Εξ'ορισμού δεν θα έχει αφέντες αλλά στην πορεία δεν θα είναι καθόλου δύσκολο μερικοί που αρχικά είναι "παιδιά του λαού" να "αλλαξοπιστήσουν" και να γίνουν ακόμα χειρότεροι από αυτούς που ανατρέψαμε, με την δικαιολογία και την πρόφαση "εμείς ξέρουμε". Δεν υποτιμώ το ανθρώπινο γένος και νομίζω ότι κάθε άνθρωπος ιδεαλιστής θα σκεφτόταν όσα λες. Το θέμα όμως είναι ότι (και αυτό αποδεικνύεται ιστορικά) ακόμα κι αν νομίζεις ότι είσαι ελεύθερος και αυτόνομος άνθρωπος σε κάνουν μάζα με τρόπους που δεν σου περνούν από το μυαλό. Δεν σου λέω για τα γνωστά θρησκεία, ΜΜΕ, προπαγάνδα, καταναλωτισμός που έχουν χρησιμοποιηθεί κατά καιρούς στο παρελθόν μέχρι και σήμερα αλλά για μέσα που στην μετέπειτα φάση που περιγράφεις ούτε που θα τα σκεφτόμαστε.
Σε μια κοινωνία χωρίς αφέντες ποιος θα βρεθεί να σε χειραγωγήσει?Και όταν εσύ,ως εργαζόμενος,έχεις τον έλεγχο της επιχείρησης που δουλεύεις,είσαι δηλαδή "αφεντικό" στην επιχείρηση μαζί με τους συναδέλφους σου,και το ίδιο γίνεται και στην κοινότητά σου,είσαι η "εξουσία",μαζί με τους συμπολίτες σου,ποιος να βρεθεί να σου πει ότι "ξέρει" και με ποια λογική να τον δεχτεί ο οποιοσδήποτε?Μια κοινωνία που δεν έχει ιεραρχικές δομές και δεν δέχεται την ιεραρχία,δεν μπορεί και να γεννήσει ιεραρχία,είναι απλό.Αντίστοιχα,μια ιεραρχική κοινωνία (όπως η σημερινή),δεν μπορεί να έχει ποτέ ισότητα,εκτός και αν την καταστρέψουμε.
(Άσχετο,αλλά επειδή ψιλοαναφέρθηκε:σκατά στον ιδεαλισμό)
Μήπως δεν θα φτάσουμε ποτέ στα αληθινά "αφεντικά"; Ποιος αλήθεια κυβερνά τον κόσμο; Ακούμε να λέγονται διάφορα...Λέσχες Μπίλντερμπεργκ, Μασσονίες, Σχολές του Σικάγο κτλ Δεν λέω ότι τα πιστεύω όλα αυτά αλλά μου φαίνεται λίγο επιπόλαιο το "Εξαφανίζουμε τους αστούς, τελειώνει ο καπιταλισμός". Ο αστός, ο εργοδότης δεν είναι παρά μέρος του συστήματος.
Νομίζω ότι έχουμε φετιχοποιήσει λίγο την έννοια "σύστημα",και της έχουμε προσδώσει αρκετά φαντασιακά χαρακτηριστικά.Το "σύστημα" δεν είναι κάτι γενικό και αόριστο.Ακόμα και η γραφικότατη αριστερά,όταν αναφέρεται στο "σύστημα",αναφέρεται σε κάτι πολύ συγκεκριμένο,τον καπιταλισμό και τον τρόπο λειτουργίας του.Τα περί μασόνων,λεσχών κτλ είναι απλά ανοησίες που βασίζονται στην ημιμάθεια,στον ανορθολογισμό και στη μη-υλιστική εξέταση της πραγματικότητας,τα οποία οδηγούν σε μια παιδική εικόνα θεώρησης του κόσμου ότι κυβερνάται από ένα γκρουπ μυστηριωδών,σατανικών ανθρώπων που συνεδριάζουν σε σκοτεινά δωμάτια στα βάθη τεράστιων ουρανοξυστών (btw η Σχολή του Σικάγο που ανέφερες είναι απλώς ένα ρεύμα στην οικονομολογία).Το πως λειτουργεί ο καπιταλισμός φυσικά,είναι κάτι που δεν χωράει σε ένα απλό σχόλιο και δεν έχει νόημα καν να ξεκινήσουμε αυτή τη συζήτηση,καθώς άλλοι τα έχουν γράψει πριν από μένα,πολύ καλύτερα απ'ότι θα μπορούσα να τα πω εγώ.Υπάρχουν διάφορες αναλύσεις από οικονομολόγους σχετικά με τον καπιταλισμό,φιλελεύθερους ή μαρξιστές,απ'τον 19ο αιώνα μέχρι και σήμερα.Σε παραπέμπω εκεί λοιπόν,και εγώ περιορίζομαι στο να βάλω ένα μικρό σχηματάκι:
Στην αυτο-οργάνωτη πολιτεία σου πώς θα ασκούνται η εξωτερική πολιτική, η εθνική άμυνα, η διπλωματία; Ή μήπως δεν θα τις χρειαζόμαστε γιατί δεν θα έχουμε πια "εχθρούς";
Αν μιλάμε για παγκόσμιο επίπεδο,που είναι και το ιδανικό,τότε όχι,εχθροί δεν θα υπάρχουν."Εθνική" άμυνα προφανώς και δεν θα υπάρχει,σε καμία περίπτωση.
