Ωραία η θεωρητική παρουσίαση των πραγμάτων.
Πάμε όμως και στην πρακτική; Είστε φίλοι ή απλώς γνωστοί, δεν περνάει καν από το νου σου ότι μπορεί κάτι να παίζει, δεν υπήρξε ποτέ παιχνίδι ή φλερτ μεταξύ σας.
Έρχεται μία μέρα, απομονώνεστε και στα λέει χύμα: "Γιολάντα, σε γουστάρω, μου αρέσεις πολύ, θέλω να παντρευτούμε, να κάνουμε δύο κοριτσάκια και να πάμε να ζήσουμε μαζί στην Σουηδία".
Σου έρχεται σοκ, δεν το περιμένεις, σαστίζεις, τα χάνεις. Δεν ξέρεις πώς να αντιδράσεις, τι να πεις, δεν ήσουν καν προετοιμασμένη για αυτό. Το μόνο που σε σώζει και σε βγάζει εσένα από την θέση αυτή η all-time classic ατάκα "Σε ευχαριστώ πολύ, είσαι πολύ καλό παιδί, αλλά σε βλέπω σαν φίλο".
The End.
Συμπαθητικά τα πράγματα έτσι όπως τα παρουσιάζεις έξω από τον χορό. Έτσι λειτουργεί ο κόσμος της τσόντας όμως, όχι ο κόσμος στον οποίο ζούμε και λέγεται Ελλάδα. Δεν θα σου έρθει ο γείτονας ένα πρωί να σου χτυπήσει το κουδούνι και να σου πει "γεια, θέλω να κάνουμε σεξ" και να τον υποδεχθείς μετά βαΐων, κλάδων και ... ανοιχτών ποδιών. Αρκετές κοπέλες θέλουν ένα μυστήριο γύρω απ' αυτό, ένα παιχνίδι, ένα φλερτ.
Δεν αποκλείεται να είσαι κι εσύ μέσα σ' αυτές, μην κοιτάς που βλέπεις το θέμα αποστασιωποιημένα. Έχω γνωρίσει ουκ ολίγες κοπελίτσες που όταν δίνουν συμβουλές λένε "να είσαι ο εαυτός σου, να της το δείξεις / να της το πεις", αλλά οι ίδιες ξενερώνουν άμα ο άλλος δεν κάνει και λίγο παιχνίδι να τις τραβήξει το ενδιαφέρον.
Εκτός εάν θέλεις να σου λένε χύμα ότι σε γουστάρουν για να ελέγχεις εσύ το παιχνίδι.
Εν τη αύτη περιπτώσει έχω να πω: αγόρια μην ακούτε την Γιολάντα και την κάθε Γιολάντα, θέλει να γνωρίζει για να ελέχει η ίδια την διαδικασία του φλερτ, το παιχνίδι μεταξύ σας. Αντίθετα, ψήστε την εσείς.
