Hmm, ίσως κάνω λάθος. Απλώς εδώ μόλις τους πεις για περίπατο, όχι κύριε, πολύ μακριά είναι εκεί, φτάνει μέχρι εδώ, καλά είναι, να γυρίσουμε πίσω κ.λπ.
Μάλλον ο άνθρωπος δεν εκτιμάει αυτό που έχει, στην Αθήνα όντως θα έχαιρε της εκτίμησης κάποιων (και παιδιών), ακριβώς διότι δεν υπάρχει πράσινο.
Αλλά με τα πάρκα τα μικρά επιμένω. Ακόμη και τα σκουπίδια δεν τα προσέχουν (και δεν είναι ένα ή δύο ή τρία άτομα, είναι σχεδόν γενικευμένη κατάσταση).
Εμείς είχαμε ένα πάρκο στο κέντρο, πολύ ωραίο πάρκο, το είχε φτιάξει περασμένος δήμαρχος ΠΑΡΑ πολύ ωραία, με περιποιημένα φυτά, και με λιμνούλα γεμάτη, και με το χορτάρι του και το χώρο για τα παιδιά να παίζουν και με τις πέργκολες και τα παγκάκια του, και μέσα σε δυο-τρεις μήνες σπάσανε πέργκολες και παγκάκια, γέμισε η λίμνη σκουπίδια (!) και σπάσανε και τη μια μεριά της γέφυρας που περνούσε από πάνω. Αυτό, αν μη τι άλλο, θεωρώ πως είναι δείγμα έλλειψης τέτοιου είδους εκτίμησης, ναι. Και μάλιστα θυμάμαι χαρακτηριστικά πως παλαιότερα (εποχές Δημοτικού
), όντας αθώο παιδάκι, διαμαρτυρόμουν όταν πετούσαν σκουπίδια στη λιμνούλα, αλλά μάταια.
Δεν είναι βέβαια όλοι έτσι, έκανα λάθος και παρασύρθηκα στη γενίκευση ότι δεν αρέσουν οι περίπατοι στη νεολαία.
Καλώς ή κακώς, μπορείς να έχεις τον κόσμο να πληρώνει κάθε φορά που τα επισκέπτεται. Θα μου πεις, θα πληρώνουμε για το πράσινο; Όχι βέβαια. Πληρώνουμε, όμως, και το νερό που πίνουμε, και το φαγητό που τρώμε, τα οποία είναι πολύ πιο βασικά αγαθά.
