οτι είμαι ένα άβουλο ον επειδή δεν είμαι γραμμένη σε παράταξη (και κατά προτίμηση στην δική τους)
ε όπως καταλαβαίνετε ακολούθησε ένας μονόλογος δικός μου με τον οποίο τον ξεφτίλισα εντελώς (δεν θα μπω σε λεπτομέρειες)
απορώ πως ο συγκεκριμένος εξακολουθεί ακόμη να μας κερνάει μολις μας βλέπει εξω.....
αυτό επίσης που μου κάνει εντύπωση και δεν έχω καταφέρει ακόμη να καταλάβω είναι πως γίνεται να είχαν τόσο καλούς βαθμούς στην σχολή από την στιγμή που την μισή μέρα τρέχουν για το κόμμα:!