Α, γειά σου! Είπα και γώ. Όλοι οι πιστοί και οι άθεοι εδώ μαζεύτηκαν;
Να λοιπόν που ο μεγάλος Πασκάλ επηρέασε κάποιους
γνήσιους αγνωστικιστές (1), όπως ο Kostas Tsig, με τις σημαντικές του έρευνες στα θέματα του θεού και του απείρου.
Ο Πασκάλ λοιπόν εξέτασε το ζήτημα του ατομικού συμφέροντος στην πίστη και έδωσε πολύ πειστικές απαντήσεις.
(Τα έγραψα και μερικές σελίδες πριν, αλλά εδώ κολλάνε γάντι. Συγχωρείστε μου την επανάληψη
.)
Οι άνθρωποι, έλεγε, είναι ή πιστοί ή αγνωστικιστές. Τους δεύτερους τους συμβούλευε να το δουν σα στοίχημα και να πιστέψουν, γιατί αυτό είναι
το συμφέρον τους (2)(καλή ώρα, όπως τα λέει και ο Kostas Tsig).
Τα επιχειρήματά του είναι ακαταμάχητα, ένας άνθρωπος που κοιτάει το συμφέρον του δε μπορεί εύκολα να τα προσπεράσει!!
Έγραφε λοιπόν.
1. Αν δεν υπάρχει θεός:
Πίστη στο θεό >>>> πεπερασμένη ζημία
Αθεΐα >>>> πεπερασμένο όφελος
2. Αν υπάρχει θεός:
Πίστη στο θεό >>>> άπειρο όφελος
Αθεΐα >>>> άπειρη ζημία
Δεν συμφωνείτε ότι κολλάνε γάντι με τα επιχειρήματα του Kosta Tsig;