Ιστορικά είμαι κάθετος οτι οι εθνότητες της ΠΓΔΜ (δεν υπάρχει ομογενές έθνος) δεν έχουν καμία σχέση με την ιστορική Αρχαία Μακεδονία του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Επειδή για μένα Έλληνας είναι αυτός που έχει ελληνική παιδεία και παραθέτοντας μία φράση του ίδιου του Μεγάλου Αλεξάνδρου "Στους γονείς μου χρωστώ το ζειν, αλλά στο δασκαλό μου (Αριστοτέλης) το ευ ζην" που σημαίνει οτι ο Αλέξανδρος ο Μέγας ήταν Έλληνας, όπως και η αυτοκρατορία της οποίας υπήρξε δημιουργός και ηγέτης, θεωρώ οτι η ιστορική Μακεδονία υπήρξε πέρα για πέρα ελληνική. Την αλήθεια αυτή δεν μπορεί να την αλλοιώσει κανένα απο τα φυλα που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή αιώνες και χιλιετίες μετά, όπως οι Βούλγαροι και οι Σλάβοι, απόγονοι των οποίων είναι οι σημερινοί Σκοπιανοί.
Επειδή λοιπόν μέσα από τις αλυτρωτικές πολιτικές της γείτονος εγείρονται θέματα εδαφικά, ιστορικά και πολιτισμικά και όχι μόνο γεωγραφικά, όπως έχει το δικαίωμα, είμαι ενάντια στην σλαβοβουλγάρικη προπαγάνδα τους. Για μένα το όνομά τους μπορεί να περιέχει τον όρο Μακεδονία μόνο με γεωγραφικό χαρακτηρισμό, γιατι είναι γεγονός οτι μόνο γεωγραφική του χρήση μπορούν να κάνουν.
Σύμφωνα λοιπόν με την πρόταση του Μάθιου Νίμιτς, είμαι σύμφωνος μονο με την εναλλακτική "Άνω Μακεδονία" ή αλλιώς "Βόρεια Μακεδονία" με ταυτόχρονη δεσμευση της γείτονος να εγκαταλείψει τους ιστορικούς και πολιτισμικούς αλυτρωτισμούς που στο μέλλον μπορεί να εγείρουν και πάλι θέματα εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδος όπως έκαναν στο παρελθόν με την απεικόνιση του Λευκού Πύργου Θεσσαλονίκης σε χαρτονόμισμα. Είναι γεγονός πως μέχρι το 1912 και για πολλούς αιώνες οι Έλληνες βορείως της Λάρισας ήταν μειονότητα, ακόμη και σε πόλεις όπως η Θεσσαλονικη. Απο τη στιγμή όμως που σήμερα αυτές οι περιοχές είναι απολύτως κατοικημένες απο Έλληνες που κυρίως προήλθαν από τις ανταλλαγές του 1923, τα δυο πογκρομ της Πόλης και τη μετακίνηση των Ελληνων της Βορείου Ηπείρου προς τα νότια, για μένα δεν τίθεται θέμα κάποιας άλλης μειονότητας στην Ελλάδα, πέρα από τους 60 χιλιάδες μουσουλμάνους των νομών Ροδόπης-Ξάνθης.
Και για να τελειώνουμε με τους υποτιθέμενους "Μακεδονες", ο ίδιος ο πρώην ΥΠΕΞ τους ομολόγησε on camera στον Παύλο Τσίμα οτι η ιστορία αυτή περι συσχετισμού με τον Μ. Αλέξανδρο ενός τσούρμου βουλγαροσλάβων ήταν μια απλή ανακάλυψη του ανίσχυρου νέου κρατιδίου προκειμένου να σταθεί με κάποιο τρόπο απέναντι στη μακραίωνη ιστορία της βαλκανικής υπερδύναμης της Ελλάδος. Στην τελική ο όρος "Μακεδονία" δεν υπήρξε επισημως ποτέ. Η περιοχή αυτη της Γιουγκοσλαβίας ονομαζόταν Vardarska Banovina που σημαίνει Περιοχή Βαρδάρη (Αξιού) και παλαιότερα επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μοιραζόταν σε δύο βιλαέτια με ονόματα "βιλαέτι Θεσσαλονίκης" και "βιλαέτι Σκοπίων".
Ο λόγος για τον οποίο αντιδρούν οι Έλληνες Μακεδόνες είναι λογικότατος. Το όνομα και την πολιτισμική ταυτότητα διεκδικέι ένα γειτονικό κράτος, δεν τη διεκδικεί ούτε μια πολη της Ιταλίας, 1500 μιλια μακριά, ούτε μία πόλη της Αμερικής, σε άλλη ήπειρο, στην άλλη άκρη του κόσμου. Δεν έχει να κάνει με κανέναν εθνικισμό και ξενοφοβία η προστασία της πολιτισμικής ταυτότητας ενός έθνους. Είναι αυτό που οφείλει η Ελλάδα να κάνει, αλλά δυστυχώς υπάρχουν φωνές μιας ψευτικης προόδου, μιας χυδαίας νέας τάξης που δεν διστάζουν να πουλήσουν τα πάντα για να αρέσουν στους trendy ευρωπαίους φίλους τους. Ευτυχώς υπάρχουν άνθρωποι που ακόμα κρατάνε και δυστυχώς γι'αυτούς, στην Ελλάδα είναι πάρα πολλοι.
Με το όνομα New Macedonia διαφωνώ επίσης κάθετα. Δηλαδή είναι μια "Νέα Μακεδονια"? Και η παλιά ποια είναι, η Ελληνική? Η Ελληνική Μακεδονία δε νομίζω οτι είναι παλιά, είναι κάτι που υπήρχε, υπάρχει, θα υπάρχει και παίζει τεράστιο ρόλο στη διαμόρφωση της σημερινής εθνικής ταυτότητας της Ελλάδας.
Για να συνοψίσω τη θέση μου, η ΠΓΔΜ και ο λαός της έχει ανάμειξη με τη Μακεδονία μόνο γεωγραφική και τίποτα άλλο. Αυτός είναι και ο λόγος που συμφωνώ με τον όρο Μακεδονία σαν όνομα, αλλά με ένα σαφή γεωγραφικό προσδιορισμό. Ιστορικά, πολιτισμικά και εθνικά, η Μακεδονία ήταν, είναι και θα είναι Ελληνική.
Πολιτικά λάθη βέβαια έχουν γίνει και απο τις δύο πλευρές. Από την δικιά μας το μέγα λάθος ήταν το απόλυτο θάψιμο του προβλήματος από τις κυβερνήσεις Σημίτη, επί 10 χρόνια και αν και διαφωνώ με τη δεξιά τρέχουσα κυβέρνηση, ειλικρινά μπράβο στο διπλωματικό επιτελείο και τον Κ. Καραμανλή που επιτέλους ανακίνησε το θέμα. Από την πλευρά της ΠΓΔΜ το κυριότερο λάθος είναι που εμπιστευτηκε το τιμόνι της χώρας σε δυο τυφλωμένα απο εθνικισμό, παιδαρέλια, μια παγκόσμια πρωτοτυπία. 42 ετών Πρόεδρος Δημοκρατίας και 36 ετών Πρωθυπουργός....Πραγματικά ουδέν σχόλιο...Και μετά ρωτάνε ποιος τραβάει το σχοινί στα άκρα και εμποδίζει την επίλυση του προβληματος...
