Απλά να υπενθυμίσω ότι δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι τις ίδιες επικοινωνιακές ικανότητες, δεν είναι όλοι κοινωνικοί στον ίδιο βαθμό και δεν έχουν όλοι τον ίδιο χαρακτήρα... Στο θέμα μας,ακόμα και στην ηλικία μας είναι φυσιολογικό κάποιοι, αν όχι να ντρέπονται, να έχουν αναστολές όταν μιλούν μόνοι τους με ξένους, όπως φυσιολογικό είναι άλλοι να θέλουν να μιλούν μόνοι τους, χωρίς τη γονική-συγγενική ομπρέλα πάνω απ' το κεφάλι τους. Το ζήτημα είναι να νιώθει κάποιος καλά, φυσικά έχοντας συνυπολογίσει την αντίδραση του περιβάλλοντος του. Με λίγα λόγια, αν αγχώνεσαι να γραφτείς χωρίς γονείς, είτε δες το ως πρόκληση για να αναπτύξεις την κοινωνικότητα σου είτε παρ' τους μαζί και δεν τρέχει τίποτα

. (Εγώ ανήκω στη κατηγορία: "αγχώνομαι να γραφτώ με τους γονείς από πίσω μου να με σχολιάζουν"

)