Κι όμως το έχω ακούσει από μεγαλύτερους οι οποίοι πέτυχαν πολλά στη ζωή τους επειδή το αγαπούσαν αυτό που έκαναν. Για 2-4-8 χρόνια μπορείς να κανείς αυτό που δε σου αρέσει. Για 20+ όμως δε θα αντέξεις. Η ζωή σε κάποια φαση κατανταει ρουτινα "σπίτι-δουλειά-σπίτι". Δε μπορείς για 20 χρόνια να πηγαίνεις κάπου και να το βαριέσαι αυτό που κάνεις. Πολύ περισσότερο να εξελιχθείς σε αυτό που κάνεις...
Συμφωνώ απόλυτα. Τα πράγματα αλλάζουν συνεχώς οπότε ας σπουδάσει κανείς κάτι που πραγματικά θέλει. Αμα είσαι καλός σε κάτι που αγαπάς, δεν χάνεσαι. Τώρα μη κοιτάτε για ΑΜΕΣΗ μετά τη σχολή επαγγελματική αποκατάσταση, λίγο δύσκολο και θες πολύ τύχη.
Εγώ ας πούμε είμαι Παιδαγωγικό Δημοτικής Εκπαίδευσης. Εχω ακούσει και δει εδώ μέσα άπειρα ισοπεδωτικά σχόλια καθώς είναι σχολή χωρίς μέλλον. Ναι ΤΩΡΑ οι προσλήψεις δεν είναι πολλές. Ως άνεργος μπορεί να κάνεις ιδιαίτερα, φύλαξη παιδιών, ιδιωτική εκπαίδευση κ ίσως τπτ άλλο πιο γενικό άσχετο με το αντικείμενο σπουδών. Τα τελευτάια 30 χρόνια πάντα έτσι είναι με τους δάσκαλους, για 8 χρόνια λίγοι διορισμοί κ μετά μια 5ετία πάλι τεράστια απορρόφηση και πάμε απο την αρχή. Θέλω να πω, οκ μετα τη σχολή μπορει να περιμένω να εργαστώ στο αντικείμενο μου μια 5ετια ας πουμε, αλλά μεχρι τα 30, όντας νέος δουλέυεις απο δβ κ απο κει. Μετά τα 30 όμως? Τι θα κάνεις, θα ψάχνεσαι απο δω κ απο κει ή θα δουλεύεις ΕΥΧΑΡΙΣΤΑ για τα επόμενα 30 χρόνια??? Προτιμώ να δουλέψω όταν έρθει η στιγμή σε μια δουλειά που να την θέλω κιόλας, ώστε όπως λες και εσύ, να είναι η ρουτίνα μου τουλάχιστον εν μέρη ευχάριστη.
Οπότε παιδιά επιλέξτε την σχολή ΕΠΙΘΥΜΙΑΣ σας για να αποφύγετε ταλαιπωρίες και στεναχώριες!!
Το νεαρό της ηλικίας δικαιολογεί τις ανωτέρω ανοησίες. Αυτά είναι για τα μάτια του κόσμου. Στη ζυγαριά, άλλα πράγματα ζυγίζονται.
Κοίτα το να ακολουθείς και να πετυχαίνεις τα όνειρα σου, να σπουδάσεις αυτό που πραγματικά σαρέσει δεν πιστεύω πως είναι καμία νεανική ανοησία. Πιστεύω η άποψη μου συμφωνεί με την κοινή σε όλους μας λογική.
Και ρε φίλε ό,τι και να λες εσύ τώρα, ψάξτο λίγο καλύτερα, μπορεί ο κόσμος έξω η αγορά εργασίας να είναι σκληρή και να προσαρμόζεσαι αναλόγως για να επιβιώσεις, ωστόσο όταν δεν αγαπάς το επάγγελμα που ασκείς δεν θα αποδίδεις το ίδιο αποτελεσματικά σε σύγκριση με κάποιον που το αγαπάει και ούτε θα είσαι ποτέ επαρκώς ευτιχισμένος.
Τώρα θα μου πείς ότι αυτά δεν είναι τίποτα άλλο παρά συναιθηματισμοί ενός νέου αλλά δε νομίζω να έχω άδικο και εξάλλου αυτή είναι η γνώμη μου, αυτή λέω.
