Εξυπηρετεί, επίσης, την επιθυμία του σύγχρονου εργαζόμενου-καταναλωτή να βρίσκει τα προιόντα που θέλει γρήγορα και σε ένα μέρος. Έτσι έχουν οι μοντέρνες συνθήκες κατανάλωσης, είτε το θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ, είτε όχι.
Θα ξαναπώ για άλλη μια φορά ότι το Π.Δ. προβλέπει πάρκο στο 45% της έκτασης του Ελαιώνα. Δε μιλάει επί συνόλου. Το υπόλοιπο 55% μπορεί, εκτός του γηπέδου, να περιλαμβάνει οτιδήποτε άλλο.
Τερατούργημα δεν είναι ούτε το εμπορικό κέντρο, ούτε κάποιος πιθανός πύργος. Όταν έχει παρόμοιες υποδομές η Μπρατισλάβα, δε μπορεί να μην έχει η Αθήνα. Και δεν περνάει μόνο από το χεράκι των καλοθελητών του ΣΥΡΙΖΑ αυτό. Τα λεφτά που χάνει η πόλη από κάτι τέτοιες αηδίες δεν θα τα πληρώσει η τεχνική εταιρία του Τσίπρα, ούτε θα δώσει το Armani μπλουζάκι του για να ισοσταθμίσει τη χασούρα του δημοτικού φόρου που θα έπαιρνε απ'το εμπορικό κέντρο ο Δήμος Αθηναίων. Αυτοί, δυστυχώς, και οι συνδικαλιστές είναι το μοναδικό ανάχωμα στην ανάπτυξη και της πόλης μου και της χώρας γενικότερα. Κι αν σε άλλες συνθήκες δεν θα υποστήριζα αυταρχικές κι εγωπαθείς κυβερνήσεις, όλοι αυτοί χρειάζονται και έναν Καραμανλή και μια Γιαννάκου, γιατί 30 χρόνια πολλά φωνάζουν, λίγα προσφέρουν. Η ανοχή έχει κι ένα όριο. Να φάνε τα χαστούκια τους επιτέλους.