Το άθλιο εκπαιδευτικό σύστημα που βιώνουμε δημιούργησε τα φροντιστήρια!
Δεν δημιουργήθηκαν ξαφνικά και μας δημιούργησαν μια νέα ανάγκη.
Σε χώρες στις οποίες το εκπαιδευτικό τους σύστημα είναι καλό οι μαθητές δεν πηγαίνουν σε φροντιστήρια γιατί δεν υπάρχουν αφού δεν χρειάζονται.
Στο σημερινό ελληνικό σχολείο της αδιαφορίας και του αρχέγονου τρόπου διδασκαλίας όμως τα φροντιστήρια είναι (σχεδόν) απαραίτητα τουλάχιστον στην Γ' Λυκείου αν κάποιος θέλει να πάει καλά.
Φυσικά υπάρχουν και εξαιρέσεις (κάποια πολύ καλά σχολεία), αλλά η πλειονότητα των σχολείων δεν είναι κατάλληλη για ουσιαστική εκπαίδευση δυστυχώς.
...Και ακόμα πιστεύω πως έχει μεγάλη σημασία και η σχέση μεταξύ δασκάλου-μαθητή.
Στα φροντιστήρια (στο δικό μου τουλάχιστον

) είμαστε πολύ cool

Με τους καθηγητές μας δηλαδή μιλάμε στον ενικό, κάνουμε πλάκα, κοροϊδευόμαστε και γενικά τους αισθανόμαστε δικούς μας ανθρώπους με αποτέλεσμα να είμαστε πιο άνετοι, πιο αποδοτικοί και να έχουμε περισσότερο ενδιαφέρον.
Σε αντίθεση με τον καθωσπρεπισμό που κυριαρχεί στα σχολεία. Ο υπερβολικός σεβασμός που μας έχουν μάθει να έχουμε στους καθηγητές μας καθώς και ο πληθυντικός ευγενείας που αν δεν τον τηρούμε τρώμε ωριαίες, μας απομακρύνουν από τους καθηγητές, τους οποίους τους φοβόμαστε.
Πιστεύω ότι αυτό είναι ένα ακόμα σημαντικό πλεονέκτημα των φροντιστηρίων.