Το μόνο που με εκνευρίζει σε αυτό το μάθημα είναι η έλλειψη ουδετερότητας.Να παρουσιάζονται δηλαδή οι διάφορες θρησκείες από την σκοπιά ενός ουδέτερου παρατηρητή.Επίσης δεν μπορώ την αποστήθιση των διάφορων πεποιθήσεων της κάθε θρησκείας.Να τους κάνω μια απλή αναγνωση ναι.Αλλά εκνευρίζομαι που μου επιβάλλεται αν θέλω να είμαι εντάξει στις μαθητικές μου υποχρεώσεις να παπαγαλίζω ένα σωρό ανούσια κατ'εμέ πράγματα.
Η ουδετερότητα συνίσταται, επίσης, στην αφιέρωση ίσου χρόνου για κάθε κύρια θρησκεία.
Κι εγώ αυτό ακριβώς έχω πει στη θεολόγο μου (περί παπαγαλίας), και μου λέει "Ε, αφού αυτό πιστεύουν, πώς θες να το μάθεις;" Δηλαδή για να ξέρω τί πιστεύουν οι άλλοι τα κάνω τα Θρησκευτικά. ΟΚ. Καλώς. Αν θέλετε να μου κολλήσετε την ταμπέλα Χ.Ο. χωρίς να με ρωτήσετε, κάντε το στα ίσια τουλάχιστον, σε μένα και σε κάθε παιδάκι που από το δημοτικό υφίσταται αυτή την προπαγάνδα.
Kαι να ταν μόνο τα θρησκευτικά τα ανούσια πράγματα που παπαγαλίζουμε....
Δυστυχώς δεν είναι.
Εντάξει, μην ισοπεδώσουμε και την κοινή λογική. Το ότι οι θρησκείες δεν πρόκειται να εξεταστούν από την πλευρά του ουδέτερου παρατηρητή, αντικειμανικά, πιστεύω πως το ξέρουμε και αν όχι ας το μάθουμε. Είναι πρακτικά αδύνατο όταν ανήκεις σε μία ομάδα, πόσο μάλλον θρησκευτική (βλ. θεολόγος), να μην επηρεαστείς και να μην προσπαθήσεις έστω και λίγο να υπερτονίσεις την ανωτερότητα τη δική σου και της πεποίθησής σου. Κακά τα ψέματα, όποιος θέλει να εξετάσει κάτι αντικειμενικά το κάνει και χωρίς ιδιαίτερη καθοδήγηση. Αλλιώς θα βλέπαμε πως η συντριπτική πλειοψηφία των μαθητών κάθε κράτους θα πίστευαν στη θρησκεία που προωθεί το κράτος τους.
Κατά τα άλλα συμφωνώ κι εγώ, όσον αφορά την παπαγαλία. :iagree:
Ναι, είναι αδύνατον, αλλά το βιβλίο μπορεί να αντισταθμίσει σε σημαντικό βαθμό τη μεροληψία του καθηγητή.
Το κράτος γίνεται να μην προωθεί καμία θρησκεία.
Βασικά τα βιβλία των θρησκευτικών αποσκοπούν στη μετάδοση γνώσεων και όχι στο προσηλυτισμό.
Τυπικά τουλάχιστον
Τότε γιατί μαθαίνουμε τα ίδια και τα ίδια στο δημοτικό; Το ότι "ο Χριστός είναι η Μία και Μοναδική Αλήθεια" είναι γνώση;
Είχα μια συζήτηση με τον θεολόγο μας και μου ανέφερε οτι για να αρχίσει να διδάσκεται ένα σχολικό βιβλίο πρέπει να το εγκρίνει ο Πατριάρχης ή κάποιος μεγάλος παπάς δε θυμάμαι ακριβώς.Έμεινα.Καλά τα θρησκευτικά ας πάει στα κομμάτια..Ένα βιβλίο μαθηματικών και Χημείας με τι προσόντα θα το εγκρίνει;;:!:
:!::!::!: Τώρα εξηγείται γιατί δε μαθαίνουμε για την εξέλιξη.
