Πόσο συχνά κλαίτε;

Είχα πάντα όπλο μου τα δάκρυα (σε ένα πόλεμο για δύο...:P) βασικά όποτε τα βρίσκω σκούρα what can i say, guilty, I am a girl.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Χμ..παλιότερα συχνά.. τώρα αν τύχει κάτι πολύ έντονο γεγονός, αλλιώς προτιμώ να χαμογελώ :) ή να κρατάω μούτρα :/

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Χμ..παλιότερα συχνά.. τώρα αν τύχει κάτι πολύ έντονο γεγονός, αλλιώς προτιμώ να χαμογελώ :) ή να κρατάω μούτρα :/

μην κρατάς μούτρα. bad for the soul

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
εχω να κλαψω απο την γ λυκειου.

πλεον απλα δεν με αφηνω να κλαψω.

Ειναι κατι σαν ορκος προς τον εαυτο μου

(αν και προσφατα παραλιγο να το σπασω)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
σχεδον καθε μερα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
σχεδον καθε μερα.
Same here.. Είναι ο τρόπος μου να ξεσπάω. Δεν το ελέγχω.. Όταν έχω πολλά νεύρα, ξεσπάω σε κλάματα. Όταν νιώθω ότι πιέζομαι, επίσης.
Τι να κάνουμε; Άλλοι σπάνε πιάτα και ποτήρια, εγώ κλαίω.

Υ.γ.: Το κακό με αυτό είναι ότι οι άλλοι νομίζουν ότι κλαις από στεναχώρια κι άντε να τους εξηγήσεις ότι δεν είσαι ελέφαντας.:P

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εγώ όχι και κάθε μέρα...πολύ συχνά όμως...αν και πάνε αρκετές βδομάδες από την τελευταία φορά :)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
κλαιω πολυ συχνα γιατι ειμαι παρα πολυ ευαισθητο ατομο δηλαδη: σε χαρες, λυπες, δυσκολιες ακομα και για απλα ασυμαντα πραγματα δεν ειναι καλο αλλα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
κλαιω πολυ συχνα γιατι ειμαι παρα πολυ ευαισθητο ατομο δηλαδη: σε χαρες, λυπες, δυσκολιες ακομα και για απλα ασυμαντα πραγματα δεν ειναι καλο αλλα...

Γιατί κλαις συνέχεια ; Δεν μπορείς να το σταματήσεις ;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
κλαιω πολυ συχνα γιατι ειμαι παρα πολυ ευαισθητο ατομο δηλαδη: σε χαρες, λυπες, δυσκολιες ακομα και για απλα ασυμαντα πραγματα δεν ειναι καλο αλλα...
Κι εγώ στην ηλικία σου έκλαιγα συχνά, αλλά όχι και σε χαρές! :P
Έβαζα τα κλάματα κυρίως όταν ένιωθα πιεσμένος. άλλον η περίοδος αυτή πέρασε...

Πάντως δεν είναι απαραίτητα κακό. Ένας τρόπος εκτόνωσης.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Κι εγώ στην ηλικία σου έκλαιγα συχνά, αλλά όχι και σε χαρές! :P
Έβαζα τα κλάματα κυρίως όταν ένιωθα πιεσμένος. άλλον η περίοδος αυτή πέρασε...

Πάντως δεν είναι απαραίτητα κακό. Ένας τρόπος εκτόνωσης.

Ένας ακόμα τρόπος εκτόνωσης είναι να κάνεις την φάτσα της Pinkie Pie στο avatar μου και να προχωράς στο δρόμο μασουλώντας σιγά σιγά ένα μήλο διατηρώντας eye-contact με όποιον και για όσο μπορείς.
Το 'χω δοκιμάσει, ΠΙΑΝΕΙ! :clapup:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ένας ακόμα τρόπος εκτόνωσης είναι να κάνεις την φάτσα της Pinkie Pie στο avatar μου και να προχωράς στο δρόμο μασουλώντας σιγά σιγά ένα μήλο διατηρώντας eye-contact με όποιον και για όσο μπορείς.
Το 'χω δοκιμάσει, ΠΙΑΝΕΙ! :clapup:
Τρόπος εκτόνωσης είναι και να τραγουδάς στο λεωφορείο. So what? :P

