Καλησπέρα σε όλους! Καταρχήν, θα ηθελα να ευχηθώ σε όσους κυνηγήσουν το στόχο τους καλη επιτυχία!
Βρίσκομαι κι εγω σε παρόμοια κατάσταση... Αποφοίτησα από Ενιαίο Λύκειο Ηγουμενίτσας, τεχνολογικής κατεύθυνσης το 2003 και δέκα χρόνια μετά νομίζω πως ήρθα αντιμέτωπη με αυτό που έπρεπε να είμαι, και τελικά ήταν αυτό που ξεκίνησα όταν ήμουν μικρή αλλά οι καταστάσεις δεν με άφησαν να συνεχίσω και να εξελίξω και η κοινωνία αργότερα να κυνηγήσω...
Αλλά κάλιο αργά παρά ποτέ.... ε;
Πέρασα τότε στη σχολή του ΑΤΕΙ Εμπορίας και Διαφήμισης. Μου άρεσε η σχολή και ιδιαιτερα το δημιουργικό διαφήμισης. Εκανα την πρακτική μου σε μια εταιρια που με ενδιεφερε το 2009 κι από τότε άρχισε ο κατηφορος. Απολύσεις, η ίδια λιγα χρονακια μετα χρεοκώπησε και γενικότερα εγώ δεν έβρισκα δουλεια ουτε για δειγμα. Επισης, ανακαλυψα ότι το μαρκετινγκ στην ελληνική αγορά είναι αρκετά υποτιμημένο. Μόνο στο να μοιράζεις φυλλάδια, να κανεις πρωθησεις σε σουπερ μαρκετ και να πουλάς τηλεφωνικά πακέτα το μεταφράζουνε. Κι αντε να τα κανεις -που τα χω κανει ολα- στην αρχή σου; Μετά; Το τιποτα. Νομίζω μόνο με μεγάλες σπουδές μπορείς να πετύχεις πραγματα σε καμια πολυεθνική ή στο εξωτερικό. Αλλά εγώ δεν είχα τέτοια όνειρα.
Να αναφέρω ότι από μικρή και κατα τη διάρκεια των σπουδών μου ασχολούμουν με τις Τέχνες. Τις έχω αγγίξει όλες - και ήμουν καλή σε όλες - εκτός της ζωγραφικής. Εκανα πιανο, αργότερα χορό, εγραφα, εκανα θεατρο. Αλλα με ειχαν πεισει πως όλα αυτα ειναι χομπυ. Ναι είναι. Δεν ειναι κατευθυνεις που στοχευεις στα χρήματα ή σου εξασφαλίζουν αλλά τελικά χιλιες φορές να καταρτιστεις σωστά σε αυτό που θες και εισαι φτιαγμενος παρα σε "οτι εχει προοπτική". Ισως τότε να βρεις και τον οικονομικό δρόμο σου.
Οποτε εγκατελειψα τη σχολή μου στο πτυχιο (χρωστώντας 5 μαθηματα) και κατεβηκα στην Αθηνα και σπουδασα θεατρο σε ιδιωτική σχολή. Μου βγήκε ο κ........ να τα καταφερω. Αν και μετανιωσα γιατι τελικα το επιπεδο των ιδιωτικών δεν αξίζει τα λεφτα του. (ήθελα να δωσω και εθνικό αλλά ήμουν ήδη 25 και είχαν όριο ηλικίας. Οι ηλίθιοι. λες και το θεατρο εχει ηλικία....
) Εκανα τα δυο χρονια μονο λογω οικονομικων. Με στηριξαν λιγο ακομα στο νοικι (δουλευα ευτυχως για ενα χρονο) Εκανα πραγματα στο χωρο της Τεχνης (χαμηλα οικονομικα αλλα σημαντικα ποιοτικα) αλλά το 2012 εφτασε ο κομπος στο χτενι με τις αλλαγες μισθων... και 2 δουλειες να εκανα δεν μπορουσα να σταθω με το νοικι. Οποτε ενω βρηκα δουλεια ξανα (4 ωρη αυτη τη φορα) ο μισθος ηταν 250 ευρω μικτα.