Το γεγονός ότι έχει γίνει της μόδας ο Επιστημονικός Ανθρωπισμός και η χαρά με την οποία τον αποδέχονται 15χρονα παιδάκια αποδεικνύει την τεράστια ανασφάλεια (ή να πω καλύτερα φοβία ?) για το υπερφυσικό. Είναι φοβία μην σε αποκαλέσουν καθυστερημένο και στενόμυαλο; Είναι θεοποίηση του ανθρώπου;
Φοβία; Γνωρίζω πολύ καλά γιατί είμαι άθεος και secular humanist, και δε τον δέχθηκα τον αθεϊσμό ως 15χρονο παιδάκι και εξαιτίας της επίδρασης του κοινωνικού μου περιγύρου, αλλά ως αποτέλεσμα εσωτερικής αναζήτησης που ξεκίνησε στο Δημοτικό και τελείωσε στο Γυμνάσιο. Και μάλιστα δε τον δέχτηκα ως εξωτερική επίδραση. Τον βρήκα. Δεν έχει να κάνει με καμία φοβία. Ούτε με θεοποίηση. Είναι οξύμωρο να λέμε -πράγμα που ακούγεται συχνά από αρκετούς- ότι οι αθεϊστές εξυψώνουν τους εαυτούς τους στο επίπεδο των θεών. Αλλά αφού δεν πιστεύουν σε θεούς, απλούστατα δε μπορούν να το κάνουν, ειδάλλως δεν είναι αθεϊστές.
Αν δεν κάνω λάθος ο secular humanism έχει επίκεντρό του τον άνθρωπο έτσι; Δηλαδή στοχεύει στην τελείωση του ανθρώπου. Με τι πρότυπο όμως; Κανείς άνθρωπος δεν είναι τέλειος. Και αν δεν έχεις πρότυπο τελείωσης τότε πως θα προσπαθήσεις να το φτάσεις;
Ο κάθε άνθρωπος έχει το δικό του πρότυπο. Από κει και πέρα, εφόσον σέβεται τις ελευθερίες των άλλων ανθρώπων, δεν υπάρχουν περιορισμοί σε αυτό.
Αυτό που πραγματικά αδυνατώ να καταλάβω είναι με ποιο κριτήριο απορρίπτεται ο χριστιανισμός (που συνεχίζω να τονίζω ότι ΔΕΝ είναι θρησκεία, αλλά εκκλησία/κοινωνία ανθρώπων που δρουν με το "αγαπάτε αλλήλους") και προτιμάται ο επιστημονικός ανθρωπισμός. Τι ακριβώς προσφέρει ο δεύτερος που δεν το προσφέρει ο πρώτος και κυρίως τι κακό έχει ο πρώτος, ώστε να φτάνετε στη θέση να τον απεχθάνεστε (το χριστιανισμό εννοώ) ή μήπως να τον φοβάστε (?)
Εξάλλου ο απόστολος Παύλος όταν τον ρώτησαν τι είναι ο θεός απάντησε: Ο Θεός αγάπη εστί.
Ο χριστιανισμός έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας θρησκείας. Η αγάπη και η αλληλέγγυα κοινωνία ανθρώπων μπορεί να υπάρξει και χωρίς την πίστη σε κάποιον θεό, χωρίς την πίστη στο χριστό. Και οι άθεοι αγαπούν, και οι άθεοι μπορούν να είναι ανθρωπιστές και κοντά στο συνάνθρωπό τους.
Δεν απεχθάνομαι το χριστιανισμό, απεχθάνομαι μια μερίδα χριστιανών οι οποίοι θεωρούν πως επειδή είναι χριστιανοί, είναι ανώτεροι. Όπως απεχθάνομαι και μια μερίδα αθέων, που επειδή είναι άθεοι, θεωρούν τους εαυτούς τους ανώτερους. Άλλο το να είσαι άθεος για τη "μόδα", αυτό δεν είναι πραγματική αθεΐα.
Αγαπητέ "Γεράκι" (-συγνώμη για την προσφώνηση, αλλά δεν ξέρω όνομα-) 8α συμφωνήσω μαζί σου.
Παιδιά μερικοί δεν έχουν καταλάβει ένα πράγμα: Θεός δεν είναι αυτός ο οποίος μας κάνει ό,τι θέλει. Είναι Αγάπη. Ο Θεός δεν ζει σε ένα βασείλιο με αμύθητα πλούτη στον ουρανό. Βρίσκεται παντού. Και εγώ θέλω ο καθένας να πιστεύει όπου θέλει, και να μην επηρρεάζεται από τους γύρω του.
