Μπορώ να σου πω τα ίδια... Κάποιες φορές αισθάνομαι πως, έλα, δεν είναι τίποτα, θα στρωθώ και θα γράψω και άλλες φορές λέω πως δε θα αντέξω γιατί είμαι και λίγο "οκνηρή", για να το πω ευγενικά, ή τέλως πάντων εκείνη τη φοβερή ώρα θα σβήσουν τα πάντα από το μυαλό μου.
Το πρόβλημα με την πλειοψηφία των μαθητών είναι ότι θεωρούμε ότι η ζωή μας τελειώνει εκεί, και μια αποτυχία στις Πανελλαδικές μας εξατμίζει όλα τα υπόλοιπα όνειρά μας. Δυστυχώς, έχει γίνει έτσι, ώστε να νομίζουμε πως η ζωή μας και το μέλλον μας εξαρτάται από τις εξετάσεις αυτές, και δεν έχουμε και άδικο.
Ευτυχώς για μένα, δε θέλω κάτι συγκεκριμένο, αφού θα ασχοληθώ με τη μουσική και απλώς θέλω να περάσω σε μια σχολή με μέλλον που θα μπορεί να με υποστηρίξει. Επίσης, λόγω βαθμών, και επίγνωσης των ικανοτήτων μου, έχω εμπιστοσύνη στον εαυτό μου.
Εν πάση περιπτώσει, όλα (όσες φορές και να το έχεις ακούσει αυτό) είναι θέμα προγράμματος, μεθοδικότητος και οργάνωσης. Σίγουρα δε θα μπορείς να γράψεις, αν αρχίσεις να διαβάζεις απ' τα Χριστούγεννα, αφού δε θα σου φτάσει ο χρόνος. Δεν ξέρω τι κατεύθυνση είσαι, εγώ όμως σκοπεύω να τελειώσω την ιστορία κατεύθυνσης δυο φορές αυτό το καλοκαίρι.
Συμπέρασμα: Λογικό είναι να αισθάνεσαι έτσι, αν όμως τα δεις λίγο ήρεμα τα πράγματα, θα διαπιστώσεις, πως αν έχεις κάποιο συγκεκριμένο στόχο και το αποφασίσεις, μπορείς να πετύχεις. Και από την άλλη, μια αποτυχία θα σε κάνει πιο δυνατή, πιο έμπειρη και ίσως θα σου δείξει πως πρέπει να κατευθυνθείς κάπου αλλού.
Καλή δύναμη! =)
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
