από την στιγμή που δεν εξετάζεται η ορθότητα της άποψης της πλειοψηφίας..καραφασισμός είναι!
Αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον και ξέχασα να το σχολιάσω προηγουμένως.Εγείρει έναν προβληματισμό ο οποίος μ'αρέσει πολύ,αν εσύ έχεις μια άποψη πάνω σ'ένα θέμα και μια αντικειμενική απόδειξη για την ορθότητα της άποψης αυτής (υπάρχει π.χ. μια μαθηματική εξίσωση που σε βγάζει σωστό),αλλά παρ'όλ'αυτά οι υπόλοιποι δεν συμμερίζονται την άποψή σου,η ορθολογιστικά αποδεδειγμένη ορθότητά της σου δίνει το δικαίωμα να την επιβάλλεις?
Πρώτα πρώτα μη γενικολογείς. Μιλάμε για συνελεύσεις των φοιτητικών συλλόγων στα ελλινικά πανεπιστήμια.
Ναι,τι?Αμφισβητείς ότι σε μια γενική συνέλευση στο πανεπιστήμιο,έχεις εξ'ίσου το δικαίωμα με όλους να ψηφίσεις,να προτείνεις πλαίσιο και να μιλήσεις?
Δεύτερον. Η βία όπως το λες και η επιβολή δεν έχει μόνο τη μορφή του εξαναγκασμού ή της απαγόρευσης όπως περιγράφεις παραπάνω. Επιβολή κια βία, απο την μεριά των παρατάξεων δεν είναι το να προσπαθεί να μιλήσει κανείς στο σύλλογο και να κάνουν εσκεμμένα θόρυβο όλοι οι των παρατάξεων για να μην ακουστεί η άποψή σου;
Βασικά,αποτελεί πουστιά.Αλλά όπως είπα και παραπάνω,όταν κάποιος αναγνωρίζει έναν θεσμό αλλά τον θεωρεί εκφυλισμένο,τότε παλεύει να τον αλλάξει,δεν τον αφήνει στην τύχη του.Και εμένα μου τη σπάνε πάρα πολλές συμπεριφορές στη Γ.Σ.,ο υποβιβασμός της σε μια ανούσια κομματική αντιπαράθεση του στυλ "ποιος την έχει μεγαλύτερη",οι δημαγωγίες,ο ξύλινος λόγος και η συνθηματολογία,οι φωνές και η έλλειψη σεβασμού στο δικαίωμα του καθενός να εκφράσει την άποψή του,γι'αυτό και συμμετέχω,προσπαθώντας ν'αλλάξω,όσο μπορώ,αυτήν την κατάσταση.Σκέψου μόνο,πόσο καλύτερη θα ήταν μια συνέλευση χωρίς τις παρατάξεις,με τον καθένα να αυτοπροσδιορίζεται ως ξεχωριστό άτομο,με τ'όνομά του και όχι ως εκπρόσωπος μιας κομματικής γραμμής.
Η έννοια της δικαιοσύνης δεν είναι καθόλου υποκειμενική και λυπάμαι που ακούω ένα νέο παιδί να το λέει αυτό. Κάνε έναν κόπο και διάβασε το "Περί δικαίου" του Πλάτωνα και δες οτι οι ιδέες που παγιώθηκαν δυο και πλέον χιλιάδες έτη πριν παραμένουν αναλλοίωτες σχεδόν, μέσα απο την αναγέννηση ως και σήμερα.
Η επίκληση στην αυθεντία δεν αποτελεί επιχείρημα,είναι απλώς ένα αρκετά low quality μέσο πειθούς,συνεπώς το τι έλεγε ο Πλάτωνας (τίποτα περισσότερο από πατέρας του φασισμού και της θεοκρατίας,για εμένα),με αφήνει παγερά αδιάφορο.Το ότι κάτι είναι αποδεκτό απ'την κοινωνία και έχει διάρκεια στον χρόνο δεν αποδεικνύει τίποτα,και ο θεσμός της δουλείας έχαιρε αποδοχής για χιλιάδες χρόνια,ε και?Αν μπορείς να μου πεις βάσει ποιων κριτηρίων προκύπτει το τι είναι δίκαιο και τι όχι και πως η αντικειμενικότητα αυτών των κριτηρίων αποδεικνύεται μαθηματικά (=ορθολογιστικά),τότε μετά χαράς να σε ακούσω,διαφορετικά,δεν έχει νόημα να το συζητάμε άλλο αυτό.Μπορούν λοιπόν οι φυσικοί νόμοι να μας πουν τι είναι δίκαιο και τι όχι?
Είναι δίκαιο μια μειοψηφική απόφαση μια συνέλευσης να θεωρείται έγκυρη και να επηρρεάζει το σύνολο των φοιτητών;
Θα σου απαντήσω,ως δημοκράτης και φιλελεύθερος (όχι με την οικονομική έννοια του όρου