Βλέπω στο Σχολείο μου με το που είπε κάποιος "Ε λοιπόν είμαι άθεος. Δεν υπάρχει Θεός" να γίνονται άλλοι τρεις τέσσερεις "άθεοι". Πάμε λοιπόν σε εκείνο το παιδί να μιλήσουμε, δεν ξέρω πώς το έφερε η κουβέντα, και μας πετάει ένα "και γιατί πιστεύετε στο Θεό ρε *****? " και του απαντάω εγώ "Εσένα αλήθεια σου προσφέρει κάτι η Αθεΐα? Αν ναι καλά κάνεις και είσαι άθεος, αλλά παράτα μας εμάς και άφησέ μας να πιστεύουμε όπου θέλουμε" Και μας λέει αυτός "Μα βαρέθηκα να 'μαι Χριστιανός και έγινα Άθεος ... και όποιος είναι Χριστιανός κακό του καιφαλιού του"
Και ρωτάω εγώ: Ήταν λόγος αυτός? Και γιατί για αυτόν τον "λόγο" να γίνονται άλλα 3 παιδιά άθεοι?
Μα ασφαλώς και δεν είσαι άθεος επειδή βαρέθηκες να είσαι χριστιανός. Σε λίγο καιρό θα γίνουμε όλοι Βουδιστές και Ινδουιστές. Όλα για τη μόστρα και για να το παίξουμε "κάποιοι". Ε, αυτοί δεν ήταν άθεοι. Ήταν wannabe άθεοι. Όπως και κάποιοι είναι wannave χριστιανοί και σταυροκοπιούνται στην πρώτη σειρά των καθισμάτων της Εκκλησίας, για να δείξουν πως είναι θεοσεβούμενοι.
Ναι, ο θεός μπορεί να είναι αγάπη, αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Η αγάπη δεν είναι θεός. Μπορούμε να αγαπάμε, χωρίς να πιστεύουμε στο θεό.
μήν μας βάζεις όλους στο ίδιο τσουβάλι, απο την στιγμή που ερευνάμε την έννοια του τριαδικού θεού, και έχουμε πιστέψει στον χριστό, είμαστε σεινηδητοποιημένοι χριστιανοί.
ρε παιδιά, λέτε οτι το να πιστεύει κανείς δέν του προσφέρει τίποτα.
το να μήν πιστεύει δηλαδή τί του προσφέρει?
άν όντος δέν υπάρχει θεός, τότε δέν έγινε και τίποτα, με την ένοια οτι και οι άθεοι και οι πιστοί οταν πεθάνουνε θα πάψουν να υπάρχουν.
άν όμως 1 στο εκατομύριο υπάρχει θεός? τότε αυτή η πίστη θα ανταμειφθεί.
και απο την λογική επομένως να το δεί κανείς, είναι καλήτερα να πιστεύεις παρά να είσαι άθεος.
Ο καθένας πιστεύει όπου πιστεύει, γιατί αυτό του προσφέρει περισσότερη σιγουριά.
Αυτός είναι ο σκοπός; Να ανταμειφθούμε; Ε, όχι, ευχαριστώ, δε θέλω να ανταμειφθώ από έναν θεό ο οποίος προτρέπει τους πιστούς του να σφάξουν όσους παραστρατούν από το μονοπάτι του (έχω παραθέσει σχετικά αποσπάσματα από την Π.Δ. παλιά, στο Δευτερονόμιον/Deuteronomy).
Mε συγχωρείς για τον τόνο μου, δεν έχω κάτι προσωπικό μαζί σου, απλώς ήθελα να δώσω περισσότερη έμφαση στα λεγόμενά μου.
θα πώ τι δέν είναι.
χριστιανισμός δέν είναι ούτε τα ρίζια που πετάμε στους γάμους,
ούτε τα θυμιατά, ούτε οι αναμένοι πολυέλειοι ούτε οι μπίζνες των παπάδων.
τα ίδια γίνονταν και στον ναό των εβραίων την εποχή του χριστού, και ο χριστός κυριολεκτικά τους πήρε και τους σήκωσε.
το νόημα κρύβεται στο οτι ο άνθρωπος είναι ουσιαστικά παιδί του θεού.
και οτι όλοι οι άνθρωποι μεταξύ τους είναι αδέρφια. κάνοντας καλές πράξεις ευαρεστούμε τον θεό,και θα ανταμιφθούμε για αυτές, όχι με υλικά αγαθά (τα οποία έχουν μόνο ανθρώπινη αξία) αλλα με πνευματικά τα οποία κρατάνε για πάντα.
