Την ημέρα που γράφτηκα εγώ (μαζί με τον πατέρα μου) ήταν οοόλοι με γονείς πάντως.
Και θα πήγαινα με τον πατέρα μου ή τη μάνα μου κι αν ήμουν στην Αθήνα.
Δεν καταλαβαίνω πώς μπορείτε να θεωρείτε ντροπιαστικό το να δώσετε τέτοια χαρά στους ανθρώπους που έχουν εξοντωθεί, οικονομικά, ψυχικά, σωματικά, για να σας βοηθήσουν να βρίσκεστε εκεί.
Τώρα, αν βρίσκετε ντροπιαστική τη σχολή σας εσείς οι ίδιοι ή αν θεωρείτε σημαντικό το σχόλιο που ίσως κάνει το κάθε κακομαθημένο εκείνη την ώρα και θα έχει ξεχάσει 3' μετά, τότε μαντέψτε ποιος έχει πρόβλημα.
Α! Και για όσους θέλουν να δικτυωθούν από την πρώτη κιόλας μέρα, λες και όλες τις υπόλοιπες θα πηγαίνουν, θα παρακολουθούν με το κεφάλι σκυμμένο και θα φεύγουν: Οι ΔΑΠίτες κι οι ΔΑΠίτισσες (και λοιποί παραταξιακοί) που θα σας πλησιάσουν "φιλικά" (και θα'ναι μάλλον οι μόνοι που ίσως πλησιάσουν), χέστηκαν αν θα'ναι πιο δίπλα η μαμά ή ο μπαμπάς.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.