Αρχικά πρέπει να αισθανθείς πως η προσπάθεια σου είναι αρκετή.
Θεωρώ πως ένα μεγάλο μέρος της επιτυχίας οφείλεται στην καλή ψυχολογία.
Τα κενά σαφώς και παίζουν ρόλο στη γενικότερη εξέλιξη του μαθητή και του αποτελέσματος που θα 'χει στις πανελλήνιες.
Νομίζω όμως πως αν φτιάξεις ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα στο κάθε μάθημα ξεχωριστά(ανάλογα σε πιο υστερείς περισσότερο)θα έχεις το επιθυμιτό αποτέλεσμα.
Στην ιστορία παραδείγματος χάρη, που είναι "καινούριο" μάθημα στη κατεύθυνση, το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να διαβάσεις με σύστημα,να κατανοείς τις έννοιες και να θυμάσαι όσο περισσότερο γίνεται τις λέξεις κλειδιά που διαβάζεις στην κάθε ενότητα.Μην αγχωθείς που πρέπει να τα γνωρίζεις αυτολεξεί. Αυτό θα έρθει στις επαναλήψεις.
Τα λατινικά είναι θέμα αποστήθισης.
Μάθε ρήματα , ουσιαστικά (μια βδομάδα διάβασμα) και ύστερα πέρασε στα δυσκολότερα.Μην αφήσεις κενά στις μεταφράσεις.
Η λογοτεχνία τώρα, πιστεύω πως είναι ένα μάθημα που χρειάζεται φαντασία και ψυχή. Η κατανόηση του εκάστοτε κειμένου-ποιήματος-διηγήματος κλπ παίζει σημαντικό ρόλο στο να μπορέσεις να δώσεις ερμηνείες.
Στο άγνωστο κάνε εξάσκηση με κείμενα κλπ αν δεν τα πας καλά με τη γραμματική. Αν και με απλές ασκησούλες,εξοικειώνεσαι και με αυτή.Δεν χρειάζεται "παπαγαλία".
Όσον αφορά το γνωστό τώρα,
η μετάφραση να ακολουθεί πιστά το κείμενο και τα σχόλια καλό θα είναι να είναι κοντά στις ερμηνείες που δίνονται στο σχολικό βιβλίο.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