):
Όχι,εφ'όσον το σύνολο των φοιτητών δεν έχει δικαίωμα συμμετοχής στη διαμόρφωση της απόφασης.
Απ'τη στιγμή όμως που έχει αυτό το δικαίωμα,τότε ναι.Απέχεις από μια διαδικασία,είτε όταν δεν την αναγνωρίζεις,είτε όταν δεν έχεις άποψη.Αν π.χ. είσαι φασίστας,είναι λογικό να μην συμμετέχεις σε μια συνέλευση:θες να παίρνει ένας τις αποφάσεις,αυτή είναι η ιδεολογία σου (τώρα που το σκέφτομαι,οι κνίτες γιατί συμμετέχουν?Χμμ...


).Αν π.χ. δεν έχεις άποψη πάνω στο θέμα,επίσης δεν συμμετέχεις:απ'τη στιγμή που δεν σε νοιάζει αυτό που θα συζητηθεί,ούτε το τι θα ψηφιστεί,το ίδιο σου κάνει είτε γίνει κατάληψη,είτε όχι (έχεις αποφασίσει ξέρω 'γω να πας για καφέ,εν πάσει περιπτώσει,οπότε ό,τι και να ψηφιστεί αυτό θα κάνεις,άρα χέστηκες),δεν έχεις λόγο να συμμετάσχεις,στ'αρχίδια σου.Απ'τη στιγμή όμως που σε νοιάζει,το θέμα ή η απόφαση που θα παρθεί,απ'τη στιγμή που έχεις άποψη,τότε συμμετέχεις:άμεσα,με την ψήφο σου,ή έμμεσα,με την απουσία σου.Αν σε μια σχολή υπάρχουν 600 άτομα που
δεν θέλουν κατάληψη,να πάνε να ψηφίσουν.Τι θα κάνουν τότε τα ΕΑΑΚ,ή όποιος κατεβάζει πλαίσιο κατάληψης,θα φέρουν 600 εξωπανεπιστημιακούς?Δουλευόμαστε?Όταν όμως μένεις αμέτοχος και δεν κάνεις κάτι για να στηρίξεις τις ιδέες σου,τότε φταις,τις σαμποτάρεις συνειδητά.Η ουδετερότητα συνεπάγεται με συνενοχή:αν κάποιος δει μπροστά του κάτι που θεωρεί ως έγκλημα,δεν θα πρέπει να καταγγείλει τον εγκληματία?Με τη σιωπή του,γίνεται σύμμαχός του.
Συγκρίνεις ανόμοια πράγματα αγαπητέ Crowley!
Γιατί?
Εδώ έχω την εντύπωση ότι κάνεις ένα λογικό άλμα. Το ότι μία απόφαση λαμβάνεται με δημοκρατικές διαδικασίες δεν σημαίνει ότι η ίδια η απόφαση διαπνέεται από τις αρχές της δημοκρατίας - δεν την καθιστά δηλαδή αυτόματα δημοκρατική!

