Εκφράζοντας τις διαφωνίες μου, δε μπορώ να πω σε καμία περίπτωση οτι συμφωνω με τις κινήσεις της κυβέρνησης της ΝΔ επί συνόλου. Μια παρέμβαση μόνο. Πρώτον, μη χαρακτηρίζεις ανθρώπους με τέτοιο τρόπο και δη το συγκεκριμένο που είναι από τις πιο έντιμες πολιτικές φυσιογνωμίες της χώρας. Και πραγματικά σε έναν κόσμο πολιτικής με λαμόγια, η εντιμότητα είναι η μεγαλύτερη αρετή του πολιτικού.
Λαμβάνοντάς τα υπ'οψιν ένα-ένα, ας αρχίσουμε με την εξωτερική πολιτική. Η κυβέρνηση, αν και συμφωνώ με το βέτο στο Βουκουρέστι, όπως και το ΠΑΣΟΚ γενικά, δεν έλυσε το πρόβλημα. Το μεγαλύτερο λάθος της ήταν πως επέτρεψε στους αμερικανούς να κάνουν το διαιτητή επί εβδομάδες χωρίς να στείλει ούτε ένα διάβημα διαμαρτυρίας για τις αισχρότητες που ακούστηκαν από αξιωματούχους του State Department, συμπεριλαμβανομένης και της Κοντολίζα Ραις και που σε καμία περίπτωση δεν βοήθησαν τον διάλογο. Το πρόβλημα με τις δύο χώρες είναι διμερές και διεθνές. Δεν μπορεί να επιτρέπει κανένας την απροκάλυπτη παρέμβαση μιας τρίτης χώρας.
Σχετικά με την εκπαίδευση. Ο Στυλιανίδης δήλωσε οτι τα πανεπιστήμια πρέπει να συγκριθούν με τα ιδιωτικά για να γίνουν καλύτερα, δηλώνοντας έτσι έμπρακτη αδυναμία να λύσει τα προβλήματα σαν κρατικός φορέας και να αφήσει στην...τυχόν λύση τους από τα ιδιωτικά κεφάλαια. Σε όλη την Ευρώπη τα κρατικά πανεπιστήμια έχουν τα ηνία και τα ιδιωτικά είναι απλά βοηθητικά. Συγγνώμη, αλλά δεν ήταν αυτή υπεύθυνη δήλωση υπουργού Παιδείας. Όσον αφορά την κατάργηση των Πανελληνίων (και των κατευθύνσεων-ειδικεύσεων γενικά) αυτό αποτελεί πάγια θέση του ΠΑΣΟΚ και της Αριστεράς. Δε νομίζω να κάνει κάποια κίνηση ο Στυλιανιδης και η κυβέρνηση, τη στιγμή που από τις πανελλήνιες τροφοδοτούνται καπιταλιστικά συμφέροντα, όπως εκδότες και φροντιστηριούχοι που, ας μην κοροιδευόμαστε, στηρίζουν νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις ανέκαθεν.
Απο κει και πέρα η Οικονομία, ειδικά στην πώληση του ΟΤΕ, ασχολίαστη. Μα, είναι δυνατόν μια κυβέρνηση που θεωρητικά κάνει ένα υπεύθυνο άνοιγμα στο ιδιωτικό κεφάλαιο να πουλάει τη μισή Διοίκηση μιας από τις πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις των Βαλκανίων σε ένα μέτοχο του 3%, χωρις καν να προκηρύξει δημόσιο διαγωνισμό, αλλά προωθώντας την αγοραπωλησία με πελατειακές σχέσεις λες και ο ΟΤΕ είναι τσιφλίκι του Αλογοσκούφη; Αν είχε προκηρύξει δημόσιο διαγωνισμό και είχε λάβει προσφορές, θα είχε αποκομίσει το Δημόσιο περίπου 820 εκατομμύρια ευρώ και όχι 430, όπως λένε οτι θα αποκομίσει τώρα. Φυσικά, δεν θα χρειαζόταν καν να πουλούσε τη διοίκηση. Άλλωστε, αν δεν κάνω λάθος, η κυβέρνηση έψαχνε για στρατηγικούς επενδυτές, που σημαίνει επενδυτές που θα κάνουν προτάσεις και για τη διοίκηση του ΟΤΕ, χωρίς όμως να συμμετέχουν σε αυτή με τη μορφή του αφεντικού που πλέον συμμετέχουν.
Το έργο του ΠΑΣΟΚ τα 20 χρόνια ήταν αδιαμφισβήτητα υψηλής ποιότητας και ποσότητας, αλλά δεν διαφωνούμε οτι μπορούσε να κάνει κι άλλα, ή ακόμη και να χειριστεί καλύτερα καταστάσεις τις οποίες δημιούργησε. Κλασικά παραδείγματα όλων των έργων της 20ετίας είναι όλες οι Ολυμπιακές επενδύσεις και τα συγχρηματοδοτούμενα ή μη, τεράστια έργα (αθλητικά κέντρα, Μετρό Αθήνας-Θεσσαλονίκης, Αττική Οδός, Εγνατία Οδός, Γεφυρα Ρίου, Αεροδρομιο Ελευθεριος Βενιζέλος, Αστικές Μεταφορές Αθήνας, Σιδηροδρομικό Δίκτυο, Συμφωνίες αγωγών Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη, δίκτυα φυσικού αερίου και εκατοντάδες άλλα μικρά ή μεγάλα έργα και οικονομικές πολιτικές, όπως η εισαγωγή στην Ευρωζώνη). Μέσα στα πολλά λάθη τους, οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ ήταν αυτές που μετέτρεψαν την Ελλάδα σε πραγματική Ευρώπη, όσον αφορά τις υποδομές. Απο κει και πέρα, όσον αφορά άλλες καταστάσεις, όπως το ασφαλιστικό, πραγματικά έκανε λάθη και παραλείψεις, αλλά ας μην ξεχνάμε οτι προβλήματα τέτοιου μεγέθους δεν λύνονται ούτε σε μία, ούτε σε δύο, ούτε σε τρεις τετραετίες. Είναι προβλήματα με πολύ πιο βαθιές αιτίες που στην αρχή δε φαίνονται καν.
Δεν προσπαθώ να δικαιολογήσω τα αδικαιολόγητα, ούτε να πω πως η Νέα Δημοκρατία είναι άχρηστη. Αλλά δεν μπορούμε πραγματικά να ισοπεδώνουμε το έργο 20 ετών, μόνο και μόνο επειδή διαφωνούμε με ορισμένες πολιτικές κάποιου κόμματος. Και πραγματικά η ΝΔ πλέον δίνει την εντύπωση στους πάντες οτι ξεπουλάει πλούτο από τον οποίο ακόμη μπορεί να αποκομίσει πάρα πολλά το Δημόσιο.
