Μέχρι τη δευτέρα γυμνασίου διάβαζα όλα τα μαθήματα. Όλα! Μετά στην τρίτη γυμνασίου άρχισα να τσινάω με τα αρχαία. Τι σχέση έχει αυτό με το συγκεκριμένο τόπικ; Πολύ απλά άρχισα να συνειδιτοποιώ πως απλούσαστα δε θα μπορούσα να μπω σε κάποιες σχολές. Όπα! Είπα τη λέξη "σχολή". Μέχρι τότε δεν είχα πολυασχοληθεί. Αποκλείοντας έτσι τα αρχαία και γενικά τα "φιλοσοφικά μαθήματα" , έφυγαν από μπροστά μου κάποιες σχολές( είπα αντίο στην ψυχολογία που θυμάμαι πως έλεγα ότι μου αρέσει). Ήμουν τρίτη γυμνασίου και ο αδελφός μου μού είχε μάθει για τις κατευθύνσεις και για τις σχέσεις τους με τις σχολές. Στην τρίτη γυμνασίου είπα πως μου άρεσε η ιατρική(πόσα θα μπορούσε να ξέρει ένας 15χρονος από ιατρική όμως
Τελικά πέρασα ιατρική. Η προετοιμασία για την ιατρική είχε αρχίσει από πρώτη λυκείου(φροντιστήριο στη χημεία που ήξερα ότι θα μου χρειαστεί και φυσικά διάβασμα όλα τα απαραίτητα για μένα μαθήματα). Θέλω να πω πως προσωπικά, η σχολή μου μού ήρθε όχι επειδή έβγαλα αρκετά μόρια και είπα ας τα αξιοποιήσω για να μπω σε μια σχολή με πρεστίζ. Μου άρεσε από τότε η ιατρική(επαναλαμβάνω: πόσα θα μπορούσα να ήξερα τότε
. Ναι, θέλω να βοηθάω, θέλω να βάζω τα δυνατά μου για να κάνω τους άλλους να νιώσουν καλύτερα. Αρκετά επαγγέλματα προσφέρουν αυτά που ζητούσα. Μαζί τους κι η ιατρική. Με την ιατρική θα εξερευνήσω το ανθρώπινο σώμα, θα μάθω τις λειτουργίες του, τι παθαίνει και νοσεί και πως θα γίνει καλά. Απλά πράγματα που πολλές φορές όλοι σκεφτόμαστε.
Σιγουρεύτηκα για το πόσο μου αρέσει η ιατρική τη στιγμή που θα έπρεπε να κάνω το μηχανογραφικό. Νταξει, πρώτα οι ιατρικές. Μετά; Τι θα με γέμιζε; Δάσκαλος; Ναι, γιατί όχι. Ωραία τα παιδιάκια και η εμφύσηση γνώσεων αλλά για μένα δε συγκρίνεται με την ιατρική.
Το κύρος της σχολής δε με ενδιαφέρει καθόλου(αν και πρόσφατα κατάλαβα τη εστί να το κύρος με τα συγχαρητιλίκια και τα σχετικά που συνοδεύονται από φράσεις του τύπου "Α μεγαλογιατρός" και τα σχετικά). Επίσης, δεν το κάνω για τα χρήματα. Δεν ξέρω καν μισθούς και τα σχετικά. Το μόνο που με νοιάζει είναι οι σπουδές μου. Θέλω να μπω στον κόσμο της ιατρικής. Όσο για τους γονείς μου, δε με πίεσαν να πάω στη σχολή αυτή. Αντίθετα, ήταν χαρούμενοι όταν έβαλα αυτόν τον στόχο(όχι βρε, δεν είναι γιατροί). Ποτέ δε μου είπαν "Σπούσασε ιατρική" ούτε μου είπαν "Μην πας ιατρική". Μπορώ να πω όμως πως μου είπαν "Όχι, μην πας φυσιοθεραπεία'' όταν είπα να βάλλω στο πρόορο μηχανογραφικό, μετά τις ιατρικοδοντιατρικές τη φυσιοθεραπεία. Δεν ήξερα τα μόρια μου και μου έλεγαν: "Δηλαδή τι; Διάβαζες τόσο καιρό, αγχωνόσουν, έκλαιγες, έκανες τόσα φροντηστήρια και θες με τα μόρια ου έβγαλες(που δεν τα ξέραμε αλλά ήμασταν σίγοροι πως ήταν πάνω από 18000) να πας σε ΤΕΙ Φυσιοθεραπέιας σε περίπτωση που δε θα πιάσεις τις ιατρικοδοντιατρικές''; Άρα ναι, το ήξερα και το επιβεβαίωσα πως υπάρχει και από μικρούς κι από μεγάλους αυτό το κόλλημα του τύπου: ''Έβγαλα πολλά μόρια; Βουρ για ιατρικές, φαρμακευτικές, κτηνιατρικές, νομικές, ψυχολογιές, πολυτεχνεία και δε συμμαζείεται". Σε αυτό το σημείο πάντα θίγω το ΣΕΠ αλλά θα βγω εντελώς off topic. Κι έτσι απλούστατα κατέληξα στο συμπέρασμα πως αν δεν σε ενδιαφέρει το αντικείμενο που σπουδάζεις, τότε κατά πάσα πιθανότητα θα είσαι ξένος ως προς το επάγγελμά σου.
