Καλησπέρα. Έδωσα Πανελλήνιες το 2025 και πέρασα πρώτη επιλογή Πληροφορική στο παπει. Όμως τελικά νομίζω ότι δεν μου πολυαρέσει η σχολή καθώς είναι και δύσκολη, και σκέφτομαι να κάνω το 10% για ναυτιλιακά που ήταν η δευτερη επιλογή μου μαζί με τα παιδαγωγικά. Το ξέρω ότι ειναι λιγο νωρίς και θα ηταν καλο να δω και το δευτερο εξαμηνο πως θα παει, αλλα μπορειτε να μου πειτε τη γνωμη σας;
Πραγματικά αν δεν σαρεσουν τα Μαθηματικά και ο Προγραμματισμός, φύγε και μην γυρίσεις πίσω. Είναι λάθος αυτό που γίνεται πλέον, και μιλάω από προσωπική εμπειρία.
Η Πληροφορική έχει χρήματα, αν σου αρέσει το αντικείμενο.
Η Ιατρική έχει χρήματα αν σου αρέσει το αντικείμενο.
Η Μηχανολογία έχει χρήματα αν σου αρέσει το αντικείμενο.
Η Νομική έχει χρήματα αν σου αρέσει το αντικείμενο.
Και πίστεψέ με υπάρχει λόγος που έχουν χρήματα, γιατί ακριβώς κανένας μέσος άνθρωπος δεν θέλει να κάνει τέτοιες δουλειές.
Στην Πληροφορική που σπουδάζω
Πρέπει ειλικρινά να ανήκεις πχ στο 0,1% των καμμένων ανθρώπων που την βρίσκουν να κάθονται μπροστά από μια οθόνη ώρες και να γράφουν κώδικα. Στο τμήμα μου όσοι είναι έτσι, είμαι βέβαιη ότι πρέπει να βρίσκονται και σε φάσμα ή πραγματικά απλά τους αρέσουν τα Μαθηματικά/ Αλγοριθμική σκέψη. Πολλοί συγκεκριμένοι τύποι ανθρώπων τους αρέσουν τα Μαθηματικά.
Στα 17-18 διαλέξτε σχολή με βάση τις έμφυτες κλίσεις σας και το αν σας αρέσει το 95% τον μαθημάτων που διδάσκεται στο τμήμα που σκοπεύετε να επιλέξετε.
Όχι αν θα βρείτε δουλειά, όχι πόσα χρήματα θα βγάλετε ΚΟΚ.
Στα 17 πραγματικά επιλέγεις ΣΠΟΥΔΕΣ, όχι επαγγελμα.
Επέλεξα πληροφορική γιατί δεν ήξερα τι ήθελα, και γιατί αυτό το επάγγελμα έκαναν οι γονείς μου και γιατί σκεφτόμουν τα χρήματα. Ποτέ δεν μου άρεσαν τα Μαθηματικά/Πληροφορική ούτε ήμουν καλή σε αυτά.
Είμαι 25 χρονών, σε μια σχολή που μισώ, δεν έχω κάνει τίποτα στην ζωή μου και πρέπει να την βγάλω τώρα ενώ έχω γεμίσει ψυχολογικά και ανασφάλειες. Χρήματα δεν θα βγάλω, γιατί δεν μ'αρέσει το αντικείμενο.
Μακάρι να μπορούσα να γυρίσω τον χρόνο πίσω και να σπούδαζα πχ Γραφιστική/ Φιλοσοφία/Κοινωνιολογία κοκ
Είναι 4 χρόνια σπουδών στα οποία ασχολείσαι με κάτι που σου αρέσει, ωριμάζεις και βρίσκεις ένα μονοπάτι. Ανοίγονται πόρτες, δεν ξέρω πώς να το εξηγήσω. Θα βρεις δουλειά. Με κάτι που ζητάει η αγορά θα ταιριάξει, αν είσαι ανοιχτός.
Το παράδειγμα που δίνω πχ Θέλεις να γίνεις Ηθοποιός. Πας σε μια υποκριτική σχολή. Εκεί θα διδαχθείς θεωρία, σκηνογραφία, λογοτεχνία, σκηνοθεσία ΚΟΚ. Στην χειρότερη, αν δεν γίνεις ηθοποιός θα καταλήξεις σκηνογράφος η σκηνοθέτης η ηθοποιός φωνής ή στην διαφήμιση ΚΟΚ. Αυτό που ήθελες ακριβώς μπορεί να μην γίνει, αλλά θα έχεις κάνει κάτι παρεμφερείς. Δεν θα είσαι ηθοποιός αλλά θα εργάζεσαι με ηθοποιούς. Πίστεψε με είναι πολύ καλύτερο από το να καταλήξεις πχ να κάνεις λογιστικά για ένα δημόσιο νοσοκομείο. Θέλω να πω το πρώτο είναι πιο κοντά στο αρχικό σου θέλω. Δεν είναι άσχετο.
Με το να σπουδάσεις κάτι που μισείς, απλά θα κάνεις και και δουλειά άσχετη που θα μισείς. Θα είσαι δυστυχισμένος και δεν θα βγάλεις και πότε χρήματα.
Είναι λάθος να πηγαίνουμε σε σχολές που δεν μας αρέσουν. Μακάρι να το τόνιζαν αυτό οι σχολές/τα φροντιστήρια/οι γονείς ΚΟΚ.
