Ρε Dythor διαβασες τι λεει το κειμενο?
Ποιος είναι καλύτερος; Πού να πάω;
Το ερώτημα θεωρούμε ότι δεν έχει νόημα, αφού κάθε προσέγγιση, ανάλογα με την περίπτωση, προσφέρει καλύτερα αποτελέσματα. Οι προκαταλήψεις έναντι των φαρμάκων μόνο πρόβλημα μπορεί να δημιουργήσουν, όπως επίσης η εύκολη και ανεύθυνη χορήγησή τους. Αναλόγως, η προκατάληψη και αμφισβήτηση της ψυχοθεραπείας δίχως φαρμακευτική αγωγή, έχει σαν αποτέλεσμα τον αποκλεισμό μας από έναν αποτελεσματικό και επιστημονικό τρόπο αντιμετώπισης των ψυχικών διαταραχών.
Τα δύο επαγγέλματα αλληλοσυμπληρώνονται, συνεισφέροντας στη διαμόρφωση μιας, όσο γίνεται, ολοκληρωμένης άποψης για το πιο πολύπλοκο αντικείμενο επιστημονικής έρευνας: τον άνθρωπο και τις ψυχικές του λειτουργίες. Και τα δύο κινούνται με γνώμονα τη βελτίωση της ποιότητας ζωής του θεραπευόμενου και σε αρκετές περιπτώσεις, ο συνδυασμός είναι το κλειδί για την επίτευξη των στόχων του κλινικού έργου.
Συμφωνω παντως με αυτο. Εξαλλου υπαρχουν και διαφορετικες πρακτικες, πχ αλλοι ακολουθουν την ψυχαναλυτικη θεωρια του Φρόυντ, αλλοι οχι. Ο καθενας αποφασιζει για τον εαυτο του ποια μεθοδο θελει και βρισκει τον καταλληλο ψυχολογο/ψυχιατρο. Πιστευω πως οσο περναει ο καιρος και αναπτυσσεται η κοινωνια με τους ρυθμους που εχει τωρα ολο και περισσοτεροι ανθρωποι θα χρειαζονται τετοιους ειδικους. Τα αγχη και οι καταθλιψεις εξαπλωνονται.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.