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
κλαιω πολυ συχνα γιατι ειμαι παρα πολυ ευαισθητο ατομο δηλαδη: σε χαρες, λυπες, δυσκολιες ακομα και για απλα ασυμαντα πραγματα δεν ειναι καλο αλλα...
Κι εγώ ακριβώς το ίδιο! ^^
Σίγουρα δεν είναι καλό, αλλά ούτε και τρόπος αντιμετώπισης των δυσκολιών μας. Απλά για μένα είναι ένας τρόπος ανακούφισης και ξεσπάσματος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ένας ακόμα τρόπος εκτόνωσης είναι να κάνεις την φάτσα της Pinkie Pie στο avatar μου και να προχωράς στο δρόμο μασουλώντας σιγά σιγά ένα μήλο διατηρώντας eye-contact με όποιον και για όσο μπορείς.
Το 'χω δοκιμάσει, ΠΙΑΝΕΙ! :clapup:
δεν νομιζεις οτι ειναι λιγο υπερβολικο? ειπαμε θελω να ξεσπασω αλλα οχι και να γινω ρεζιλι σε ολους! παντος καλο!:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Κλάψτε μη το φοβάστε! κάνει καλό. Ειδικά στη Γ λυκείου.:P

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εγώ γενικά κλαίω πολύ εύκολα και με το παραμικρό! Αλλά πάντα, σχεδον πάντα, έχω κάποιον λόγο! Τον τελευταίο καιρό όμως και λόγω πανελληνίων κλαίω χωρίς λόγο!! Κυρίως όταν επιστρέφω στο σπίτι μετά από μια βόλτα και πρέπει να διαβάσω. Νιώθω ότι δε θα ξαναβγώ απ' το σπίτι μου, πράγμα που σαφώς δεν ισχύει, αλλά είμαι σε μια φάση της ζωής μου που είναι άθλος το να κάνεις αισιόδοξη σκέψη!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
κι εγώ διακρίνω μια ευαισθησία στον εαυτό μου σε μέγάλο βαθμό...κλαίω εύκολα,αλλά σαν κλασικό λιονταράκι που είμαι,πολλές φορές το πνίγω...επίσης αν κλάψω, θα κλάψω για κάτι ουσιώδες πάντα,όχι για ένα γκομενικό,ή μια φίλη που μ'έθαψε..αν είναι δυνατόν.. επίσης συγκινούμαι εύκολα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Η τελευταία φορά που έκλαψα (δάκρυσα) ήταν από ένα διακριτικό και ενθουσιώδες συναίσθημα χαράς όταν τη γνώρισα.

Από στενοχώρια, πρέπει να ήταν στην τρίτη γυμνασίου η πρώτη φορά. Είχα πάει την πρώτη μου πολυήμερη εκδρομή και όταν γύρισα μου φαινόταν όλο τόσο μίζερα, τόσο βαρετά, τόσο ασήμαντα, που ένα βράδυ, με αφορμή έναν τσακωμό μου με τους γονείς μου, πήγα στο δωμάτιό μου με τόση συσσωρευμένη οργή και στενοχώρια που άρχισαν να κυλούν δάκρυα από τα μάτια μου και το οπτικό μου πεδίο να θολώνει.

Εντάξει, μετά από 1-2 μέρες μου πέρασε. Στις επόμενες πολυήμερες εκδρομές μου, παρόλο που είχα ένα παρόμοιο συναίσθημα μελαγχολίας, το διαχειρίστηκα πολύ καλύτερα, με αποτέλεσμα, απλά να μελαγχολώ για 3-4 μέρες και μετά να είμαι καθ' όλα εντάξει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εγω, προσωπικα , κλαιω σπανια από στεναχώρια αλλά απο τα γελια πολυ συχνα :D

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top