Τι να κανεις; Εγκατελειψα την Αθηνα και τις ευκαιρίες κι επιλογές που κουράστηκα να ανοίξω στην τέχνη μου και γυρισα στο πατρικό μου........ Το συναισθημα ειχε ανακουφιση - δεν αντεχα αλλο το οικονομικό αδιέξοδο - αλλα και θλιψη οτι καποιος μου στερει την ευκαιρια να προσπαθησω γι αυτο που αγαπαω.
Το μόνο πραγμα που σκεφτηκα όταν επεστρεψα ήταν να ξαναρχισω να παιζω στο πιανο μου. Ηταν η πρωτη τεχνη που εμαθα όταν ημουν μόλις 8 χρονων. Και το ειχα ζητησει η ίδια. Το σταματησα γιατί το μοναδικό Ωδειο της επαρχίας τότε είχε κλεισει. Άλλο αίσθημα αδικίας κι αυτό... Στα 14 ηθελα να πηγαινοερχομια στο Ιονιο Ωδειο της Κερκυρας αλλα οταν ο πατερας μου ακουσε και για φωνητική δεν με αφησε. Τωρα ξαναρχισα το Ωδειο και ειναι το μόνο πραγμα που με κανει και νιωθω ομορφα... Οπως κι όταν εκανα θεατρο. Γενικά ότα δημιουργώ...
Αυτή τη στιγμή πηγαίνω Ωδειο ξανα (ευτυχως εχουμε τώρα ...
) και νιώθω καλά. Αλλά δε μου αρκεί. Σκέφτηκα ότι δε θέλω άλλο να χαραμίσω χρόνο χωρίς ουσία. Να κλείσει ενα Ωδειο, ή να μην εχει αξία ενα πτυχιο και και και..... και όλα αυτα που εχω ζήσει μεχρι τωρα. Ψάχτηκα και αποφάσισα να ξαναδώσω πανελλήνιες για να περάσω στο Μουσικών Σπουδών της Κέρκυρας όπου κάνουν και όργανο (σε σχέση με της Αθήνας πχ που ειναι καθαρα θεωρητική σχολή) και είναι και δίπλα στο σπίτι μου.
Αυτό που με απασχολεί είναι πως ειχα βαλει στοχο φετος να παρω το πτυχιο στη Θεσσαλονίκη. Λέω σιγά τα μαθηματα... Μην παει χαμένο... Και διαβασμα για τις πανελλήνιες και για την πανω σχολή... επίσης χρειάζεται να δώσω ειδικό μάθημα Αρμονία (διαβασμα κι εκει) γιατί μπορεί να παίζω καλά πιάνο αλλά αρμονία δεν ειχα προλάβει ποτέ να κάνω. Νομίζω λίγο ειχαμε τότε αρχίσει... Όλα αυτά λίγο με αγχωσαν. Αν και το συζητάω με το Ωδειο να δουμε τι θα κανουμε.
Βεβαια ειτε βγει το πτυχιο μου στη Θεσσαλονίκη, είτε όχι, εγω σκεφτομαι τις Πανελλήνιες γιατί διαβασα ότι με κατατακτήριες δεν εχεις δικαιωμα δωρεαν στεγασης. Οποτε εγω θελω να έχω αυτο το δικαιωμα αφου εχω φορολογική δηλωση... Διαφορετικα θα ειναι δυσκολα. Και τα νοίκια για γκαρσονιέρες γενικά δεν εχουν πεσει σε φυσιολογικά επιπεδα. Μισθοι 400-500 ευρω και για τη γκαρσονιερα 250 χωρις λογαριασμους, δε γινεται!!!!!!
Εγω που ειμαι τεχνολογική κατευθυνση χανω μόρια για το 1ο πεδίο που νομίζω πως ειναι η σχολή; Θεωρητική δεν νομιζω να τα καταφέρω... Ουτε λατινικά ξερω, και ποιος ξαναθυμαται αρχαια τωρα.........
Συγγνώμη αν εγραψα πολλά αλλά ζητώ κι εγώ κάποιες άλλες οπτικές γωνίες και ίσως λίγο θάρρος
ακόμα...
