Ειναι επιλογη τους να ειναι χριστιανοι ορθοδοξοι, μπορει να μην τους νοιαζει κιολας,μπορει να αλλαξουν ομως το θρησκευμα τους οποτε θελουν.Δεν σημαινει οτι δεν εχουμε ανεξιθρησκεια.
Η ανεξιθρησκία αναφέρεται ως ανθρώπινο δικαίωμα, όχι σαν υποχρέωση το κράτος να μην έχει καμία απολύτως σχέση με κάποια ή κάποιες θρησκείες. Προφανώς και στο Πακιστάν επιτρέπεται να πιστεύεις στο Χριστό ανεξάρτητα αν η πολιτεία είναι και επίσημα Ισλαμική.
Ξεκάθαρα στο Σύνταγμα η ανεξιθρησκία είναι στο κεφάλαιο περί ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, όχι σε αυτό της λειτουργίας της πολιτείας. Από τη στιγμή που υπάρχει ειδικό κεφάλαιο που προβλέπει σχέσεις κράτους-εκκλησίας (της χριστιανικής φυσικά), τότε δεν είναι ούτε επίσημα ούτε πρακτικά το κράτος εντελώς άσχετο με την επικρατούσα θρησκεία.
Κατα τ'αλλα θα συμφωνήσω. Με μία σημείωση. Ένας δικός μου (ή του καθενός) λόγος μπορεί να είναι και το γεγονός ότι έτσι μεγάλωσα, σε αυτό το περιβάλλον. Δεν είναι κατακριτέο αυτό. Κατακριτέο, βέβαια, είναι για την πραγματική πίστη στο Χριστιανισμό, αλλά όσοι δεν ανήκουν σ'αυτόν, προφανώς δεν έχουν και λόγο να διαμαρτύρονται. Το γεγονός ότι πιστεύει κάποιος κάπου είναι δικό του θέμα. Το αν εκεί που πιστεύει, πιστεύει σωστά, αφήστε να το κρίνουμε όσοι ανήκουμε στην ίδια ομάδα. Δεν αφορά τους έξω.
H θρησκεία, λοιπόν, είναι κάτι το προσωπικό. Έχει πνευματική υπόσταση.
Άλλο θρησκεία και άλλο Εκκλησία. Όταν το κράτος έχει ειδικές, και μάλιστα οικονομικές σχέσεις, με την Εκκλησία, τότε κάθε άλλο παρά δίκαιο είναι. Αν και αυτό δεν έχει να κάνει με την ανεξιθρησκεία. Αυτό που έχει όμως, είναι ότι η Εκκλησία ασκεί ανεμπόδιστη την κοινωνική της επιρροή, με μια συμπεριφορά την οποία αν είχαν πιστοί άλλων θρησκειών, θα διώκονταν για προσηλυτισμό. Το κράτος οφείλει να διαφυλάξει τη θρησκευτική ελευθερία όλων των ανθρώπων στην επικράτειά του, και αυτό συνεπάγεται τη θωράκιση του ατόμου από παράγοντες που δε το αφήνουν να αναπτύξει μια απελευθερωμένη θρησκευτική συνείδηση.
Αν δεν κανω λαθος, σε καποια απο τα βιβλια υπαρχουν και αναφορες σε αλλες θρησκειες (β λυκειου νομιζω?). Απλα οπως τα βιβλια της ιστοριας κινουνται γυρω απο την ελληνικη ιστορια, ετσι και εδω κινουνται γυρω απο τον χριστιανισμο..
Το θεμα ειναι οι καθηγητες. Εγω να πω την αληθεια, προβλημα δεν ειχα σε καμια ταξη (μαλλον ομως ειμαι απο τους λιγους απο οτι βλεπω). Μεχρι και την α λυκειου, αυτοι που ειχα δεν ειχαν και πολυ μεγαλοι σχεση με την εκκλησια.. Σαν ιστορια το διδασκαν. Στη β ειχαμε εναν που φαινοταν θρησκος (ειχε και μαγαζι με εκκλησιαστικα ειδη), αλλα ηταν πολυ αντικειμενικος στο μαθημα και αφιερωσε και αρκετες ωρες στις αλλες θρησκειες (και δεν προσπαθησε να τις "ριξει", ειχα την κριτικη σκεψη να το καταλαβω αν το εκανε..). Στην γ λυκειου παλι, ειχαμε εναν παπα.. Πραγματικα απο τους λιγους. Και απο τους πιο αξιολογους ανθρωπους που εχω γνωρισει (σπανιο και αυτο για παπα). Μαθημα δεν γινοταν, πιο πολυ group therapy
. Και πραγματικα και εγω και οι περισσοτεροι κερδισαμε πολλα..
Παντως ναι, υπαρχουν παρα πολλοι θεολογοι που δεν θα επρεπε κανονικα να ανηκουν σε σχολεια...
Αν σου λένε για 7,5 χρόνια ότι η Σελήνη είναι φτιαγμένη από τυρί, και μετά σου πουν για έξι μήνες (τέσσερις, στην ουσία, αλλά επειδή πρέπει να το πάμε αναλογικά με το προηγούμενο) ότι είναι φτιαγμένη από ψωμί, και μετά για έναν ακόμη χρόνο σου λένε ότι είναι φτιαγμένη από τυρί, τί θα πιστέψεις;
Το γεγονός ότι οι μαθητές από τη Γ' Δημοτικού και ύστερα διδάσκονται Θρησκευτικά και μάλιστα όλο το περιεχόμενο των βιβλίων αφορά
αποκλειστικά το Χριστιανισμό,
δεν είναι προσηλυτισμός;
Και δε νομίζω ότι αποτελεί επιχείρημα ότι αυτή είναι η επικρατούσα θρησκεία του ελληνικού κράτους (πως να μην είναι;
). Πιο πολύ για πλύση εγκεφάλου κατά την παιδική ηλικία μου κάνει (που όλοι ξέρουμε ότι όταν κάποια πράγματα χαράζονται από μικρή ηλικία, θολώνουν την μετέπειτα κρίση του ατόμου).