Ο καπιταλισμός εν τέλει δεν ήταν καταστροφικός τουλάχιστον όσο συμβάδιζε με το λεγόμενο "κράτος πρόνοιας". Η ακραία του μορφή, ο νεοφιλελευθερισμός, που βιώνουμε τα καταστροφικά του αποτελέσματα σήμερα, στην ουσία ισοπεδώνει την έννοια της κρατικής εξουσίας που ενίοτε μπορεί να αποβεί θετική σε ορισμένους τομείς όπως πχ κοινωνική πρόνοια.
Αυτό που περιγράφεις...άτσαλα (don't get me wrong,δεν φταις εσύ,κάτι τέτοιες αναλύσεις είναι κλασσικές σε κάτι αριστερίστικα μπλογκς του κώλου,δεν είναι παράλογο να τσίμπησες από 'κει αυτό που μου λες),είναι ο κεϋνσιανισμός,ένα είδος καπιταλισμού με κρατικό παρεμβατισμό (ο κλασσικός φιλελευθερισμός,σε αντιδιαστολή με τον νεοφιλελευθερισμό,το δόγμα Friedman,που πρωτοεφαρμόστηκε επί δικτατορίας Pinochet και εξαπλώθηκε στη συνέχεια με τις κυβερνήσεις Thatcher και Reagan σε Αγγλία και ΗΠΑ respectively).Αυτό βέβαια που ξεχνάνε οι αριστερές κατσαριδούλες μας,όταν στην ουσία με τις προτάσεις και τις θέσεις τους κάνουν γλυφοκώλι στον κεϋνσιανισμό μπας και τσιμπήσουν μερικούς ακόμα μικροαστικούς ψηφουλάκους,είναι ότι ένας απ'τους βασικότερους λόγους που ανέβηκε ο νεοφιλελευθερισμός είναι επειδή ο κεϋνσιανισμός
απέτυχε παταγωδώς και οδήγησε σε dead end.Ο λόγος συνοπτικά και απλοϊκά,είναι ο εξής:και ο καπιταλισμός και ο σοσιαλισμός είναι δύο συστήματα τα οποία aspire να οδηγήσουν στην κοινωνική ευημερία,αν υιοθετηθούν στο σύνολό τους,όπως τα σχεδίασαν οι εμπνευστές/θεωρητικοί τους,και όχι as a mix,όπως προσπάθησε να κάνει ο κεϋνσιανισμός.
Η λύση που προτείνεις θα ήταν αποτελεσματική αν ζούσαμε σε μία απομονωμένη, κλειστή κοινωνία χωρίς εξωγενείς παράγοντες, όπου θα ήταν εφικτή η αυτο-οργάνωση. Απ'την άλλη μεριά, απέχουμε πολύ από την πόλι-κράτος της Αρχαίας Αθήνας για πρακτικούς λόγους.
Η λύση που προτείνω έχει ως προϋπόθεση την ύπαρξη μιας ανοιχτής κοινωνίας με πολλές διασυνδέσεις με το εξωτερικό της,αφού στην ουσία αυτό είναι,πολλές μικρές κοινωνίες παντού,οι οποίες συνδέονται και συνεργάζονται η μία με την άλλη.Φυσικά και καμία σχέση με την αρχαία Αθήνα,σκοπός είναι να πάμε μπροστά ως ανθρωπότητα,όχι να γυρίσουμε πίσω στον ρατσισμό και στους δούλους.
Όντως, δεν μπορούμε να ξέρουμε. Προσφάτως διάβασα για την περίπτωση της Ισλανδίας πάντως.Δεν ξέρω αν αληθεύουν όλα αυτά ή τέλος πάντων τι είναι πιο συμφέρον για την κατάσταση της Ελλάδας αλλά αξίζει να ρίξετε μια ματιά
εδώ.
Κλασσικό κειμενάκι που κυκλοφορούσε κατά κώρον πριν ένα διάστημα σε e-mails (την ίδια εποχή με το debtocracy νομίζω-άλλο λαϊκίστικο έκτρωμα και 'κεινο),ενδεικτικό της διαστρεβλωμένης εικόνας που έχει η αριστερά για την πραγματικότητα.Το μόνο κοινό που έχει η Ισλανδία με την Ελλάδα είναι η ύπαρξη...χρέους.Βέβαια στην πρώτη περίπτωση είναι χρέος ιδιωτικών τραπεζών,ενώ στη δεύτερη είναι χρέος του δημοσίου.Για περισσότερα,διάβασε
εδώ.Δες τι συνέβη με το νόμισμα της Ισλανδίας (το οποίο συνεπάγεται και με τεράστιες αυξήσεις τιμών σ'όλα τα εισαγόμενα προϊόντα,πάνω απ'το 200%),και που βρίσκονται τα τραπεζικά επιτόκια.Επίσης,δες και
εδώ,η Ισλανδία έχει 20% πρωτογενές πλεόνασμα,ενώ εμείς έχουμε πρωτογενές έλειμμα.
mr crowley
σε βλεπω να αναλωνεσαι σε εναν φαυλο κυκλο και κατι μου λεει οτι θα αργησεις να τον σπασεις
για πες μου λιγο τι ειναι κατα την γνωμη σου ή μαλλον ποια ειναι η αστικη ταξη της ελλαδας;
ισως αναλυοντας μου τα βασικα να κατανοησω τη σταση σου καλυτερα.thanks
Ότι είναι και η παγκόσμια αστική τάξη,δεν κάνω διαχωρισμούς (όπως αντίστοιχα δεν κάνω διαχωρισμούς και στην εργατική τάξη).Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα,ούτε και οι εργάτες.Αν θες να κατανοήσεις τη στάση μου περισσότερο,νομίζω ξέρεις που πρέπει να ψάξεις.
