Προσωπικά, όταν ήμουν σχολείο θεωρούσα όλα τα μαθήματα άχρηστα. Λίγο καιρό μετά που τελείωσα, μέσα στη σχολή και γενικά στην καθημερινότητα κατάλαβα ότι αρκετά ηταν χρήσιμα. Μαθηματικά και στατιστική με βοήθησαν στη σχολή μου αρκετά. Στην ουσία ήταν τα εισαγωγικά της σχολής μου. Η φυσική εντάξει δεν μου χρειάστηκε σε κάτι σημαντικό αλλά σε ψιλοπράγματα (όπως να εξηγήσω στη μικρή μου ξαδέρφη γιατί όταν πατάει φρένο ο οδηγός του λεωφορείου φεύγει μπροστά ή γιατί ένα ποτήρι με κρύο νερό μπορεί να κόψει ή -το πιο σημαντικό- πώς γίνεται και επιπλέουν τα καράβια). Και φυσικά τα αρχαία που οι περισσότεροι τα θεωρούν άχρηστα, επειδή δεν τα πολυδιάβαζα όταν έπρεπε τα διαβάζω τώρα νιώθω άσχημα να μην ξέρω πώς είναι η γενική ορισμένων ουσιαστικών (ποιός είναι ο σωστός τονισμός) και να μιλάω σαν αμόρφωτος. Ή να μην μπορώ να χρησιμοποιήσω σωστά μια λέξη σε μια πρόταση. Επίσης αν όλοι ήξεραν έστω και λίγο αρχαία δεν θα υπήρχαν άτομα 20+ χρονών που να μην ξέρουν να γράψουν σωστά 5 λέξεις. Από ιστορία έμαθα αρκετά πράγματα και όταν ταξιδεύω σε ξένα μέρη (π.χ. Σμύρνη) ξέρω πάνω κάτω πού βρίσκομαι και τι έχει συμβεί εκεί και είναι άλλη φάση.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα που έχει το σχολείο είναι ότι δεν μαθαίνει τα παιδιά να αποφεύγουν το λαϊκισμό (μέσω του μαθήματος της έθεσης) δηλαδή δεν τους μαθαίνει να έχουν δική τους κρίση και να μην μεταφέρουν λόγια άλλων. Έχουμε μάθει να λέμε "¨η παιδεία στην Ελλάδα δεν είναι καλή" είτε αφορά 2βάθμια ή 3βάθμια εκπαίδευση επειδή απλώς το ακούσαμε από τον θείο μας ή τον φίλο του πατέρα μας που ίσως δεν αξιώθηκε να τελειώσει το σχολείο.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.