Κατ αρχάς συγχαρητηρια! Πολύ λίγοι θα σκεφτόνοτυσαν έστω να ξαναδώσουν μετά από 2 χρόνια σπουδων και φοιτητικής ζωής.
Εγώ θα σου έλεγα να το τολμήσεις. Μόνο το ότι το σκέφτεσαι δείχνει πως αγαπάς την ιατρική πραγματικά. Διαφορετικά πρώτη πρώτη θα σε αποθάρρυνα.
Θα σου πω τι θα έκανα αν ήμουν στη θέση σου κατ αρχάς.
Θα έδινα. Θα έδινα μόνο και μόνο για να μη μου μείνει το "Τι θα γινόταν αν είχα τολμήσει τότε?"
Θα παρέμενα στην πόλη σπουδών μου και θα έβρισκα ένα καλό φροντιστήριο για να ξαναδώσω.
Αυτό σου το προτείνω για δύο λόγους. Αφενός δεν ξέρω κατά πόσο θα σε βοηθούσε να ακουσεις ακριβώς τα ίδια από τους ίδιους καθηγητές (και στην πόλη σου να επέστρεφες καλό θα ήταν να αλλάξεις φροντιστήριο για να δεις καποια πράγματα από διαφορετική οπτική γωνία) και αφετέρου θα έχεις παρεα, κάποιους φίλους και γνωστούς με τους οποίους θα μπορείς να βγαίνεις και να ξεσκας. Από φίλους μου που φέτος ξαναδίνουν, θα σου έλεγα πως δεν είναι ό,τι καλύτερο να είσαι μόνος σου στο hometown
και όλοι οι συμμαθητές σου να σπουδάζουν ενώ εσύ ξαναδίνεις πανελλήνιες. Από ένα ςσημεί ο ακι μετα μπορεί να σου τη δώσει πολύ άσχημα. Σου χρειάζεται καμια έξοδος που και που. Βεβαια αυτό που σου προτείνω εαν και εσύ έχεις αυτοέλεγχο ώστε να αφοσιωθείς στο στόχο σου και να μην παρασυρθείς και εάν τα οικονομικά της οικογένειας το επιτρέπουν.
Ναι, το γεωπονικό είναι πολύ καλή σχολή ,με προοπτικές. Αμα δε σου αρέσει όμως τι να κάνουμε? Είναι σαν αν βλέπεις ένα αντικειμενικά πολύ ωραίο ρούχο, το οποίο όμως δε σου ταιριάζει. Δεν ισχυουν τα ίδια για όλους. Ακριβώς το ίδιο σου λέω και για την ιατρική. Γενικά είναι δυσοίωνα. Για κάποιον που ψάχνεται όμως,δεν περιορίζεται στις πιο δημοφιλεις ειδικότητες και αγαπάει πραγματικά τη δουλεια (και αυτό καταλαβαίνω από σενα όταν μου λες πως δε σ αφήνει η ιδεα να ησυχάσεις) τα πράγματα σίγουρα είναι καλύτερα. Η μιση μου οικογένεια είναι μεσα στα νοσοκομεία, από τα χέρια συγγενών μου περνουν κατα καιρούς πολλοί ειδικευόμενοι και μπορώ να σε διαβεβαιώσω γι αυτό. Αν έχεις μεράκι, όλα γίνονται, ακομα και στην ιατρική.
Αυτο που επιδιώκεις ούτε άπιαστο είναι, ούτε καταστροφή. Στο κατω κάτω έχεις εμπειρία από τις προηγουμενες εξετάσεις, θα έχεις ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ελεύθερο χρόνο για να αφοσιωθείς στην προετοιμασία σου και γι αυτούς τους λόγους στις περισσότερες περιζήτητες σχολές (κυρίως στις ιατρικές) μεγαλύτερα ποσοστά επιτυχίας έχουν οι απόφοιτοι.
Το να μείνεις στη γεωπονική τώρα φαίνεται η εύκολη λύση, δεν ξέρω όμως εάν είναι η σωστή.
Έχω δει γνωστούς μου να φτάνουν 25 χρονών και να ξαναδίνουν για αυτη τη σχολή ενώ έχουν τελειώσει κατι άλλο προηγουμενως (μοριακή βιολογία ή αστυνομια).
Εγω δει τριετείς και τεταρτοετείς να παρατουν τη σχολή και να ξαναδίνουν.
Εχω δει παιδιά να δίνουν για τριτη φορά προκειμένου να μπουν ιατρική.
Μη σκας, δεν το περνάς μόνο εσύ αυτό το λούκι.
Και στο κάτω κάτω η θέση σου στη σχολή είναι εξασφαλισμένη. Κανένας δεν μπορεί να σε βγάλει απο κει. Δωσε και το πολύ πολύ επιστρέφεις αν το κρίνεις αναγκαίο.
Όμως θα πρέπει πρώτα απ όλα να καταλάβεις αν έχεις δυνάμεις να μπεις σε όλη συτή τη διαδικασία, γιατί κακά τα ψέματα μετά από 2 χρόνια φοιτητικής ζωής δεν ξερω πόσο εύκολο θα ήτσν για τον οποιονδήποτε να ξαναμπει σε αυτό το λουκι.
Σκέψου τα όλα αυτα και αποφασίζεις, έχεις 5 μήνες ακομα μπορστά σου.
Σε κάθε περίπτωση, καλή συνέχεια και για ό,τι άλλο θες εμείς ειμαστε εδώ!