Και η Βουλή ψήφισε το Μνημόνιο με δημοκρατικές διαδικασίες - αυτό δεν το καθιστά όμως το ίδιο δημοκρατικό!
Και αυτό εδώ εγείρει έναν προβληματισμό που τον αγαπώ πολύ.Το μνημόνιο,το βρίσκω δημοκρατικότατο,βάσει των όρων της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας.Αλλά ας δούμε τον προβληματισμό στη βάση του:ποιες είναι οι θεμελιώδες αρχές της δημοκρατίας?Καλύτερα διατυπωμένο,τι διασφαλίζει τη legitimacy μιας απόφασης σε μια δημοκρατία?Για παράδειγμα,σε μια μοναρχία,είναι ο λόγος του βασιλιά:για να θεωρηθεί κάτι έγκυρο,πρέπει να το έχει πει ο βασιλιάς.Σε μια θεοκρατία,αυτόν τον ρόλο τον έχει ο θεός και οι αντιπρόσωποί του.Σε μια δημοκρατία?Σε μια δημοκρατία,είναι ο λαός,η κοινωνία.Η μόνη αρχή της δημοκρατίας,το μόνο που καθιστά μια απόφαση νόμιμη,είναι η λαϊκή αποδοχή.Απ'τη στιγμή που κάτι έχει την επικύρωση της πλειοψηφίας,είναι δημοκρατικό και νόμιμο.Σε μια αντιπροσωπευόμενη δημοκρατία,μας ενδιαφέρει η πλειοψηφία των αντιπροσώπων.Σε μια άμεση δημοκρατία,η πλειοψηφία όλων των συμμετεχόντων.Το Σύνταγμα?Το Σύνταγμα λέει πολλά και διάφορα.Το Σύνταγμα είναι για να σκουπίζουμε τον κώλο μας.Αν μια μέρα η πλειοψηφία του λαού αποφασίσει ότι το Σύνταγμα δεν την εκφράζει και οι διατάξεις του να πάνε να γαμηθούν,τότε θα πάνε να γαμηθούν!Αυτή είναι η δημοκρατία.
Όχι - δεν είναι θυσία. Για τους συγκεκριμένους είναι η ουσία του ζητήματος και η πρωταρχική αιτία που οδηγούνται στις καταλήψεις!
Έχω απαντήσει σ'αυτό ήδη,
εδώ.
Σαφώς και η πολιτική είναι πρακτική επιστήμη. Επίσης, όταν εμπλέκεσαι σε τέτοιες καταστάσεις, δημοσίου ενδιαφέροντος, σημασία έχει και η εικόνα -κάτι που φαντάζομαι αντιλαμβάνεσαι.
Όταν λοιπόν επιδιώκεις μια ριζική αλλαγή - όταν διεκδικείς κάτι, σημασί έχει και η εικόνα που θα βγάλεις προς τα έξω. Ποια λες να είναι η στάση της κοινωνίας στις εθιμικές καταλήψεις των μαθητών ή των φοιτητων? Καθόλου καλή - θα σου απαντήσω. Γιατί αντιλαμβάνονται πλέον ότι αυτό δεν γίνεται για τους "άγιους" σκοπούς που εκείνοι υποστηρίζουν (η αμφισβητίσιμη αγιότητα, αμφισβητεί τα άγια μέσα

).
Ενώ ποια θα είναι αντίθετα η εικόνα που θα σχηματίσουν όλοι μόλις δουν τις συλλογικές αυτές και
διαφορετικές από τα συνηθισμένα κινητοποιήσεις? Θα φανεί ωριμότητα και πραγματική θέληση και ειλικρίνεια πίσω από τα κίνητρα - γιατί τότε φεύγεις από την απλή απώλεια μαθήματος και πας στην ουσιαστική διεκδίκηση των δικαιωμάτων σου!
Ακριβώς,όπως λες,σημασία έχει η εικόνα.Μ'αρέσει πάρα πολύ μια φράση που χρησιμοποιούν οι αμερικάνοι δημοσιοσχετίστες: "There's no such thing as good,or bad publicity;there's only publicity".Με άλλα λόγια,απ'το να μη μιλάνε καθόλου για σένα,ας μιλάνε και άσχημα.Με δραστικά μέσα,ο κόσμος ασχολείται μαζί σου.Διαφορετικά,δεν ασχολείται καν,αγνοεί την ύπαρξή σου.Η κατάληψη,όπως σου είπα,αμαυρώνει την εικόνα της κυβέρνησης,έχει πολιτικό κόστος:γι'αυτό είναι αποτελεσματική.
Ακόμη - έχουν εφαρμοστεί όλες οι προτάσεις μου ταυτόχρονα και δεν είχαν αποτέλεσμα? Πώς μπορείς να τα απορρίπτεις με τέτοιο κυνισμό χωρίς να είσαι σίγουρος?

Δεν έχουν εφαρμοστεί!
Κατά καιρούς,ναι.Και μόνο η άγνοια σχετικά με το αν έχουν εφαρμοστεί ή όχι,δείχνει την αποτυχία τους.
Και γιατί μιλάς μόνο για παιδιά σε εμένα και για φοιτητές στον mariophys?
Διαφορετική συζήτηση έχω μ'εσένα,διαφορετική με τον Μάριο.
Δεν είμαι ρομαντική - απλά λειτουργώ βάσει Συντάγματος! ( αν αυτό έχει καταλήξει να λέγεται ρομαντισμός στις μέρες μας τότε δηλώνω ..."'ένοχη"

)
Όχι,ρομαντική σε είπα γιατί δεν σκέφτεσαι πρακτικά.