Πιστέψτε με κι αυτός ζηλεύει εσάς.
Όταν το καλοκαίρι δεν μπορεί να βουτήξει στην αποδίπλα παραλία.
Όταν τη σχολική χρονιά κάνει μάθημα από κρύους για κρύους, όπου όλοι λειτουργούν σα ρομπότ.
Όταν το σχολείο του είναι ειδικά φτιαγμένο για να μην πεθάνει από το κρύο.
Όταν τρώει αυτά τα ξενέρωτα άγευστα ψάρια.
Όταν βλέπει ήλιο 1 μήνα το χρόνο , κι αυτόν θολό.
Τα είπα αυτά γιατί εμείς οι Έλληνες έχουμε την τάση να αυτοθαβόμαστε. Είπαμε, δεν έχουμε το τέλειο εκπαιδευτικό σύστημα, αλλά δεν είναι ανάγκη να τα βάφουμε όλα μαύρα.
(Και φυσικά, πάντα η πολιτεία και το υπουργείο φταίει , εμείς οι μαθητές είμαστε υποδειγματικοί και δεχόμαστε με χαρά όλες τις αλλαγές.)
Σκεφτείτε πρωτού μιλήσετε.