Η επαγγελματική αποκατάσταση δεν είναι ακριβώς θέμα τομέα. Καλό είναι να τα έχεις και αυτά στο νου σου όταν κάνεις μηχανογραφικό αλλά δεν είναι μια σχολή που θα σου βρει δουλειά, ούτε μιλάμε για απλά ένα δίπολο έχεις/δεν έχεις δουλειά. Πολλοί το έχουν υπόψη τους αυτό αλλά δεν δίνουν τη βαρύτητα που πρέπει.
Με εξαίρεση αστυνομικές/στρατιωτικές/πυροσβευστικές ακαδημίες όπου δεν θα πρότεινα σε κανέναν να πάει εκτός κι αν όνειρο ζωής κάποιου είναι να μπει στο δημόσιο να ξίνει το παπάρι του, και με εξαίρεση ίσως ιατρικές με σαφή επαγγελματικά δικαιώματα και προοπτικές, όποιος περάσει σε πανεπιστήμια θα δει αργότερα πως δεν ακολουθούν όλοι ίδια μονοπάτια. Κάποιοι τελειώνουν και δουλεύουν ως ανειδίκευτοι. Κάποιοι πάνε ακαδημαΪκά. Κάποιοι χρησιμοποιούν το πτυχίο τους για να κάνουν κάτι εξειδικευμένο μεν αλλά χωρίς αμεση σχέση με τον τομέα τους. Άλλοι βρίσκουν δουλειά στον τομέα τους αλλά με πενιχρές προοπτικές. Άλλοι πάνε bulls eye για καριέρα στο αντικείμενό τους. Κάποια φυσικά είναι ζήτημα επαγγελματικής επιλογής, αλλά πολλοί απλά πάνε εκεί που θα τους βγάλει η ζωή.
Αυτό το λέω για να καταλάβουμε πως η επαγγελματική εξέλιξη δεν είναι κάτι serial όπως στο σχολείο, τελειώνεις το γυμνάσιο σε περιμένει το λύκειο τελειώνεις το λύκειο πας πανεπιστήμιο μετά σε περιμένει το μεταπτυχιακό μετά ο στρατός και μετά η δουλειά. Και από την εμπειρία μου αυτό που βλέπω εγώ είναι πως παραδοσιακά αυτοί που τελειώνουν τις σχολές τους χωρίς να το κυνηγάνε, χωρίς να ψάχνονται τι επιλογές υπάρχουν, και χωρίς να τους ενδιαφέρει πραγματικά το ίδιο τους το αντικείμενο, είναι στην ίδια τύχη με έναν απόφοιτο λυκείου, ακριβώς γιατί κανέναν δεν ενδιαφέρει εκεί έξω πως έχεις ένα πτυχίο που γράφει κάτι. Όλοι περάσαμε από ένα πανεπιστήμιο ο εργοδότης δεν είναι κάνας βλάκας να του δειξεις πτυχίο και να σου κάνει τεμενάδες ξέρει περί τίνος πρόκειται.
Εγώ αυτό που θα πρότεινα με τη σειρά μου σε έναν 18χρονο είναι πως οκ να ασχοληθεί με κάτι με αποκατάσταση αλλά να είναι και κάτι που να έχει την όρεξη να κυνηγήσει. Η όρεξη για κατι σου δίνει την ενέργεια να κάνεις κάποια από τα παρακάτω που είναι απαραίτητα για να έχει αξία το πτυχιο σου μετέπειτα:
- Ουσιαστικό διάβασμα και ενασχόληση με το αντικείμενο της σχολής εντός και εκτός των προβλεπόμενων.
- Εργασία ή πρακτική στο αντικείμενο κατά τη διάρκεια των σπουδών.
- Συμμετοχή σε κοινότητες σχετικές με το αντικείμενο, συνέδρια, δράσεις, διαγωνισμούς.
- Πιθανόν κάποιο
στοχευμένο μεταπτυχιακό για περεταίρω εξειδίκευση.
- Ερευνητική δραστηριότητα.
