Γεια σας! Γραφω για να τ βγαλω απο μεσα μου και να ακουσω διαφορετικες αποψεις
Είμαι φέτος Β' Λυκειου, Θεωρητικη και πασχιζω να τα βγαλω περα. Τα μαθηματα της κατευθυνσης δεν ειναι προβλημα, αφου με ενδιαφερουν και πλεον καθε φορα που παω φροντιστηριο νιωθω στο στοιχειο μου, αλλα εχω τεραστιο προβλημα με της γενικης παιδειας και το σχολειο γενικοτερα.
Οι περισσοτεροι εδω και τα παιδια θετικοτεχνολογικης στο σχολειο τα θεωρουν ευκολα, αλλα δεν μπορω με τιποτα να ανταπεξελθω σε χημεια- φυσικη- μαθηματικα- γεωμετρια. Φυσικη εγραψα μοναδα, και θεωρουνταν και ευκολο διαγωνισμα!

και χημεια δεν καταλαβαινω χριστο! (μα παει και τοσο γρηγορα αυτος ο καθηγητης...) Συν, μου φαινεται ματαιο. ειναι αδυνατο να συναγωνιστω τοσα παιδια που πανε φροντιστηριο φυσικοχημειες και τα ξερουν αυτα που κανουμε νερακι, και οι καθηγητες φερονται σαν να πηγαινουμε ΟΛΟΙ και τα προσπερνανε ετσι, θεωρωντας τα γνωστα!
Απο την αλλη, στην κατευθυνση εχουμε μια τρελη καθυστερημενη που δεν ξερει τι της γινεται, και περα απο το να της πω τη μεταφραση νερακι (λογω του φροντιστηριου, να ναι καλα) , δεν ασχολουμαι και πολυ με το μαθημα της- το κανει με τετοιο τροπο, που και να προσεχεις μπερδευεσαι.
Μου δημιουργει τεραστια πιεση ολο αυτο, γιατι απ'τη μια ημουν παντα καλη μαθητρια αλλα τωρα τιποτα, αδυνατο. Βγαζω 19 στο φροντιστηριο- που κανουμε και πιο δυσκολα- και ενα 15-16 με το ζορι προβλεπω για το σχολειο. εχω επισης και το πτυχιο για ξενη γλωσσα που δινω τωρα και τους γονεις μου, οι οποιοι μου εχουν μεν εμπιστοσυνη, αλλα δεν θα αντιδρουσαν καλα με εναν κακο βαθμο.
Μια φιλη μου ειναι της αποψης οτι τιποτε αλλο δεν εχει σημασια εκτος απο την κατευ8υνση (και οντως , πηρε 4 στις εξετασεις χημεια και 8 φυσικη, και 19 αρχαια!), αλλα δεν ξερω, τοσο χαμηλοι βαθμοι...
Γενικα ποια ειναι η αποψη σας? Θα επρεπε αυτοι τη θεωρητικης να δινουν βαση στις φυσικοχημειες? Και θα επρεπε να νοιαζομαι για τον βαθμο?
Στην τελικη σκεφτομαι οτι δεν εχει και τοσο σημασια, αφου στις πανελληνιες δεν μετραει, αλλα ...
εχχω απογοητευτει πληρω φετος. οι καθηγητες δεν ειναι καλοι, και απλα ανυπομονω να τελειωνω. θεωρω καθε ωρα μη φροντιστηριου ή διαβασματος χαμενη (οταν ειναι σχολειο) και αν και πιστευω οτι πρεπει να εχουμε γενικες γνωσεις για τα παντα, νομιζω οτι τωρα πια ειναι τοσο δυσκολα ολα που φτανουμε στο ''ειδικο'', σε πραγματα πολυ εξεζητημενα για να μου χρειαστουν στο μελλον.

Τελος παντων, μην μακρυγορω, εσεις τι πιστευετε?