Οι 6 πρώτες σελίδες του βιβλίου θρησκευτικών της
Γ' Δημοτικού...
-petros
+:no1:
Το χειρότερο είναι ότι τα βιβλία προσπαθούν να ταυτίσουν την ιδέα της θρησκείας με αυτή της Εκκλησίας, δηλ. ενός ανθρώπινου συνόλου, το οποίο ασφαλώς υποκύπτει στα ανθρώπινα πάθη και που αποσκοπεί συχνά στο οικονομικό όφελος.
Φυσικά και δεν είναι έτσι. Απλά η υπομονή ενός ανθρώπου στην απερίσκεπτη έκφραση υπερβολών έχει και τα όριά της. Και όχι, με αυτή τη λογική δεν αναιρείται τίποτα. Απλά προβληματίζομαι...Σαφώς και η ύπαρξη ενός μεγάλου προβλήματος δεν αναιρεί την ύπαρξη ενός μικρότερου, αλλά η παραφόρτωση ενός μικρού προβλήματος με τις ιδιότητες, επί της ουσίας, του μεγάλου και η ταυτόχρονη αγνόηση του μεγάλου, είναι περίεργο πράγμα. Όχι, ούτε προσηλυτίζουν, ούτε δημιουργούν πολεμιστές τζιχάντ, ούτε γεννάνε μισαλλόδοξα φασιστάκια τα θρησκευτικά. Αυτά γίνονται αλλού, σε άλλου τύπου σχολεία ή και σε άλλες εποχές. Την ελευθερία που απολαμβάνω εδώ που είμαι τώρα τη σέβομαι και δεν σκοπεύω αβασάνιστα να τη μηδενίσω. Είναι 2008, όχι 1950. Η πιο μικρή, ποσοτητα, πηγή πληροφόρησης είναι το σχολείο για τους νέους. Και δε μπορούμε σκόπιμα να υπερβάλλουμε. Η ελεύθερη διακίνηση ιδεών δεν σημαίνει εκπαίδευση χωρίς θέσεις και ταυτότητα. Σημαίνει ότι ο οποιοσδήποτε, αν έχει @@, μπορεί να σηκώσει το χεράκι του και να διαφωνήσει. Κι αν μη τι άλλο πιστεύω αυτό δεν απαγορεύεται από κάπου. Αν φοβάται τις αντιδράσεις, δικό του πρόβλημα. Σε κοινωνία ζει και πάντα θα έχει να κάνει και με μαλάκες.
Ποιο παιδάκι 9 χρονών θα κάτσει να διαβάσει ένα άρθρο για μια ξένη θρησκεία, το οποίο θα περιέχει περίεργη ορολογία και δύσκολο λεξιλόγιο;
Εγώ σηκώνω το χεράκι μου και η θεολόγος μου λέει σαν την πάπια "
Ε, δε το κατάλαβα αυτό που με ρώτησες". Και ταυτόχρονα παρουσιάζει το Διαφωτισμό ως απαράδεκτο, επειδή πολλοί Διαφωτιστές αμφισβήτησαν το Χριστό.
Καθόλου μικρό δεν είναι. Ξέρεις τί περιουσία έχει η Εκκλησία; Έχεις δει, φαντάζομαι, την περιουσία της που αφήνει να γίνει φανερή. Φαντάσου αυτή που δεν αφήνει. Ξέρεις πόσα χρήματα δαπανώνται από τους συγγενείς των νεκρών σε κηδείες, και από τους νυμφευόμενους και τους γονείς τους στο γάμο, και από τους γονείς στα βαπτίσια, ενώ οι παπάδες πληρώνονται κανονικά από το κράτος;
Το γεγονός ότι υπάρχει δυνατότητα απαλλαγής εξασφαλίζει ότι δεν τίθεται θέμα καταπίεσης των αλλόδοξων.
Σε κοινωνία ζει και πάντα θα έχει να κάνει και με μαλάκες.
Στην Ελλάδα διδάσκονται οι δύο επίσημα αναγνωρισμένες θρησκείες που υπάρχουν στη επικράτειά της. Ο Χριστιανισμός και το Ισλάμ. Δεν είναι υποχρεωμένη η ελληνική πολιτεία να διδάσκει 100 θρησκείες για τις 100 διαφορετικές φυλές που φιλοξενεί. Δεν θ'απαιτήσω από κάποιο αμερικάνικο σχολείο να διδάσκει ορθοδοξία κι ελληνικά. Παρ'ολο που οι συμπατριώτες μου στην Αμερική είναι 3 εκατομμύρια.
Στην Αμερική, τα σχολεία είναι ως επί το πλείστον ιδιωτικά, και η τα μαθήματα είναι διαφορετικά ακόμα και σε άλλες πόλεις. Εδώ, που τα σχολεία είναι ως επί το πλείστον κρατικά, δεν είναι δυνατόν το κράτος να μην κάνει κινήσεις ώστε να παράσχει στα παιδιά μια όσο το δυνατόν σφαιρικότερη και αντικειμενικότερη μόρφωση, που άλλωστε είναι και ο ορισμός του σχολείου.