άν μελετήση κανείς την ιστορία της πρώτης χριστιαννικής εκκλησίας θα καταλάβει οτι εκείνη ήταν η αυθεντική εκκλησία, και καμία σχέση δέν είχε με τις σημερινές εκκλησίες οι οποίες διαστρεβλώνουν τα λόγια και τις πράξεις του χριστού.
δέν έχει αξία να πηγαίνεις στην εκκλησία, αφού απο αυτά που λέει ο παπάς δέν μπορείς να καταλάβεις τίποτα. φτάσαμε στο σημείο η καινή διαθήκη η οποία ουσιστικά αποτελεί το θεμέλιο του χρηστιανισμού να μην την διαβάζει κανένας, και άν ακόμα την διαβάζει να μήν μπορεί να την καταλάβει αφού είναι γραμμένη στα αρχαία.
-----------------------------------------
γιατί ο κόσμος κυριαρχήται απο τον θεό. ο θεός υπάρχει παντού, ακόμα και τα ευχαριστα συναισθήματα πηγάζουν απο τον θεό.
όταν κάποιος αρνήται τον θεό, τότε μένει χωρίς τον θεό, δηλαδή στο σκοτάδη.
αυτή είναι και η κολαση. ένα μέρος οπου δέν υπάρχει χαρά, υσηχία, με λίγα λόγια έν μέρος οπου δέν υπάρχει η παρουσία του θεού.
Δηλαδή ο θεός είναι αγάπη. Δε μπορεί όμως να είναι μόνο αυτό. Είναι και κάτι άλλο. Γιατί η αγάπη δεν είναι θεός.
Η λογικη επισης λεει πως χωρις αποδειξεις δεν μπορεις να αποκλειεις τιποτα,μπορει να ειναι ψυχασθενεις,μπορει να ειναι ονειρα αλλα μπορει να συνεβη και πραγματικα,δεν μπορεις να γνωριζεις ουτε εσυ,ουτε εγω,ουτε κανεις εφοσον δεν υπαρχει καποια αποδειξη.
M4dn3sS Out!
Θα σε παρέπεμπα στην τσαγιέρα του Russell:
"If I were to suggest that between the Earth and Mars there is a china teapot revolving about the sun in an elliptical orbit, nobody would be able to disprove my assertion provided I were careful to add that the teapot is too small to be revealed even by our most powerful telescopes. But if I were to go on to say that, since my assertion cannot be disproved, it is an intolerable presumption on the part of human reason to doubt it, I should rightly be thought to be talking nonsense. If, however, the existence of such a teapot were affirmed in ancient books, taught as the sacred truth every Sunday, and instilled into the minds of children at school, hesitation to believe in its existence would become a mark of eccentricity and entitle the doubter to the attentions of the psychiatrist in an enlightened age or of the Inquisitor in an earlier time."
Χμμ ένα πράγμα πολύ απλό που τα παιδάκια που γράφουν εδώ πιθανότατα δεν το έχουν υπόψην είναι ότι ΠΡΙΝ απορρίψουμε κάτι, το ερευνούμε και το μελετούμε.
Πως είναι δυνατόν να λες ότι απορρίπτεις το λόγο του Χριστού, όταν δεν ξέρεις καν τι λέει; Βλέπω παντελή άγνοια σε θέματα τριαδικότητας, μεταθανάτιας ζωής κλπ. Τελικά είναι μάλλον ο φόβος αυτός που στρέφει τα παιδιά στην αθεϊα. Κι όμως στην παραβολή του άσωτου υιού, ο πατέρας δέχτηκε και τον γιό που τον απαρνήθηκε.
Δεν είναι κακό να διαβάσετε τι λένε οι παραβολές που υπάρχουν στα βιβλία των Θρησκευτικών. Δε χρειάζεται να φοβάστε κάτι...
Μα δε μπορεί κανείς να ξέρει τα πάντα σχετικά με μια θρησκεία. Υπάρχουν ένα σωρό διαφορετικές ερμηνείες, ένα σωρό ύμνοι, ψαλμοί, ξεχωριστά βιβλία, βίοι αγίων, τα οποία απλούστατα δεν προλαβαίνεις να τα αναλύσεις, ακόμη κι αν αφιερώσεις όλη σου τη ζωή σε αυτό. Με την ίδια λογική, πώς απορρίπτεις όλες τις άλλες θρησκείες, όταν δε τις έχεις γνωρίσει;
Και η θρησκεία έχει τα θεμέλιά της στο φόβο ή στην ελπίδα του ανθρώπου (όπως θέλετε πείτε το, είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος).
