Καλησπέρα Παιδιά (Ειδικά υποψήφια ...) Βρίσκομαι στο τμήμα οικονομικών και έχω ως στόχο 3-4 σχολές (Οικονομικό Πληροφορική Παιδαγωγικό ..κυρίως ) Το διάβασμα μου από 20 Αυγούστου είναι σταθερό ,23 ώρες την εβδομάδας προσωπικό διάβασμα και 12 ώρες φροντιστήριο ,Πλέον που φτάνουμε στις εξετάσεις εχω αυξήσει καταβολή 3-4 ώρες παραπάνω Το διάβασμα μου (Γενικά ΕΙμαι μαθητής που γραφεί γύρω στο 16 στα μαθηματικά 17 αεππ 20 αοθ και 15-16 έκθεση )Δεν υπάρχει καμία πίεση από το κοντινό περιβάλλον αλλά αγχώνομαι υπερβολικά και μ έτυχε εξαιτίας αυτού να παω χαλια σε ένα πρόσφατο διαγώνισμα ..Καμία συμβουλή για τις ωρες διαβασματος που εχω(και για περιοσμο άγχους)Καλή τύχη !
Το άγχος είναι φυσιολογικό, οι δόσεις του είναι που ποικίλουν (ειδικά για όσους προσπαθούν πολύ όλη την χρονιά). Είναι συνυφασμένο με κάθε μορφή εξέτασης και αναφέρω ένα παράδειγμα που χρησιμοποιώ πολλές φορές στην διδασκαλία μου:
Δύο αβγά τηγανητά, ξέρω να κάνω με κλειστά μάτια... στο σπίτι μου! Αν ήταν να το κάνω στο Master Chef όμως, τότε θα με κυρίευε σίγουρα άγχος (λόγω εξέτασης), οπότε ίσως να μου 'βγαινε ομελέτα στο τέλος. Κατ' αναλογία όμως, οι Πανελλαδικές Εξετάσεις είναι μαγειρική ανωτέρου επιπέδου και όχι απλώς τηγάνισμα δύο αβγών. Πάλι επομένως, αν ήταν να μαγειρέψω στον ίδιο διαγωνισμό ένα φαγητό πιο γκουρμέ και στοχεύοντας σε διάκριση, το άγχος μου θα ήταν πολύ μεγαλύτερο φυσικά.
Να σας πω και το άλλο μετά πάσας ειλικρίνειας:
Αν ήταν να γράψω κι εγώ Πανελλήνιες σε λίγες μέρες μαζί σας, δεν είμαι σίγουρος ότι θα έγραφα 100/100 (όπως θα περίμενε κανείς από έναν καθηγητή). Το άγχος μου θα ήταν διαφορετικής ποιότητας από το δικό σας, αφού θα έπρεπε να φανώ αντάξιος της ιδιότητάς μου, τόσο στα μάτια μου, όσο και των μαθητών μου (και των μαθητών γενικότερα).
Η διαχείριση του άγχους είναι προσωπική υπόθεση και γενικές και ασφαλείς συνταγές δεν υπάρχουν. Μπορούν να δοθούν συμβουλές, αλλά για μένα είναι γενικολογίες αφού καθένας μας είναι ξεχωριστός και βιώνει μια κατάσταση άγχους με διαφορετικό τρόπο. Όμως το είδατε μέσω του πρόσφατου διαγωνίσματος που αναφέρατε: το άγχος «κατέβασε ασφάλειες» στο μυαλό σας και δεν αποδώσατε όσα γνωρίζατε. Είμαι βέβαιος ότι όταν είδατε τις απαντήσεις είπατε σίγουρα «Αυτό ήξερα και μπορούσα να το κάνω, αλλά ήμουν τόσο αγχωμένος/-νη εκείνη την ώρα που...».
Εν κατακλείδι, πρέπει μόνοι σας οι εξεταζόμενοι να πείτε «Αν δεν καταφέρω να χαλιναγωγήσω το άγχος μου, τότε τα πράγματα δεν τα βλέπω καλά! Ακόμη και όσα ξέρω καλά, δεν θα μπορέσω να τα κάνω».
Εξετάσεις δίνουμε όλοι μας καθημερινά, σε πολλά πράγματα που αποτελούν την ζωή μας. Εξετάσεις δίνω σε κάθε μάθημα που παραδίδω, σε κάθε άσκηση που εξηγώ στους μαθητές μου, στις σχέσεις μου με τους ανθρώπους, στον εργασιακό μου χώρο... ο κατάλογος είναι ατελείωτος, αν το σκεφτεί κανείς. Απλώς κάποιες καταστάσεις ανεβάζουν τα επίπεδα άγχους. Δεν πρέπει να βρίσκουμε τρόπους να το αντιμετωπίζουμε;
