Θα σε δέσει χειροπόδαρα και δεν θα μπορείς να δώσεις 2η φορά; Πάρε τα βιβλία, άνοιξέ τα, διάβασέ τα και πήγαινε δώσε. Χωρίς φροντιστήρια ή ιδιαίτερα και άρα με 0 οικονομικό κόστος.
Και φετος χωρις φροντηστηρια την εβγαλα την χρονια.
Αυτο δεν αλλαζει το γεγονος οτι δεν πιστευει σε'μενα. Και αφου το εκανε μια και εξακολουθει να το κανει, λογικοτερο θα ειναι να το κανει και δευτερη φορα.
Το θεμα με την μανα μου ειναι 1) λεει πως θα ειναι κομματι δυσκολο ακομα και αν περασω εκει που θελω.
2) λεει πως θα ειναι το ιδανικοτερο να παω εστω και με το ζορι στην αθηνα διοτι δεν θα χρειαστει να πληρωνει πολλα νοικια και οτι 3) θα εχει καλυτερη εκπτωση στην ιδιωτικη σχολη την οποια και δε θελω να παω.
Επειτα μου λεει "πας και στα 30 Κερκυρα" και εγω σε φαση "ναι. Τοτε που θα εχω ηδη τελειωσει απο σπουδες ε;" ενω σε μια φαση μου ειπε πως απο ιδιωτικη σχολη μπορω να κανω μεταπτυχιακο στην σχολη που θελω να παω αμεσως μετα την αποφοιτιση μου απο την ιδιωτικη.
Μωρέ, αυτό να το δεχτώ γιατί δεν ξέρεις τη δυναμική κάθε οικογένειας.
Όμως γιατί κάτι μου λέει ότι το προβάλλει απλώς σαν δικαιολογία;
Οχι οχι δεν ειναι αυτο.
Καταρχας, δεν φτανει που δεν πιστευει και δεν πιστευε πως δε θα τα καταφερω, με καταπιεζε απο πανω και μου φαιροταν λες και πρεπει να πετυχω και σε αυτο.
Ασε, ως προς το θεμα με τις πανελληνιες, μια φασκει και αντιφασκει.
Ε μα, τι να καθομουν εγω να πιστεψω;
Λογικο ηταν και εγω να παρθω απο κατω και να μην πιστευω με τιποτα στον δικο μου τον εαυτο.
Το θεμα δηλαδη, εχει να κανει με διαφωνιες αναμεσα σε μενα και στην μητερα μου.
Δεν ειναι οικονομικο αναγκαστικα.
Πρώτον δεν ακούς την μητέρα σου για αποφάσεις που αφορούν την ζωή σου.
Και δεύτερον εσυ θα δώσεις με το παλιό σύστημα.
2) Οκ.