- Και φυσικά την ψυχική δύναμη όταν πια θα έχεις δουλειά να ψάχνεσαι συνεχώς, να έχεις υψηλά standards σε ό,τι κάνεις, να μην βαριέσαι τη δουλειά σου και να προσπαθείς συνεχώς για κάτι καλύτερο.
Έχω τελειώσει πληροφορική, τομέας ο οποίος το λεώ με κάθε βεβαιότητα έχει άριστη αποκατάσταση. Παρ' όλα αυτά έχω δει:
- Άτομα να τελειώνουν και να εργάζονται σε καλές εταιρέιες εσωτερικού και εξωτερικού με εξαιρετικές αποδοχές και επαγγελματικές προοπτικές.
- Άτομα με δουλειές της σειράς, σε τεχνολογίες και εταιρείες που δεν πληρώνουν, με κακές προοπτικές.
- Άτομα να δουλεύουν ως testers, ως product managers, ως business analysts, τομείς άκυρους με πληροφορική αλλά με διαφορετικές προοπτικές ο καθένας.
- Άτομα να δουλεύουν ως τεχνικοί pc, ή στo Πλαίσιο.
- Άτομα σε δουλειές ανειδίκευτου.
- Φοιτητές με δικές τους startups.
- Διδακτορικούς και ερευνητικούς συνεργάτες.
Αυτά δεν τα ορίζει η σχολή, τα ορίζεις εσύ. Κι αν δεν το κάνεις εσύ θα το κάνει η τύχη, και η τύχη συνήθως αποφασίζει μόνο προς τα κάτω.
Το γεγονός ότι τα Μαθηματικά και η Φυσική δεν ανήκουν καν στην σφαίρα προτίμησης των νέων το έτος 2020 ή ακόμη και συζήτησης για τους κλάδους με επαγγελματικές προοπτικές, λένε πολλά για την έλλειψη σοβαρότητας της χώρας μας: οικονομία σε "παπατζιλίκια", απουσία ορθολογικής σκέψης και νοοτροπία για βόλεψη στο δημόσιο. Καμία χώρα με σοβαρή Οικονομία δεν στηρίζεται στην "Λογοθεραπεία" και σε "Αστυφύλακες". Συνεχίζουμε τον κατήφορο; Ειλικρινά ντρέπομαι για έναν λαό που πριν 2.500 χρόνια είχε έναν ομοεθνή με όνομα Πυθαγόρα για τον οποίο οι περισσότεροι απόγονοί του, το 2020 δεν έχουν ιδέα ακριβώς τι έκανε πέρα από αόριστα "Μαθηματικά".
Βέβαια άλλες χώρες (πιθανόν "εχθροί" των περήφανων Ελλήνων, οι κακοί οι ξένοι οι έτσι οι γιουβέτσι) ασχολούνται ερευνητικά με τον Έλληνα Μαθηματικό Πυθαγόρα και βγάζουν πολλά χρήματα με διάφορες μορφές της επιχειρηματικής δραστηριότητας και επιστημονικής καινοτομίας συμβάλλοντας στην πρόοδο της ανθρωπότητας! Μαθηματικά και Φυσική ως επιτομή και βασική συνιστώσα στην πρόοδο της ανθρώπινης σκέψης. Δεν είναι τυχαίο που "διώκονται" επιστημονικά και επαγγελματικά μόνο στην Ελλάδα. Το πρόβλημα δεν είναι πολιτικό ή οικονομικό, όσο νοοτροπίας και εξηγώ: Η εξυπνάδα ενός ατόμου ή ενός λαού έγκειται όχι στο τι σπουδάζει κάποιος μεμονωμένα ή σε στενά πλαίσια προσωρινότητας των επιλογών του/ τους, όσο αν είναι ικανός να μπορέσει να δημιουργήσει έσοδα και οικονομία με μακροπρόθεσμα κοινωνικά οφέλη και συμβολή στην ανθρώπινη πρόοδο.
κλασικό απαξιωτικό παραλήρημα npb
κάποια πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ
